Silleda e A Baña son unánimes: NON á mina de Touro

A PLATAFORMA VECIÑAL MINA TOURO – O PINO NON, membro de ContraMINAcción informa:

Logo de recibir o premio pola Defensa e Conservación do Medio Ambiente da Fundación Insua dos Poetas, a Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino NON recibe o apoio unánime dos plenos de Silleda e a A Baña.

A Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino NON ven de recibir durante a celebración da X Festa da Palabra no Carballiño o recoñecemento pola Defensa e Conservación do Medio Ambiente que outorga a Fundación Ínsua dos Poetas, nunha edición que homenaxeaba a figura de Víctor Campio.

Isabel García, da plataforma, quixo compartir o premio coas veciñas e veciños de Touro e O Pino pero tamén con “todas aquelas persoas que se ven nunha situación similar coa que nós nos atopamos”. Aproveitou, mentres recollía o galardón, para salientar o traballo e compañeirismo da Plataforma en Defensa da Ría de Arousa e das máis de 140 asociacións e as xa 39 institucións que apoian á plataforma no seu rexeitamento da megamina de cobre a ceo aberto nos municipios coruñeses. No acto estaban presentes Román Rodríguez, conselleiro de Cultura e Manuel Baltar, presidente da Deputación de Ourense.

Silleda e A Baña únense á loita por unanimidade

Esta mañá eran dous os concellos que se sumaban á loita contra o polémico proxecto de extracción de cobre. A primeira hora da mañá, o alcalde Manuel Cuíña (PSOE) presentaba no pleno de Silleda a moción que as plataformas Mina Touro – O Pino NON e en Defensa da Ría de Arousa levaron xa polos concellos da ría e da conca do Ulla. Xa preto do medio día, o concelleiro César Ramos (CxG) facía o mesmo no Concello da Baña. En ámbolos dous casos as mocións foron aprobadas de xeito unánime polos concelleiros de todos os grupos municipais.

Son, a día de hoxe, 37 concellos e as Deputacións da Coruña e Pontevedra as institucións que de xeito oficial rexeitan o comprometido proxecto, a unhas semanas de que se cumpra un ano da súa publicación no DOG.

O contido da moción:

1.-Instar ás Consellerías do Mar, Medio Rural, a de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio, a de Cultura e Ordenación Universitaria e á de Economía, Emprego e Industria a emisión de informes negativos tal e como procede polas las consecuencias negativas descritas e todas as que en alegacións se presentaron polas entidades e particulares, e así se desestime a autorización administrativa á actualización do proxecto de explotación, plan de restauración e estudo de impacto ambiental da concesión de explotación San Rafael, nº 2946, ditando así mesmo unha declaración ambiental desfavorable en virtude dos efectos negativos para o medio ambiente e a incompatibilidade do proxecto coa debida protección das augas da cunca e da desembocadura do Ulla, dos espazos naturais deste sistema fluvial, coas captacións de auga potable de numerosos concellos, coa riqueza pesqueira e marisqueira da ría de Arousa e, en concreto coas áreas de produción de moluscos bivalvos ESO14PEAEGAL-19, ESO14PEAEGAL-18/02 e ESO1429, de protección do Camiño de Santiago e da actividade económica estratéxica e fundamental dos concellos de Touro e O Pino baseada na agricultura, a gandeiría, as industrias agroalimentarias e forestal, o turismo, a hostalería e os servizos.

2.- Instar á Xunta de Galicia para que se promova unha completa restauración da antiga explotación mineira de Touro, eliminando os focos de contaminación de metais pesados e drenaxe ácida, para como mínimo asegurar que non se siga comprometendo a calidade ambiental dos afluentes do río Ulla e por tanto da rede Natura 2000, que verten dos terreos da anterior mina ó río Ulla e de ahí á Ría de Arousa.

Plataformas anti-minería únense contra a especulación no Día Mundial contra a Minaría

España: unha gran mina a ceo aberto

  • 13 Movementos Sociais en 5 comunidades autónomas están a coordinarse e reivindican o NON Á EXTRACCIÓN ESPECULATIVA e CONTAMINANTE no Día Internacional Contra a Minería a Ceo Aberto.

  • Estas plataformas alertan o 22 de xullo contra a proliferación promovida desde a Unión Europea destas empresas extractoras/especuladoras no Mundo Rural de toda España. 

Rede ContraMINAccion en Galiza

Neste 22 de xullo, Día Mundial Contra a Minería a Ceo Aberto, as plataformas veciñais Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino Non, Plataforma Vida e Ría ou minaría de Lousame, as plataformas da Rede ContraMINAcción de Galicia, a Coordinadora No a la Mina de Uranio de Salamanca, Plataforma No en mi Tierra de Zamora, a Plataforma No a la Mina en la Sierra de Yemas, No a la Mina en el Valle del Corneja, Plataforma No a la Mina en la Sierra de Ávila, a Plataforma Salvemos la Montaña de Cáceres, a Plataforma de La Raya Sin Minas de Valencia de Alcántara, Plataforma Tamuja de Plasenzuela tamén de Cáceres, Plataforma Oro No de Tapia de Casariego en Asturias, e a Plataforma de Afectados por Metales Pesados de El Llano del Beal en Cartaxena, queremos denunciar o grave perigo que sofre o noso país ante os máis de 2.000 expedientes mineiros solicitados, que pretenden, de norte a sur e de leste a oeste, deixar ao seu paso unha España abatida, furada, erma, contaminada, inhabitable.

Somos moitos os que levamos un tempo loitando en contra da especulación dunhas multinacionais mineiras, que decidiron, amparadas pola Lei de Minas de 1973, recuperar antigas explotacións abandonadas ou iniciar novos mega-proxectos. Auténticos lobos con pel de cordeiro, en moitos casos amparados baixo o paraugas dunhas administracións que non velan polo interese dos seus cidadáns.

Hoxe Galicia, Castela e León, Extremadura, Asturias e Murcia berramos unidos en contra do escurantismo co que se moven. Pedimos un cambio de Lei de Minas, anquilosada no tempo, que expropia ao propietario un terreo que é seu. Levantamos a voz para rebater as mentiras que tentan facer crer á poboación.

Non, vostedes non buscan o beneficio do lugar onde se asentan. Prometen unha minería limpa, respectuosa co medio ambiente, que contribuiría á biodiversidade da zona de explotación… Difícil de crer cando non contan coa licenza urbanística correspondente en Salamanca, e xa tallaron 40 hectáreas de aciñeiras centenarias. En Cáceres pretenden “tragarse” literalmente a montaña que rodea a cidade, e que está a tan só 2 km do casco antigo da mesma. E na zona de Valencia de Alcántara os proxectos arrasarían varios pobos, contaminando os acuíferos e impedindo as actividades económicas actuais: agricultura e gandería.

Plataforma Stop Uranio en Salamanca

Hai mellor maneira de demostrar a súa torpeza ante a súa pobre defensa ambiental, que os vertedoiros de residuos estériles de minería, xeradores de drenaxe aceda e as balsas de lodos tóxicos a menos de 200 metros de zonas habitadas, e cunha gran actividade económica como en Galicia? Ou unha planta de concentrados de uranio e un depósito de residuos radioactivos, que afectaría a Portugal por aire e auga contaminando o Río Douro? As súas promesas de restauración brillan pola súa falta de concreción.

O patrimonio tamén se ve ameazado en lugares emblemáticos como o Camiño de Santiago ou pobos abulenses declarados patrimonio histórico artístico.

E todo iso sen esquecer as falacias que transmiten sobre xeración de emprego. Por que non falan dos postos que van destruír en sectores como o agro-gandeiro, turismo rural, turismo relacionado coa saúde, agroalimentario, forestal,…? Cantos postos reais darían a unha poboación local que non está especializada na minería? Un número escaso, sendo moi optimistas, e temporais. E das repercusións na saúde pública, fatais para a poboación?

As súas grandes campañas de márketing patrocinando equipos de fútbol, pagando páxinas enteiras en medios de comunicación e todo aquilo susceptible de venderse non nos impresiona. Sabemos que son bos provocando conflitos sociais, dividindo ás familias nas poboacións nas que se asentan, partindo á sociedade, pero estamos dispostos a plantarlles cara porque temos o exemplo doutras plataformas que o fixeron e gañáronlles. “Tierras raras”, “No a la Mina en la Serra de Ávila”, “Corcoesto” e “Plataforma Oro Non” son un bo exemplo diso.

Queremos lembrar que a minería a ceo aberto non é só unha maneira económica de extraer mineral para as empresas extractivas, senón tamén unha forma moi barata de contaminar aire e auga, esnaquizar paisaxes, despoblar zonas rurais. E unha vez terminada a extracción, só queda unha paraxe abatida, xa que é escaso o número de proxectos restaurados, como se ve en El Llano del Beal de Cartaxena, e tiveron 20 anos para iso.

Gustaríanos non ter que volver conmemorar este día, porque o uso e a extracción de metais e minerais para a industria e o consumo xa non se fixesen por encima da natureza, nin ignorando os dereitos e integridade das persoas.

Plataforma contra a Mina de Touro O Pino en Galiza

Forman parte desta iniciativa:
Coordinación de La Raya sin Minas, Valencia de Alcántara, CÁCERES
Plataforma No a la mina en la Sierra de ÁVILA
Plataforma No a la mina en la Sierra de Yemas, ÁVILA
Plataforma No a la mina en el Valle del Corneja, ÁVILA
Coordinadora No a la Mina de Uranio de SALAMANCA
Plataforma Salvemos La Montaña de CÁCERES
 Plataforma No en mi Tierra de ZAMORA
 Plataforma Tamuja de Plasenzuela, CÁCERES
 Plataforma Vecinal Mina Touro o Pino Non de GALICIA
 Plataforma Vida e Ría ou Minaria de Lousame
 Red ContraMINAaccion de Galicia
 Movimiento de Afectados por los metales pesados de Cartagena, MURCIA
 Plataforma Oro No de Tapia de Casariego ASTURIAS

O Parlamento Europeo insta a realización dunha investigación da vulneración xeralizada da normativa europea nas Minas de San Finx

–       Apréciase que o actual proxecto de explotación, aprobado en 2009, debíase ter sometido aos trámites de avaliación ambiental e participación pública

–       O abandono de dúas presas de residuos mineiros e os altos niveis de metais pesados nas augas, a apenas 7 km dos bancos de marisqueo da Ría, xera máxima preocupación

Bruxelas/Lousame, 11 de xullo de 2018. Na tarde de hoxe a Comisión de Peticións do Parlamento Europeu avaliou novamente a queixa formulada en xaneiro de 2017 pola Asociación Petón do Lobo, integrada nas plataformas “ContraMINAcción” e “Vida e Ría ou Minaría”, por vulneración de diversas directivas europeas na explotación mineira de volframio e estaño de San Finx, en Lousame (A Coruña). Concretamente, a queixa detallaba a omisión do procedemento de avaliación de impacto ambiental do proxecto mineiro en 2009, o abandono de dúas presas de residuos mineros en pleno cauce fluvial, a potencial afectación á actividade marisqueira e á saúde pública e a contaminación das augas con metais pesados, superándose no río, que desemboca 7 km augas abaixo na ría de Noia, varias veces os limites máximos permitidos para cadmio, cobre e cinc.

O Parlamento xa admitira a trámite a petición en maio de 2017, requeríndolle á Comisión Europea a realización dunha investigación preliminar. Na sesión de hoxe, despois da intervención do peticionario, representado polo mariscador José Romarís, e das deputadas e deputados de diversos grupos, a Comisión de Peticións apreciou a existencia de de fundamentos que apuntan para unha vulneración sistemática e xeneralizada da normativa europea, non só no caso da mina de San Finx, pero tamén noutras da provincia da Coruña, como as de Touro, Santa Comba ou Monte Neme. Por iso, acordou requerir á Comisión Europea o inicio dun proceso completo de auditoría unha vez que as presuntas vulneracións afectan a un amplo conxunto de sectores normativos.

Duras críticas dos grupos parlamentarios europeos

Despois da intervención de José Romarís, que recalcou que “non queremos que a nosa ría sexa o próximo Aznalcóllar ou Baia Mare”, unha vez que “o noso modo de vida, o noso futuro e o das próximas xeracións dependen diso”, e do representante da Comisión Europea, Daniel Fernández Gómez, que insistiu en remitir o asunto aos tribunais, chegou a quenda das e dos europarmentarios, de distintos países e cores políticas. Tanto as deputadas Ana Miranda (BNG), Ángela Vallina (IU), Maite Pagazaurtundúa Ruiz​ (UPyD), Lidia Senra (AGE), António Marinho e Pinto (Partido Democrático, de Portugal) e Judith Kirton-Darling (Partido Laborista, do Reino Unido) instaron á Comisión a realizar unha auditoría exhaustiva da situación do Grupo Mineiro San Finx.

Apenas o eurodeputado galego Francisco Millán Mon, do Partido Popular, pretendeu excusar a actuación da Xunta insinuando que a empresa concesionaria disporía de carta branca para contaminar a perpetuidade con total impunidade, coa falaz excusa de que a normativa non é de aplicación retroactiva, mesmo que o proxecto aprobado foino en 2009, coas directivas actuais en vigor. Isto valeulle a reprobación da eurodeputada laborista británica Judith Kirton. A pesar desta intervención, a maioría parlamentaria, incluíndo o Partido Popular Europeo, decidiu manter aberta a petición, enviar unha carta ás autoridades galegas trasladando a inquietude do Parlamento e requerir novamente á Comisión Europea para que abra unha investigación exhaustiva sobre a situación.

Informe demoledor

Previamente á sesión, a Asociación Petón do Lobo e os colectivos implicados en ContraMINAcción e Vida e Ría facilitaron ao Secretariado da Comisión un informe con documentación adicional, no que se detallan os antecedentes do Grupo Mineiro San Finx e cada unha das vulneracións apreciadas. Entre estas, destacan a vulneración da Directiva Marco da Auga, que establece os límites máximos de certas substancias perigosas e perigosas prioritarias nos ríos europeos, tendo permitido a Xunta desde o ano 1991 (no que xa existían analíticas detalladas) ata a actualidade a inxección ao río de millóns de metros cúbicos de augas contaminadas cada ano.  A ocultación destas emisións, que non foron comunicadas pola Xunta ao Rexistro de Emisións Contaminantes, supón un agravante adicional. Igualmente problemática é a vulneración das directivas europeas sobre avaliación de impactos ambientais e de participación pública no ámbito do medio ambiente, quedou en evidencia cando a propia Xunta ignorou en 2009 unha resolución firme da propia administración na que se establecía a obriga de someter o proxecto ao trámite ambiental conforme marca a normativa europea.

A falta desde procedemento, que tería feito con que os distintos órganos sectoriais informaran o proxecto actual, que tampouco se fixo público, impedindo as alegacións dos interesados, facilitou que se excluísen do mesmo a obriga de restauración de dúas presas de residuos mineiros que constaban nos plans anuais de labores da mina, aprobados pola administración, ata que estes se deixaron de presentar en 2000 abandonándose a mina.  Un informe da propia Xunta de 2017 indicaba que a máis grande das presas, que protagonizara o tráxico incidente da “catástrofe de 1960”, ano no que rebentaron as súas comportas inundando toda a veiga augas abaixo, “encóntrase prácticamente colmatado, e ao estar situado augas abaixo e ter unha maior altura, o arrastre dos materiais podería producir un importante impacto ambiental coa eventual rotura da presa”. Tanto este feito como o estado das escombreiras tamén unha vulneración das normas europeas sobre xestión de residuos mineiros, aprobadas precisamente para evitar desastres como os de Aznalcóllar.

A voz no Parlamento: José Manuel Romarís, mariscador na ría de Noia

A Asociación Petón do Lobo estivo representada no Parlamento Europeo por José Manuel Romarís, mariscador na ría de Noia, onde é socio da Cofradía de Pescadores “San Bartolomé” de Noia así como da Plataforma en Defensa da Ría de Muros-Noia (Plademar), da que é Secretario. Ven participando desde os seus inicidos en “Vida e Ría ou Minaría”, campaña de sensibilización sobre a contaminación da ría desde as minas de San Finx. É ademáis filólogo e traductor e particpou activamente en Democracia Real Ya e na Acampada de Barcelona no contexto no movemento 15-M.

 

Máis de 26.000 persoas asinaron, a pé de rúa, contra o proxecto mineiro de Touro e O Pino

A Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino NON e a Plataforma en Defensa da Ría de Arousa veñen de rexistrar na Xunta de Galicia as máis de 26.000 sinaturas contrarias ao proxecto de megamina de cobre recollidas nas diferentes campañas informativas realizadas a pé de rúa nos últimos meses

O pasado mes de setembro, as veciñas de Touro e O Pino decidían xuntarse ante a falta de concreción e numerosas eivas do proxecto que se presentaba para instalar unha megamina de cobre a ceo aberto nos municipios. En dúas semanas, conseguían presentar en prazo máis de 1.500 alegacións contrarias que esixían o rexeitamento do proxecto á Xunta de Galicia, que ofrecía “garantías” segundo Alfonso Rueda. Francisco Conde apelaba naquel entón a que só se permitiría a reactivación da mina se o proxecto “é viable e ten tódalas garantías ambientais, urbanísticas e económicas”.

140 asociacións, 33 concellos, 2 Deputacións e decenas de milleiros de persoas manifestándose en Santiago de Compostela

Nove meses máis tarde, a plataforma deu a luz a un movemento social masivo e cun berro unánime que artella un traballo que abrangue tódalas vías posibles cunha clara mensaxe: non á mina. Charlas informativas, un documental que percorre Galicia, apoio de máis de 140 asociacións, rexeitamento de 33 concellos ata o momento, dúas deputacións (A Coruña e Pontevedra) e unha multitudinaria manifestación na que ducias de milleiros de persoas percorreron Santiago de Compostela na defensa do medio ambiente e de tecidos económicos como a gandería, o turismo e a pesca que se verían gravemente afectados.

O goberno galego non foi capaz de modificar o seu discurso en nove meses, mentres o clamor social non deixou de medrar

Nove meses nos que a loita contra o proxecto mineiro non se permitiu un día de descanso. Nin tan sequera para deixar de esixir ao goberno autonómico a publicación dos informes sectoriais encargados sobre o proxecto e que foron publicados recentemente dando un duro golpe a Cobre San Rafael. Mentres o Servizo de Montes de Medio Rural recorda que unha explotación mineira non está contemplada na actual cualificación urbanística do terreo, Medio Ambiente advirte da falta de “fiabilidade”, Sanidade alerta de que non hai “avaliación de posibles impactos acumulativos” e o IGME critica que as estimacións económicas sexan “confusas”, a posición do goberno continúa inmutable: a aprobación depende de “que se cumpran todas as garantías urbanísticas, medioambientais e técnicas”, segundo declaraba Francisco Conde o pasado xuño a unha pregunta da deputada Montse Prado, nun momento no que xa debería de coñecer o contido dos informes encargados pola súa consellería. O goberno galego non foi capaz de modificar ou adaptar o seu discurso en nove meses, o que propiciou que o clamor social non deixase de medrar.

Esta mañá, as plataformas Mina Touro – O Pino NON e en Defensa da Ría de Arousa volvían ao rexistro xeral da Xunta de Galicia para darlle entrada de 26.112 sinaturas recollidas nos últimos meses a pé de rúa nos numerosos actos, charlas informativas e proxeccións do documental “A ameaza do cobre” que se organizaron para darlle visibilidade ao movemento e informar á veciñanza sobre a gravidade do proxecto. É a confirmación do éxito dun movemento social transversal que conseguiu mobilizar e concienciar á poboación.

Total incompatibilidade da actividade mineira coa agricultura e gandería” Margarita Prieto (SLG)

As veciñas e veciños de Touro e O Pino volveron estar arroupados esta mañá polo Sindicato Labrego Galego e pola rede Contraminacción. Para Margarida Prieto (SLG) os informes de Medio Rural, especialmente o da Dirección Xeral de Saúde Animal, expresan “a total incompatibilidade da actividade mineira coa das granxas que viven da agricultura e da gandería na zona”. Non está de máis engadir que, segundo o estudo realizado polo propio sindicato, nas parroquias afectadas polo proxecto en Touro e O Pino hai unhas “200 granxas que manteñen 5.000 cabezas de gando e 160 postos de traballo directos e permanentes”; fronte aos “empregos temporais da mina que desenvolverán unha actividade insostible, depredadora e incompatible cos sectores económicos agrogandeiros afincados na zona” en palabras da Coordinadora da loita contra a minería do SLG. Guadalupe Rodríguez (Contraminacción) criticou “que a Xunta de Galicia e Núñez Feijoó non se teñan pronunciado en absoluto sobre a mobilización social masiva que está a ter lugar en Touro nin sobre os informes sectoriais do proxecto”.

As mostras de solidariedade “dannos forzas para seguir defendendo a nosa vida en Loxo” Jesús Ares, veciño de Arinteiro

E ante a atenta mirada da Plataforma en Defensa da Ría de Arousa, Contraminacción, Sindicato Labrego Galego e as demais asociacións presentes, as veciñas e os veciños de Arinteiro (Loxo, Touro) que unha vez máis volveron a encabezar a protesta. Un emocionado Jesús Ares agradeceu a onda de solidariedade que están vivindo e que chega dende toda Galicia e España asegurando que “nos dá forzas para seguir defendendo as nosas casas, os nosos traballos e a nosa vida en Loxo”.

Estamos dispostos a utilizar todos os medios e medidas que a lei nos dea parar este nefasto proxecto” Isabel García, plataforma veciñal

Isabel García, da Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino NON, pechou o acto de rexistro de sinaturas indicando que se está a solicitar a “resolución negativa inmediata do proxecto á vista dos informes sectoriais xa coñecidos” e asegurou que, de non producirse, “seguiremos desacreditando e comprometendo a viabilidade e legalidade do proxecto, sumando apoios e acudindo aos plenos de novos concellos e ao novo equipo do Goberno español”. Para sentenciar que “estamos dispostos a utilizar todos os medios e medidas que a lei nos dea parar este nefasto proxecto”.

Campaña en CHANGE.ORG

No acto aproveitouse tamén, para dar a coñecer unha nova campaña de recollida de sinaturas contrarias ao proxecto, desta vez de xeito online e a través da plataforma CHANGE.ORG a fin de dar cabida ás “numerosas solicitudes que nos chegaron de xente que por traballo ou disposición, non puideron achegarse a ningunha das mesas informativas pero querían amosar o seu rexeitamento ao proxecto” segundo indicou Isabel García.

 

Tecendo redes contra a mina de Touro e O Pino

Membros de Ecologistas en Acción que viaxan a bordo do veleiro Deusa Maat, atracaron no Náutico de Ribeira, e representantes de ContraMinacción, rede contra a minaría destrutiva na Galiza mantiveron o 28 de xuño unha xuntanza de traballo para estudar estratexias comúns contra proxectos como a da mina de Touro e O Pino que poden resultar moi danosos para o ambiente, a saúde das persoas e os medios de vida sostibles como a agricultura, o turismo, a pesca ou o marisqueo.

Posteriormente, houbo unha charla pública de Isidoro Albarreal, responsable de minaría en Ecoloxistas en Acción, que explicou as eivas, problemas e ilegalidades do proxecto que a mineira Atalaya Mining ten en Riotinto en Huelva, un proxecto moi semellante ao de Touro e O Pino. En conversación con membros de ContraMINAcción compararon as circunstancias de ambos proxectos, e a continuación houbo un rico debate sobre o avance da minaría en Galiza e na península ibérica e a resistencia surxida contra estes proxectos.

Polémica semana para a mina de Touro e O Pino que remata coa oposición ao proxecto do pleno de Touro, Cambre e Narón

Pleno en O Pino, intervención na Xunta de Accionistas de Atalaya Mining en Londres, visita do veleiro Diosa Maat de Ecologistas en Acción, ameazas da Patronal de Arzúa, desplome do prezo do cobre na bolsa londinense e as oposicións de Cambre, Narón e Touro.

O pleno do Concello de Touro acollía dende as 13:30 horas do venres 29 de xuño unha nova moción contraria ao proxecto megamineiro de cobre a ceo aberto. A moción, presentada por Xan Louzao (Bloque Nacionalista Galego) apoiábase no “enorme rexeitamento social manifestado e en base aos propios informes sectoriais”. Os acordos que instaba a tomar son os seguintes:

1º Solicitar á Xunta de Galicia a denegación da autorización ambiental do proxecto e o rexeitamento definitivo do mesmo polo enorme rexeitamento social manifestado e en base aos propios informes sectoriais que deixan claro a imposibilidade de compatibilizar esta actividade cos usos forestais e agrarios da zona afectada, poñer de manifesto que non hai garantías de eliminar ou paliar os impactos ambientais que xeraría e non acredita na restauración efectiva dos terreos ao remate da actividade.

2º Demandar á Xunta de Galicia e á empresa propietaria un plan efectivo, contrastado con argumentación científica sólida, que remate dunha vez coa contaminación das augas en todos os regatos e ríos da contorna da anterior mina.

O pleno municipal volvía a estar ateigado de traballadores das empresas sitas nos terreos da vella explotación mineira (aos que se lle abriron as portas ás 11:00 horas, segundo puido saber esta Plataforma Veciñal) e tamén de opositores ao proxecto.

Explotaciones Gallegas continúa enganando aos seus traballadores

Pola Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino NON, Isabel García, centrou a súa intervención nos traballadores. Nun documento entregado por Explotaciones Gallegas aos traballadores e filtrado por esta plataforma, a empresa sinalaba que, de declararse a caducidade da concesión mineira, todos quedarían sen traballo. Nada máis lonxe da realidade: nin Francisco Gómez, nin Explotaciones Gallegas, nin Tratamientos Ecológicos del Noroeste, nin Tecnología y Reciclaje de Materiales, nin o Centro de Valorización Ambiental do Norte viven a día de hoxe de actividades ligadas á extracción do cobre. O rexeitamento do proxecto, e incluso a caducidade da concesión mineira para o cobre, non afectaría aos postos de traballo actuais, ao contrario do que se manifesta na folla distribuída.

O único afectado pola denegación do proxecto sería Francisco Gómez, e non os seus traballadores

Isabel García sinalou que “defendemos o emprego de todos, o voso e o noso. Tamén o dos veciños de Arinteiro” e destacou que “temos que convivir”. Para ela, “o que está intentando esta xente que ven de fóra, porque non son veciños, é que nos enfrontemos”. Esta Plataforma Veciñal xa manifestou esta semana o rotundo malestar contra Explotaciones Gallegas e Francisco Gómez por utilizar as traballadoras e traballadores cuxas actividades nada teñen que ver coa minería de cobre, na loita polo proxecto. O gran afectado pola denegación do proxecto non serían os traballadores, sería Francisco Gómez, que deixaría de recibir os 12,5 millóns de euros que Atalaya Mining chegaría a pagar por facerse coa explotación.

A moción foi rexeitada cos votos en contra do grupo popular municipal ante os berros de “Mina Non” e a indignación de veciñas e veciños. Pola súa banda, o alcalde Ignacio Codesido deu voz a unha enmenda/proposta do Grupo do Partido Popular na que apela á “legalidade máis escrupulosa”:

1º Solicitar da Xunta de Galicia, que unha vez emitidos os informes sectoriais e de poñer en cuestión a viabilidade da explotación mineira por afectar as diversas áreas consideradas como esenciais, ou se poña en risco ou perigo de contaminación o medio ambiente, a calidade das augas, ou calquera outra que afecte ou comprometa a saúde dos veciños de Touro, se proceda a denegación da solicitude presentada.

2º Solicitar dos órganos competentes da Xunta de Galicia e a empresa propietaria unha planificación que poña fin a contaminación das augas nos ríos e regatos que estean afectados pola mesma.

Esta enmenda foi aprobada cos votos de maioría do grupo popular e non foi acollida con entusiasmo polos presentes. Tal e como xa publicou Adega e esta Plataforma Veciñal, os informes coñecidos da Xunta de Galicia poñen en dúbida, precisamente, a calidade das augas, a contaminación, e a saúde pública – ademais de considerar a explotación mineira “incompatible co aproveitamento gandeiro” – cousa que o rexedor e concelleiros parecen descoñecer.

Londres no punto de mira: desplome do cobre e Xunta de Accionistas de Atalaya Mining

Isto coincide nunha semana na que Londres tamén estivo no punto de mira dos opositores á mina. O prezo do cobre non para de caer na Bolsa de Metais de Londres en medio dos temores que xera a guerra comercial entre Estados Unidos e China e o superávit de oferta do metal nos mercados, segundo explica Daniel Meriño, analista de mercados XTB Latam. Neste contexto, Luis Gallardo, membro da plataforma tivo ocasión de espetar na Xunta de Accionistas da multinacional Atalaya Mining que “incluso o Instituto Geológico y Minero de España expresou dúbidas acerca das estimacións económicas” e que “a manifestación de Santiago de Compostela contou coa participación de políticos de tódolos partidos, incluso do que está no goberno”. Para concluír que “o proxecto mineiro de Touro non é realista”.

Cambre, Narón e Ecologistas en Acción novas forzas contra a mina

De volta a Galicia, a cara da moeda marcárona esta semana os concellos de Cambre e Narón que veñen de aprobar por maioría sendas mocións contrarias á mina e tamén os membros do veleiro Diosa Maat – de Ecologistas en Acción – que chegaron á ría de Arousa para apoiar aos colectivos que loitan contra este proxecto. Tal e como aseguraron, estes proxectos conteñen graves perigos para a sociedade, a economía, o patrimonio e o medio ambiente e sentenciaron que “entendemos que los riesgos que puedan afectar al medio ambiente son problemas globales y por tanto la solidaridad y el trabajo común son necesarios”.

Polémica ante as ameazas de AECA

A cruz veu da man da Asociación de Empresarios da Comarca de Arzúa (AECA) que enviaba ata catro misivas a veciños da comarca ameazando con emprender accións legais en resposta a comentarios realizados na rede social Facebook e na que se criticaba á asociación por aceptar á empresa Cobre San Rafael. O concelleiro socialista do Pino, Óscar Vilar, foi o que denunciou esta situación. A Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino NON condena a lamentable misiva da asociación e agarda que esta rectifique e pida desculpas do mesmo xeito que insiste, tal e como xa fixo por escrito, que AECA inadmita como socio á empresa Cobre San Rafael, en base á información publica do proxecto que pon en dúbida a súa actividade.

Opositores á mina din que Atalaya ‘non ten licenza social’

“A nosa oposición a mina de Touro consiste en defender un modo de vida, un tipo diferente de industria para Galicia”, di Luis Gallardo.

Luis viaxou a Londres para asistir a xunta anual de accionistas de Atalaya o 27 de xuño. A empresa está listada no mercado alternativo de valores (AIM) do Reino Unido, así como na bolsa de Toronto (TSX).

Luis nunca foi a unha xunta de accionistas de unha empresa mineira, pero este ano e diferente.

As portas da xunta de accionistas de Atalaya Mining en Londres

Atalaya ten plans de abrir unha mina de cobre a ceo aberto en Touro, cerca de Santiago de Compostela. A empresa di que conta co apoio do goberno galego e das comunidades locais.

Pero os opositores á mina négano. Sinalan especialmente os recentes informes sectoriais que resaltan os impactos negativos do proxecto mineiro no auga, a terra, o medio ambiente, a saúde e a economía local, ademais da deficiente avaliación dos riscos.

O 10 de xuño, máis de 50.000 persoas manifestáronse contra o proxecto da mina de touro en Santiago. Políticos de todas as cores uníronse á protesta, tamén algúns alcaldes do PP.

“A xente non vai permitir que o proxecto siga adiante”, di Luis, que fala en representación da Plataforma Mina Touro O Pino NON.

“Vimos á Xunta de Accionistas como parte das nosas actividades para parar a mina. Queremos asegurarnos de que os investidores de Londres entendan que é un proxecto imposible e que Atalaya está a mentir con respecto ao goberno galego, a sociedade e a propia empresa. Estamos aquí para explicar a verdade sobre o proxecto: e defectuoso, tecnicamente malo, prexudicial para o medio ambiente, non é viable, non é benvido e non se aprobará”.

A Plataforma Touro O Pino Non formouse segundo comezou a resistencia ao proxecto dende agosto 2017, co apoio inicial de ContraMINAcción – a rede contra a minaría destrutiva na Galiza.

As súas preocupacións inclúen a contaminación, o ruído e pó das explosións previstas, a contaminación e mingua de auga, e os roubos de terras. O proxecto ten previsto utilizar dez toneladas de explosivos por día; as persoas que viven do turismo en torno ao Camiño de Santiago pregúntanse que sería dos miles de turistas que atrae o camiño cada ano.

Esta parte de Galicia xa é próspera. A economía da área afectada baséase na agricultura e gandería, e tamén a pesca se atopa entre as actividades afectadas.

“Os cursos de auga das vilas circundantes xa están contaminadas pola antiga mina de cobre. Unha nova mina pon en perigo todas as industrias”.

Catrocentos postos de traballo non compensan os 60.000 a máis longo prazo ameazados. Os métodos da minaría do século XXI son incompatíbeis ca industria local.

Os plans de Atalaya son adquirir o 80 por cento do proxecto Touro en fase de permisos, estando o outro 20 por cento en mans da empresa local Explotacións Gallegas. Anque o proxecto localízase parcialmente nunha antiga mina, a intención e expandilo das 700 hectáreas iniciais ata 1.827 hectáreas ocupadas por terras agrícolas e forestais. A empresa pretende operar a mina durante 24 horas o día durante 15 anos.

Ao preguntar a Luis que pode facerse dende o Reino Unido e Europa para solidarizarse cas comunidades afectadas, di que os impactos do proxecto non son só locais, senón tamén rexionais e globais.

“A nosa forza está a crecer, cada día temos máis apoios de cidadáns preocupados e organizacións de dentro e fóra de Galicia. Estamos a conectar con outra xente afectada pola minaría en todo o mundo”.

Calquera persoa interesada pode participar na organización de actividades e difundindo estas cuestións por tódolos medios posibles. Estades invitados a coñecer Galicia, a nosas comunidades, o proxecto e os seus impactos nas nosas vidas, e a solidarizarvos coa nosa loita”.

Luis Gallardo estará na Xunta de Accionistas de Atalaya en Londres o 27 de xuño, representando a Plataforma Mina Touro O Pino Non xunto con Elena Solis, avogada ambiental de Ecoloxistas en Acción.

Máis info no comunicado de prensa conxunto ou sigue @minatouropinono e @mineriagalicia

Membros de organizacións contrarias ás minas de Atalaya Mining en España participan o 27 de xuño por primeira vez na súa Xunta de Accionistas.

Comunicado de prensa conxunto

A empresa listada na bolsa de Londres planifica a reapertura de antigas minas en Galicia e Santander, e omite actuación en rotura inminente de presa en Andalucía.

O 27 de xuño, Luis Gallardo, da plataforma de afectados polo proxecto mineiro de Touro e a avogada ambientalista Elena Solís, asistiran á Xunta de accionistas de Atalaya Mining en Londres. A empresa está listada no Mercado Alternativo de Valores (AIM), así como na Bolsa de Toronto (TSX).

En Galicia, Atalaya planifica a reapertura dunha antiga mina en Touro (1). A empresa afirma contar co apoio do goberno galego e as comunidades locais. Os opositores ao proxecto discrepan, e sinalan que informes recentes do goberno autonómico enfócanse nos impactos negativos do proxecto sobre a auga, a terra, a saúde, a economía local e a falta de avaliación dos riscos. Tamén preocupa que a mina de Touro afecta o patrimonio, pois estaría a menos de 1 km do Camiño de Santiago no seu último tramo do Camino Francés antes da entrada a Santiago.

O 10 de xuño máis de 50.000 persoas manifestáronse contra o proxecto de Touro na capital de Galicia, Santiago de Compostela (2). Políticos de todos os partidos uníronse aá manifestación, incluíndo algúns alcaldes do propio Partido Popular no goberno.

En Andalucía, Atalaya Mining posúe o 100 por cento da mina de cobre Río Tinto (non asociado á mineira Río Tinto), o que inclúe as tres presas de lodos asociadas. Ecologistas en Acción xa avisou do elevado risco de colapso das presas debido aá mala xestión da balsa por parte de Atalaya Mining.

Segundo o propio estudo de Atalaya (3) este mal manexo podería ter como consecuencia vertidos de 66,28 millóns de m3 de refugallos tóxicos, que en forma de onda de ata 5 m de alto afectaraán o Parque Nacional de Doñana e ás cidades próximas de Gibraleón e Huelva.

En Santander, outro dos proxectos propostos por Atalaya consiste na apertura dunha galería de 5 km para explorar zinc na área poboada de Santillana del Mar, Santander. A galería estaría situada sobre Altamira, patrimonio da UNESCO cuxas covas albergan as mundialmente famosas pinturas rupestres.

En cada un destes tres casos xurdiron movementos locais que esixen á compañía non antepoñer os seus beneficios sobre a seguridade e o benestar da poboación local, o medio ambiente e o patrimonio cultural.

Luis Gallardo, membro da Plataforma Mina Touro – O Pino NON, contraria á mina de cobre en Galicia, declara:  “En representación da veciñanza afectada polo proxecto mineiro de cobre esixo a Atalaya que deteña o proxecto e abandone inmediatamente a área. Non permitiremos a invasión, o roubo nin a contaminación das nosas terras, nin cambiaremos as nosas vidas para facerlle sitio a esta destrución e contaminación. O proxecto está cheo de inconsistencias, ninguén o necesita”.

“Vimos a Xunta de Accionistas como parte das nosas actividades para parar a mina. Queremos asegurarnos de que os investidores de Londres entendan que é un proxecto imposible e que Atalaya está a mentir con respecto ao goberno galego, a sociedade e a propia empresa”.

Elena Solís, avogada ambiental e a cargo da área de minas para Ecoloxistas en Acción, explica: “A prioridade das empresas ‘junior’ como Atalaya é maximizar os beneficios a expensas da falta de investimento en minería para garantir que as instalacións sexan seguras. A situación en Riotinto é desesperada. Hai vidas humanas en risco ao atoparse as presas en risco inminente de colapso. Ecologistas en Acción denunciou a falta de acción de Atalaya. Está pendente unha sentenza xudicial que sairá de modo inminente”.

“Estamos desconcertados de que haxa que construír unha galería extremadamente longa na fase de exploración para o proxecto mineiro de zinc preto de Santander, o que pode causar graves problemas de afundimento en zonas poboadas”.

 

Organizacións participantes: Ecologistas en Accion, ContraMINAcción – Rede Contra a Minaría Destructiva na Galiza, Plataforma Touro – O Pino Non, Si á Vida Non á Minaría/ Yes to Life, No to Mining YLNM, The Gaia Foundation e London Mining Network.

 

Notas para editores

(1) Os plans mineiros de Atalaya de adquirir o 80 por cento do proxecto mineiro de cobre Touro en Galicia (a empresa Explotaciones Gallegas SL posúe o outro 20 por cento), atópanse en fase de permisos. A superficie de case 700 hectáreas localízase en parte sobre unha mina de cobre previamente existente, pero durante o proceso Atalaya planifica expandir a área a 1.827 hectáreas que abarcan terras agrícolas e forestais. A empresa pretende operar a mina 24 horas ao día durante un período de 15 anos. O proxecto utilizaría máis de 10 toneladas de explosivos ao día.

(2) A resistencia contra o proxecto mineiro de Atalaya en Touro comezou en agosto de 2017. As comunidades afectadas organizáronse nunha plataforma cidadá chamada Plataforma Mina Touro – O Pino Non. As súas preocupacións inclúen a contaminación, o ruído e o po das explosións, a escaseza de auga e os roubos de terra. Os posibles accidentes poderían ter efectos devastadores sobre as granxas, os pescadores e a industria turística en torno ao Camiño de Santiago. A Plataforma formouse co impulso inicial de ContraMINacción -unha rede galega de organizacións que se opoñen á minería en Galicia.

(3) Atalaya non construíu unha planta de concentración de residuos preto da súa mina de cobre de Riotinto, a pesar de ser unha condición legal establecida polas autoridades ambientais.

 

Opositores a mina de Touro (Foto: ContraMINAcción)

Balsas de lodos de Atalaya en Riotinto (Foto: Ecologistas en Acción)

A nota de prensa existe tamén en español e en inglés.

Enlaces:

https://galicia.economiadigital.es/politica-y-sociedad/manifestacion-multitudinaria-contra-la- mina-de-touro_560543_102.html

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/arousa/2018/06/23/duro-varapalo-mina- touro/0003_201806A23C2991.htm

https://nostelevision.gal/o-unanime-berro-contra-a-mina-de-touro-colapsa-compostela/

https://www.ecologistasenaccion.org/?p=82364

https://www.gronze.com/articulos/mina-touro-un-grave-atentado-contra-camino-frances-15649

O veleiro de Ecoloxistas en Acción Deusa Maat na Ría de Arousa para chamar a atención sobre as agresións da mina de Touro-O Pino

O buque insignia de Ecoloxistas en Acción “Deusa Maat” atracou na tarde do sábado, 23 de xuño, no porto de Ribeira para coordinarse coas distintas organizacións que loitan contra a posible instalación dun proxecto mineiro en Touro-O Pino que podería afectar moi gravemente á Ría de Arousa e ao xeito de vida sustentábel de miles de familias que dependen da calidade das augas desta ría para o seu sustento.

As persoas activistas do veleiro Deusa Maat, da asociación ambiental Ecoloxistas en Acción, van coordinarse, ao longo desta semana, con distintas organizacións galegas que loitan contra a minaría contaminante, para abordar estratexias conxuntas de cara a poñer fin a estes perigosos proxectos. O caso da mina de Touro forma parte dun fenómeno maior que se está a dar en diversos puntos de España, como son as balsas de Ríotinto ou a mina de Santander.

Nos vindeiros días, proxectan asistir ao pleno convocado polo Concello do Pino (mércores 27 de xuño), onde a oposición municipal presentará unha moción contra a mina, así como varias preguntas relacionadas coas últimas denuncias realizadas contra a explotación. Neste pleno, a veciñanza pediu tamén unha intervención para solicitar do concello o rexeitamento da mina. Durante a xornada, as persoas que representan a Ecoloxistas en Acción darán unha rolda de prensa e aproveitarán para visitar Touro e as súas veciñas e veciños. Durante o encontro con persoas da Plataforma Mina Touro O Pino Non, compartirán experiencias na loita contra Atalaya Mining onde o compañeiro Isidoro Albarreal, de Ecoloxistas en Acción de Sevilla, e outras destacadas activistas, farán unha exposición da traxectoria e situación da loita pola paralización da mina de Ríotinto, explotada pola mesma compañía mineira.

O xoves, 28 de xuño, Ecoloxistas en Acción invitará aos medios de comunicación a unha visita a bordo e, se as condicións meteorolóxicas o permiten, farán unha saída pola Ría de Arousa. Pola tarde, haberá unha mesa de traballo en Ribeira entre Ecoloxistas en Acción e distintas organizacións galegas de contraMINAcción que traballan contra a minaría contaminante. Aquí, explicarase a situación das diferentes loitas en Ríotinto e Touro-O Pino, e compartiranse experiencias e estratexias.

Durante esta semana, Ecoloxistas en Acción invitará ao público en Ribeira a participar na súa campaña contra a sobrepesca coa actividade “Coma peixe na auga” e outras dinámicas. O obradoiro consiste na recollida de fotos de persoas con carautas de peixes a xeito de recollida de sinaturas para facer unha montaxe final e enviala a Bruxelas como medida de presión social para demandar mellores leis para combater a sobrepesca.

Touro e O Pino: mentiras, afinidade con multinacionais, contaminación e obstáculos á información

(Nota de prensa da PLATAFORMA VECIÑAL MINA TOURO O PINO NON.)

Os últimos datos ofrecidos pola Valedora do Pobo demostran a desidia e abandono da Xunta de Galicia respecto dos terreos da antiga explotación mineira de Touro e O Pino que só acode ao lugar ante as numerosas denuncias das veciñas e veciños. Tamén un reiterado afán de obstaculizar o acceso á información sobre o estado actual dos terreos e das medidas que se toman para que a mina abandonada no ano 1986 deixe de ser un grave foco de contaminación. Todo ocorre en pleno debate sobre a dubidosa viabilidade do proxecto presentado pola multinacional Atalaya Mining.


En decembro de 2017, o Director Xeral de Enerxía e Minas da Xunta de Galicia, Ángel Bernardo Tahoces, defendía en comisión parlamentaria que as augas subterráneas da zona mineira de Touro e O Pino non estaban contaminadas, e aseguraba que a reapertura da explotación estaría condicionada a que se cumpriran tódalas garantías medioambientais. O pasado venres, de novo en comisión do Parlamento de Galicia, insistía en que a Xunta compre coa legalidade e controla, con compromiso e responsabilidade, a administración do proxecto mineiro e a situación ambiental da mina de Touro e O Pino. Nada máis lonxe da realidade.
“As denuncias de asociacións e veciños remataron coa apertura de catro expedientes sancionadores”
No que vai de ano os únicos expedientes sancionadores abertos á concesionaria ou ás empresas sitas nos terreos da antiga mina dos que se ten coñecemento foron iniciados polas denuncias de particulares e de asociacións medioambientais. Toda a información que se coñece, fíxose pública grazas ao traballo da Valedora do Pobo, que tivo que insistir -en repetidas ocacións- para recibir a información solicitada.
Trátase do desbordamento da balsa de Bama, a aplicación de tecnosolos sen o preceptivo informe favorable previo por parte da xefatura territorial, o vertido non autorizado de augas residuais ao río Brandelos causado polas labores de sondaxes mineiras levadas a cabo en pistas públicas – para os que tampouco contaban coa licencia municipal- e o uso de solos reciclados para a actividade da planta de valorización de residuos sen previo informe favorable. Estes son só catro exemplos dos moitos expedientes disciplinarios que a Xunta tería que ter iniciado de oficio se, como di Tahoces, a administración controlara o lugar con “compromiso e responsabilidade”. Máis isto non ocorre. As veciñas e veciños de Touro e O Pino convertéronse dende 1986 – e máis especialmente dende o pasado mes de agosto – en axentes especiais de vixilancia na procura dun control que a Xunta de Galicia non realiza, tal e como constata o informe da Valedora do Pobo. Empresas operando fóra da legalidade. Contaminación chegando aos regatos e ríos. Dende 1986. E non é un lema, é a realidade que sofren Touro e O Pino dende que a anterior propietaria abandonara os terreos ante a baixada do prezo do cobre.
Segundo información facilitada por Milagros Otero Parga, no tocante á balsa de Bama infórmase de que “non existe ningunha sinalización da balsa mineira, nin da súa existencia, nin da súa profundidade, composición ou risco, nin medidas de seguridade que impida acceso a ela” e que “a súa única xustificación – a da empresa propietaria dos terreos- era que se trataba do sistema máis económico, non o máis eficaz nin eficiente”.
Augas de Galicia constata a existencia dun vertido “constante e continuo”
A información que recibe a Valedora do Pobo de Augas de Galicia indica que “dos resultados obtidos nestas determinacións destacan os valores de condutividade na balsa e no efluente desta, que resultan dúas ordes de magnitude superiores ao resto de puntos, e o valor de pH no efluente da balsa (4.8)”. Remárcase ademais que, sorprendentemente, tres días despois de instar a Explotaciones Gallegas a solucionar o problema da balsa, esta “segue a presentar vertido por rebouse cara o río Brandelos”. A situación volve a manterse un mes máis tarde, cando os técnicos da gardería fluvial adscrita á Demarcación Galicia Centro de Augas de Galicia constatan a existencia dun vertido “constante e continuo de augas residuais misturadas con augas pluviais”. Augas de Galicia procedeu á incoación en data 08/03/2018 dun expediente sancionador que se atopa en fase de instrución.
Por outra banda, as analíticas que Augas de Galicia aportaba recentemente á Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galicia (ADEGA) confirmaron a contaminación en tódolos ríos da contorna da mina de Touro nos últimos dez anos por metais pesados e alta acidez, polo que se fai patente que as actividades levadas a cabo nos terreos da mina non estaban nin están sendo axeitadamente inspeccionadas. E ao contrario do que sostén o Director Xeral de Enerxía e Minas e tal e como demostran os resultados ofrecidos pola entidade, os niveis de PH non son normais desde 2013.
Medio Rural: incompatibilidade co aproveitamento gandeiro e mesmo forestal Sanidade: risco grave para o medio ambiente e a saúde pública
Medio Ambiente: proxecto pouco definido, desorganizado e con numerosas incongruencias Augas de Galicia: medidas insuficientes e inaxeitadas para garantir a calidade das augas IGME: incertidumes sobre a viabilidade económica do proxecto
Cómpre engadir que o contido dos informes sectoriais emitidos polos técnicos da Xunta xa coñecidos, deixa constancia dos numerosos aspectos negativos e deficiencias que presenta o proxecto de Cobre San Rafael.
Segundo os técnicos da Xunta de Galicia, as explotacións gandeiras “poden ver afectados tanto o subministro como a calidade da auga da que se abastecen ao producirse a destrución dos acuíferos e a contaminación química derivada da disolución química e arrastre dos diferentes compostos químicos na auga de chuvia”; “as explosións e voaduras poden repercutir no benestar animal”; “pode ocasionar unha intoxicación por cobre na gandaría”; respecto ás voaduras “non se fai unha avaliación detallada sobre o seu impacto na poboación”; “non se fai unha avaliación dos posibles materiais radioactivos naturais que se poden atopar asociados ao cobre na explotación (uranio, torio e radio e produtos da súa desintegración, como o radon)”.
O informe de Medio Ambiente, dos máis contundentes, fala tamén de “inconcrecións“, “incongruencias”, e de “cuestións non tratadas que precisan dunha argumentación con base científico- técnica sólida e contrastada” respecto da impermeabilización dos residuos perigosos. Son os datos que utiliza a Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino NON para opoñerse ao proxecto, pese as acusacións, precisamente e paradóxicamente, de Cobre San Rafael de facelo con “argumentos sen base técnica”.
Estes informes únense a dous sobradamente coñecidos, os presentados pola Federación Ecoloxista Galega e a Sociedade Galega de Historia Natural, ambos demoledores. A SGHN xa advertíu no seu día de que “no caso de fallar ditos diques enormes, que rodearían por dous dos tres lados á aldea de Arinteiro, a menos de 250 m de distancia das casas, o estudo recoñece que terían consecuencias moi altas en canto a perda de vidas humanas, danos ao medio ambiente e perdas económicas, e iso sen ter avaliados os seus efectos sobre a ZEC Sistema fluvial Ulla-Deza, as especies ameazadas (nomeadamente Margaritifera margaritifera, o mexillón de río, e Galemys pyrenaicus, a toupa de río), a riqueza pesqueira e marisqueira da ría de Arousa e o Humidal Ramsar Complexo intemareal Umia-Grove-Carreirón”, entre outras moitas críticas.
A Fraternidade Internacional do Camiño de Santiago é a última en unirse á loita avalada xa por case douscentos colectivos, asociación, institucións e plataformas
A Fraternidade Internacional do Camiño de Santiago (FICS), logo de asesorarse con diversos especialistas, ven de mostrar unha fonda preocupación polo proxecto da mina de Touro pola súa proximidade ó Camiño, advertindo que en pleno Ano Europeo do Patrimonio Cultural e en vésperas do Ano Santo 2021 resulta alarmante a probable e directa afección do Camiño Francés, Itinerario Cultural Europeo e Patrimonio Mundial. Hai que recordar que o movemento que se opón ao proxecto conta co apoio de trinta concellos (de diferentes e variadas cores políticas), sindicatos e de sectores produtivos tan relevantes como o do mar – coa ría máis produtiva de Galicia en perigo -, o do agro e o do turismo.
#10XMinaNON foi unha mobilización histórica
Co coñecemento de todos estes datos, que responden unicamente a datos e informacións coñecidas do proxecto e non a ideoloxías como se pretende vender dende certos sectores, e tendo en conta a magnitude da manifestación que o pasado domingo percorreu as rúas compostelás, na que ducias de miles de galegas e galegos mostraron o seu rotundo rexeitamento á minaría destrutiva e contaminante, resulta inconcibible e inadmisible que a estas alturas o Director Xeral de Minas, a viceportavoz do Grupo Popular Paula Prado, ou o mesmo presidente da Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijoo, continúen apelando á “legalidade” ou á “minería sostible” e ao seu compromiso e responsabilidade. Tal e como demostran estes feitos, as empresas que operan nos terreos da mina de Touro e O Pino fano fóra da legalidade, fano sen ningún tipo de control, vixilancia ou seguimento da administración. Fano, en definitiva, porque poden e lles resulta máis rentable. Fano porque non lles importa as consecuencias mediombientais que os seus actos teñan no futuro. Fano, concluíndo, coa colaboración dunha administración que fai moito que abandonou aos veciños e veciñas de Touro e O Pino, da conca do Ulla e da Ría de Arousa.
Pola omisión do seu deber á fronte da Dirección Xeral de Enerxía e Minas, non actuando fronte ás múltiples ilegalidades que se levan cometendo nos terreos da mina nos últimos anos, máxime cando é de sobra coñecido que Atalaya Mining acumula denuncias por parte da Fiscalía de Medio Ambiente de Andalucía e que os seus accionistas son responsables dalgunhas das catástrofes medioambientais de tódolos tempos; e pola constante obstaculización por parte do seu departamento no acceso á información do expediente da mina de Touro; se Ángel Bernardo Tahoces quere actuar con “compromiso e responsabilidade”, o que debería é dimitir.