A mina de Touro é inviable

Santiago de Compostela, 13 de Novembro 2018

As plataformas Mina Touro – O Pino NON e Pola Defensa da Ría de Arousa reiteran a inviabilidade do proxecto mineiro e denuncian o desleixo da Administración na súa obriga de protexer os elementos patrimoniais gravemente afectados pola explotación de cobre a ceo aberto.

Logo de coñecer o informe no que ICOMOS, órgano asesor da UNESCO en materia de conservación do patrimonio, alerta das graves consecuencias que a reapertura da mina de Touro e O Pino tería para o Camiño de Santiago, así como para outros elementos do patrimonio histórico e cultural dos concellos afectados, as organizacións que se opoñen ó proxecto vense na obriga de facer público novamente o seu descontento e a súa preocupación polas irreversibles consecuencias que o proxecto conlevaría de ser aprobado pola Xunta de Galicia.

Como o organismo asesor recolle no seu informe, o Estado signatario da Convención do Patrimonio Mundial, pola que se inclúe un ben na Lista de Patrimonio Mundial da UNESCO, asume voluntariamente o compromiso de protexelo, conservalo, revalorizalo e non adoptar deliberadamente medidas que o poidan danar, directa ou indirectamente. Asimesmo, tamén se adquire o deber de informar ó órgano da ONU cando existan factores que poidan afectar á conservación do valor excepcional dun ben inscrito na Lista de Patrimonio Mundial, como é o caso do Camiño Francés. No que lle compete á Xunta de Galicia, a Lei de Patrimonio Cultural de Galicia tamén é clara ó establecer un réxime específico de protección dos Camiños de Santiago, e indicando que as obras e actividades no ámbito delimitado destes deben ser compatibles coa conservación e coa protección dos seus valores propios e, como criterio xeral, deben manter as características principais do territorio que conforman, o que supón o mantemento preferente dos núcleos tradicionais e das actividades agropecuarias e forestais. Sen ir máis lonxe, a Guía de Boas Prácticas Para As Actuacións Nos Camiños da Xunta de Galicia recolle que “con carácter xeral, non se permitirán novas canteiras a ceo aberto nin vertedoiros no territorio histórico nin no seu caso na zona de amortecemento”.

Ademáis de usurpar o valor eminentemente agrícola e gandeiro das terras de Touro e O Pino, a explotación mineira tamén suporía unha grave pérda económica pola grave afección ó Camiño Francés, especialmente no concello do Pino, onde o impacto da ruta xacobea na economía local é cada vez maior, tanto nos ingresos que supón o aumento anual de peregrinos que siguen esta vía como polo incremento de afiliacións á Seguridade Social, vinculado directa ou indirectamente ó boom de peregrinacións a Santiago.

Polo tanto, ICOMOS vén de unirse á loita contra a mina e a deixar moi claro que este proxecto non é posible, non é compatible e non é sustentable cos nosos medios de vida nin co noso patrimonio. E faino lembrándolle ás administracións competentes que a destrucción dos bens culturais e do seu entorno considérase expolio e está prohibido pola Constitución e pola normativa sobre patrimonio histórico, estatal e autonómica, que a desenrolan.

Esta mañá a Libraria Couceiro de Santiago de Compostela acollía a rolda de prensa convocada polas plataformas Mina Touro – O Pino NON e Pola Defensa da Ría de Arousa.

A MINA DE TOURO-O PINO AMEAZA O PATRIMONIO MUNDIAL DO CAMIÑO DE SANTIAGO

Fraternidade Internacional do Camiño de Santiago ( FICS), 7 de novembro de 2018

Tal como a FICS fixo público o pasado mes de xuño, o proxecto de mina a ceo aberto nos termos municipais do Pino e Touro é unha grave ameaza ao Camiño de Santiago (Camiño Francés), ante a cal a Xunta de Galicia -administración responsable da protección deste Ben Cultural de valor universal- garda silencio.

Un recente informe técnico do Comité Internacional de Monumentos e Sitios ( ICOMOS), organismo asesor da UNESCO en materia de conservación do Patrimonio Mundial, confirmou as graves ameazas contra o trazado do Camiño Francés e a súa adecuada conservación tras unha minuciosa análise do proxecto mineiro e a documentación achegada pola propia empresa promotora Atalaya Mining-Explotacións Galegas S. L. O texto, ao que a FICS tivo acceso, subliña que o proxecto “supón unha clara violación da normativa de protección” que non só invade a contorna do Camiño Francés senón que supón a destrución material de parte do seu trazado, “ contravindo a lexislación -nacional e internacional- vixente na materia”.

Convén lembrar que para que un Ben Cultural sexa incluído na Lista de Patrimonio Mundial, as administracións responsables da súa custodia deben responsabilizarse dunha estrita preservación do mesmo para que conserve os seus valores de identidade.

No citado informe, ICOMOS afirma que a actuación das administracións contraviene “os compromisos adquiridos polo Estado español ao promover a inscrición do Camiño de Santiago na Lista do Patrimonio Mundial”. En particular, o organismo internacional de custodia do patrimonio cultural sinala que “non se tivo en conta a necesidade de previr ao Comité do Patrimonio Mundial respecto a a actuación que se pretende realizar”, en alusión ao proxecto da mina de cobre de Touro-O Pino.

Tras un detallado estudo do tramo afectado, sinálase unha lista de afeccións negativas que provocaría o proxecto mineiro, que inclúe tanto a deterioración do medio natural inherente ao Camiño de Santiago –que segundo o informe afectaría polo menos a 2,7 millóns de peregrinos durante a duración da actividade extractiva da mina– como a destrución de parte do “itinerario xacobeo protexido” entre Quión e Arca e de parte dos bens culturais asociados ao Camiño.

O resultado desas afeccións, sumadas a outras agresións sufridas pola ruta xacobea nos últimos anos, supón unha “perda continuada dos valores patrimoniais” que pode implicar unha “profunda repercusión pola súa influencia na identidade do propio Camiño”. En canto a esta perda de identidade, o informe de ICOMOS lembra o seguinte: “No caso da perda dos valores excepcionais polos que foi incluído na Lista do Patrimonio Mundial un Ben Cultural, ou que o Estado parte non solvente os perigos comprobados ou potenciais que afecten o Ben, este pode ser excluído da Lista do Patrimonio Mundial pola UNESCO”.

A FICS, como entidade que agrupa a peregrinos e expertos no Camiño de 27 países, desde o primeiro momento preocupouse pola posible afección deste desproporcionado proxecto ao pé mesmo do Camiño Francés.

O informe técnico citado, elaborado polos expertos do organismo de referencia en materia de conservación do Patrimonio Mundial, confirma que estamos ante unha das maiores ameazas á conservación do Camiño de Santiago como ben cultural de valor universal.

Por este motivo a FICS, tras reunirse con empresa promotora e plataforma de afectados e despois de levar a cabo estudos sobre o terreo por parte dos seus propios expertos, obtendo conclusións que agora ven referendadas polo informe de ICOMOS, expresa o seu rotundo rexeitamento a este proxecto, completamente alleo ao contexto xacobeo, que supón unha ameaza aos valores culturais do Camiño, e demanda ás administracións responsables que poñan todos os medios que a Lei pon á súa disposición para impedir o que, con toda probabilidade, podería converterse no maior atentado patrimonial sufrido polo Camiño de Santiago en chan galego.

 

Escoita unhna entrevista na radio, cadena Ser

ContraMINAcción solidarízase con Haydée Castillo, detida en Nicaragua o 14 de outubro

A defensora de dereitos humanos e activista nicaragüense Haydée Castillo conta con medidas cautelares otorgadas pola Comisión Interamericana de Derechos Humanos (CIDH) polos riscos que corre no exercicio de denuncia da crise de dereitos humanos en Nicaragua. “Nada do que facemos contravén a lei. As mobilizacións, as críticas ao Goberno, demandar a liberdade dos presos políticos, todo é legal , pero sabemos que estamos nun réxime que rompeu co marco legal”, di Castillo.

A pesar diso, foi detida no aeroporto cando se propoñía viaxar o estranxeiro. Antes de deixala novamente en liberdade unha fiscal dixo a Castillo que non podía saír do país porque a organización que dirixe —o Instituto de Liderazgo de las Segovias— estaba sendo investigada por instrución do Ministerio de Gobernación baixo a Ley antilavado e terrorismo.

En ContraMINAcción tivemos ocasión de coñecer o seu traballo de primeira man cando visitou Galiza o pasado ano. Dende a sua posición, oponse e denuncia proxectos de minaría industrial no seu país. Os abusos das empresas mineiras afectan a vida de moitas familias e comunidades, ademais de ter un alto custo material e emocional. As arbitrariedades empobrecen a poboación, aumentan a migración -dato de relevancia no contexto actual- e incrementan a inseguridade e o medo das mulleres. Solidarizámonos con Haydée Castillo e as súas compañeiras e compañeiros afectados pola grave represión que están a confrontar e esiximos un ambiente de liberdade, máximo respecto e integridade para todos eles.

Actualmente, o seu país Nicaragua e vítima dun modelo de “desenvolvemento” que privilexia a acumulación de capital en poucas mans, desembocando en inxustizas profundas, un modelo que levou a unha espiral de revoltas cidadás dende abril de 2018. Dende entón, a poboación segue defendendo con maior intensidade os dereitos humanos e a vida, e esixindo que o estado garanta os dereitos fundamentais.

O goberno leva a cabo una brutal represión e masacre, con máis de 500 presos políticos, de moitos dos cales non se ten noticias. Ademais houbo asasinatos (entre 322 e 512) e invasións de moradas.

Moitas activistas e defensoras de dereitos humanos foron detidas -Como Haydée- co falso pretexto de ser terroristas. Outras encóntranse exiliadas.

A lista de actos represivos é enorme, sen embargo non perden a esperanza e sobre todo a solidariedade, que facemos chegar pola nosa parte dende Galiza . As compañeiras nicaraguanas desexan seguir organizándose e construíndo pontes. Non perden a confianza de que o réxime caerá. Nós tampouco.

OS RISCOS DE CONVIVIR CO RADÓN

A exposición prolongada a altas concentracións deste gas radioactivo aumenta a probabilidade de padecer cancro de pulmón.

España aínda non adaptou a súa lexislación á Directiva Europea 2013/59/ EURATOM, onde se establecen medidas para a prevención e control da exposición da cidadanía fronte ao radón.

No Día Europeo do Radón, as Plataformas Cidadás formadas en diferentes puntos de España que se opoñen á minería a ceo aberto, quixeron lembrar que é o radón, como pode chegar ata o noso organismo, e que efectos produce.

As Plataformas informan de que “o radón é un produto de desintegración do uranio, mineral inestable que se atopa en todos os chans terrestres, pero son as formacións graníticas e pizarrosas situadas ao Oeste da Península Ibérica (Galicia, Zamora, Salamanca, Estremadura, Ávila, Segovia, Madrid) as que presentan un potencial de exhalación de radón significativamente máis elevado que no resto da Península”.

E é que segundo afirma a OMS (Organización Mundial da Saúde) entre o 3 e o 14% do total dos casos de cancro de pulmón diagnosticados, están causados pola exposición prolongada a altas concentraciónsdeste gas radioactivo.

As plataformas cidadás comparten a inquietudee din: “un posible incremento significativo da exposición da cidadanía ao gas radón ante o crecemento masivo dos expedientes mineiros que solicitan explotación de mineraisa ceo aberto”, precisamente nestas zonas xeográficas. Segundo afirman, “o propio chan onde se xera o radón actúa como barreira para impedir que gran parte deste contaminante radioactivo poida escapar libre cara ao exterior e poida penetrar no noso organismo mediante inhalación”.

Unha vez que o radón se libera, pode moverse con facilidade e percorrer longas distancias antes de emitir radiación e transformarse nos seguintes produtos da cadea de desintegración do uranio, que taménse poden transportar facilmente adheridos a partículas de po para seguir emitindo partículas radioactivas”.

Doutra banda, estas plataformas queren denunciar “a pasividade e falta de interese das Administracións Públicas por regular a exposición cidadá a este contaminante tan perigoso para a saúde”.

E é que o pasado 6 de febreiro de 2018, expirou o prazo que a UE impuxo a España para traspoñer a Directiva Europea 2013/59/ EURATOM, onde se establecen medidas para a prevención e control da exposición da cidadáns fronteao radón. Esta normativa fixa un valor de 300 Bq/ m3 como concentración límite en edificios, que é onde se concentra unha maior cantidade de gas radón, aínda que a OMS establece como máximo recomendado 100 Bq/ m3, unha cifra que cuestiona o límite que establece a Directiva Europea.

As Plataformas esixen ao Goberno, “que leve a cabo un exercicio de responsabilidade e elabore unha lexislación respecto diso que, se non impide a exposición da cidadaníaao radón e os seus produtos de desintegración, impoña medidas que a minimice, e leve a cabo os estudos necesarios para avaliar os riscos de que se produzan emisións adicionais, que polas graves repercusións sobre a saúde das persoas, deberían ser escrupulosamente revisados”.

“NO A LA MINA EN LA SIERRA DE YEMAS” (Ávila)

“NO A LA MINA EN EL VALLE DE CORNEJA” (Ávila)

“NO A LA MINA EN LA SIERRA DE ÁVILA” (Ávila)

“COORDINADORA NO A LA MINA DE URANIO EN SALAMANCA” (Salamanca)

“PLATAFORMA VECINAL MINA TOURO” (Galicia)

“ASOCIACIÓN DE AFECTADOS POR METALES PESADOS DE CARTAGENA” (Murcia)

ContraMINAcción, REDE CONTRA A MINARIA DESTRUCTIVA NA GALIZA

A Comisión de Peticións do Parlamento Europeo tramita varias peticións sobre a mina de Touro

  • Notable incremento das peticións da cidadanía galega ante o Parlamento Europeo e numerosas adhesións individuais ás xa presentadas, a consecuencia do rexeitamento social ao proxecto extractivo de Touro –O Pino.

  • A Comisión de Peticións está a tramitar a máis recente delas, a petición nº 0386/2018, presentada pola Plataforma veciñal MINA TOURO O PINO NON.

  • O Parlamento europeo tramita outras dúas peticións, a nº 1194/2017 e a nº 0174/2018, presentadas por outras entidades ambientalistas galegas.

A Plataforma veciñal de Touro –O Pino Non, pide que se restaure o emprazamento da antiga mina ao descuberto de Touro que estivo activa entre 1973 e 1986. A necesidade da resturación xustifícase polos seus efectos adversos sobre o medio ambiente, en particular a posible contaminación das augas do río Ulla e a ría de Arousa e tamén da potencial afección do proxecto extractivo a zonas da rede Natura 2000 no Pino.

As outras peticións fan fincapé nas características da empresa promotora, nos impactos do proxecto e na falla de información. Así Cobre San Rafael S. L, creada hai dous anos, isto é, o 13/06/2016, filial da empresa matriz Atalaia Mining, pretende extraer cobre dunha mina situada no municipio de Touro, na Coruña, que ocuparía 689 hectáreas, das cales 492 son hoxe en día masa forestal e terreo agrario.

Entre os problemas específicos que plantexan as peticións están os impactos do proxecto extractivo na base territorial das explotacións agrarias beneficiarias da PAC, a desaparición de ata 20 mananciais de auga e as reservas que abastecen polo menos a un cento de vivendas e explotacións gandeiras. Tamén preocupa moito a afección a outros mananciais próximos ás zonas previstas para depósitos de estériles e sobre todo ao río Ulla, espazo natural de Rede Natura, e que na súa desembocadura, na ría de Arousa, xera miles de postos de traballos no sector marisqueiro e acuícola.

As peticións tamén recollen o malestar e a alarma social xerada pola creación na zona de balsas de estériles con diques de 2.806 e 3.187 metros de lonxitude e alturas de ata 81 metros, que se encapsularían ao final da súa vida útil a escasos metros de poboacións habitadas. No caso de fallar estes diques, o estudo de impacto ambiental recoñece que terían consecuencias moi altas en canto a perdas de vidas humanas, danos ao medio ambiente e perdas económicas. A preocupación social esténdese aos dous depósitos de residuos estériles e catro vertedoiros, que ocuparán en total case 300 hectáreas próximas ás vivendas. Ademais o depósito de estériles entre Arinteiro e Vieiro podería converterse, a falta de datos do proxecto, nunha enorme balsa de lodos de ata 50 millóns de metros cúbicos de residuos estériles de mina, con risco para a vida das persoas residentes nas poboacións próximas en caso de rotura. Neste tipo de balsas existe o risco de rotura dos diques de contención con consecuencias potencialmente moi graves con incalculabeis perdas económicas e a deterioración dos ecosistemas.

Desde que se coñeceu o contido do proxecto de Cobre San Rafael, entre os veciños e veciñas destos concellos e outras organización medioambientais presentaron máis de 1500 alegacións ó proxecto no período de exposición pública que rematou no mes de outubro de 2017. Nestes doce meses de contestación social, máis de 150 asociacións de toda índole, 43 concellos, as diputacións provinciais de A Coruña e Pontevedra, partidos políticos e sindicatos manifestaronse oficialmente en contra dun proxecto devastador. O pasado 25 de febreiro máis de 2500 persoas recorreron as rúas de Touro para pedir o rexeitamento da mina (a poboación do municipio é de 3700 habitantes), e o 10 de xuño deste ano tivo lugar unha masiva manifestación en Santiago de Compostela, donde a Praza do Obradoiro quedou pequena para acoller as máis de 40.000 persoas que acudiron para protestar contra este proxecto. Foi unha manifestación histórica en Galicia, comparable solo coa movilización polo desastre do Prestige. Asimismo, entregáronse ó Presidente da Xunta de Galicia máis de 26.000 sinaturas en papel contra o proxecto e permanece aberta unha campaña na plataforma dixital Change.org na que dende o mes de xuño xa suma casi 70.000 apoios en contra da apertura desta mina.

Tendo en conta as consecuencias que sigue traendo para o medio ambente a antigua mina, comprenderán que o pánico a un novo proxecto sea brutal ante unha situación que non parece acorde á Directiva 2014/52/UE sobre a avaliación das repercusións dos proxectos públicos e privados sobre o medio ambente. Poderíamos estar ante unha vulneración da Directiva 92/43/CEE do Consejo, de 21 de maio de 1992, relativa á conservación dos hábitats naturales e da fauna e flora silvestres e da Directiva 79/409/CEE do Consejo, de 2 de abril de 1979, relativa á conservación das aves silvestres. Vemos pois que poderíamos estar ante una clara vulneración do Estado español da Directiva 2006/21/CE do Parlamento Europeo e do Consejo de 15 de marzo de 2006 sobre a xestión dos residuos de industrias extractivas.

As tres peticións figuran arestora abertas á adhesión da cidadanía, que desexe presentarlles o seu apoio, a través da web da Comisión de peticións do Parlamento europeo, solo teñen que rexistrarse como usuario e adherirse como forma de apoio.Principio del formulario

http://www.europarl.europa.eu/at-your-service/es/be-heard/petitions

O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia desestima todas as pretensións de Mineira de Corcoesto s.l.u e declara ser conforme a Dereito, a denegación do proxecto mineiro de Corcoesto

  • O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia apoia as pretensións da Xunta de Galicia e da asociación ambiental Petón do Lobo

  • A filial da multinacional canadiana, agora panameña, é condenada nas costas do proceso

Nunha sentencia dada a coñecer no día de hoxe, e que é aínda recorrible ante o Tribunal Supremo, o máximo Tribunal galego desestima o recurso contencioso –administrativo interposto por Mineira de Corcoesto, S.L.U. contra as resolucións da Xunta de Galicia do 11 de marzo de 2014, de denegación do proxecto de explotación “Emilita” nº 121”, “Ciudad de Landró” nº 1454 e “Ciudad de Masma” nº 1455, que formaban o coñecido grupo minero Corcoesto, situadas nos concellos de Cabana de Bergantiños e Coristanco da provincia da Coruña.

O alto Tribunal galego confirma a insuficiente acreditación da solvencia económica e técnica do proxecto mineiro de Edgewater. O Tribunal fai especial fincapé na capacidade da Xunta de Galicia para valorar a solvencia das empresas promotoras de proxectos mineiros, e lembra a constitucionalidade da chamada “Cláusula Corcoesto”, relativa á caducidade dos dereitos mineiros introducida no 2014 pola Xunta de Galicia na reforma da Lei de Minas. Así, o propio Tribunal Constitucional xa falara da capacidade que ten a Xunta para denegar dereitos mineiros polo incumprimento dos requisitos subxectivos ou a insuficiente acreditación da solvencia económica ou técnica do solicitante.

No caso de Corcoesto, a esixibilidade dos requisitos de solvencia era lóxica, posto que a envergadura do proxecto así o esixía. Tal como señala o Tribunal: “no outorgamento dunha concesión mineira a Administración debe garantir a racionalidade da explotación que se pretenda, máxime cando se ache con proxectos de tamaña envergadura como o presente, racionalidade que se tutela mediante a análise rigorosa da solvencia económica e técnica da solicitante, que neste caso non acreditou, debido a que non deu cumprimento ao requirimento que se lle fixo con esa finalidade”.

Por último o Tribunal refírese á falla de rigor do informe pericial presentado pola filial panameña, autoría de Gran Thorn y CRS. En relación a este extenso e exhaustivo informe achegado á causa co fin de acreditar eses requisitos,- do que o perito Don Juan León Cuollaut Sáez de Sicilia é autor, adoece de rigor xa que se se trae a colación datos e conclusións que se especifican nos folios 7 a 11, valorados estes igualmente conforme ás regras da sa crítica, conclúese sen dúbida unha falta de rigor na súa elaboración, á parte dunha serie de contradicións coas declaracións do perito a preguntas escritas que se lle formularon durante a práctica desa proba, se partimos de que as contas dunha empresa son instrumentos que se utilizan en contabilidade para representar os diferentes elementos patrimoniais da mesma, recoller as variacións experimentadas por cada un deses elementos patrimoniais durante un período de tempo e poñer de manifesto o seu valor nunha data determinada”.

O proxecto mineiro de Edgewater en Corcoesto debera servirlle á Xunta de Galicia, e en concreto ao Director Xeral de Enerxía e Minas, para aprender que non se pode confiar nas multinacionais, que alleas aos intereses de Galicia, só venden fume e proxectos extractivos depredadores de recursos, que só se queren aproveitar ao máximo deles e que non lles importa nada as consecuencias dos seus actos.

A asociación Petón do Lobo agradece as súas persoas socias, plataformas, asociacións e á cidadanía en xeral, todo o apoio recibido ao longo da extensa tramitación xudicial deste caso, e anima á Plataforma veciñal de Touro –O Pino a manter e preservar no tempo o espíritu de loita contra outro proxecto depredador e contaminante como é o que lles afecta.

Asociación ambiental e cultural Petón do Lobo

Tentativa de lavado de cara do lobby mineiro galego

  • As mineiras buscan rodearse de altos cargos da Xunta, Deputación, Concello de Santiago, Ministerio de Transición Ecoolóxica, así como de SEO Bird Life a poucas semanas de que se inicie o maior concurso de dereitos mineiros da historia galega

  • Desde ContraMINAcción denuncian a presentación dunha imaxe irreal do sector, plagado de desastres ambientais e irresponsabilidade cómplice por parte das administracións

A realidade demostra que a meirande parte das canteiras de Galicia carecen de restauración algunha. Tal e como recolle o Catálogo dás Paisaxes de Galicia existen, a modo de exemplo, unhas 66 explotacións mineiras, canteiras e localizacións de extracción de áridos ou terra, e citan concretamente, «pola súa extensión e a calidade paisaxística dá contorna» as canteiras de O Courel e Casaio, así como as de Porriño e Salceda de Caselas, nas que a ausencia de restauración e o deterioro paisaxístico son lamentables.

Son o que se coñecen no catálogo como ámbitos de especial atención paisaxística, unha figura que identifica «zonas nas que se produciron alteracións ou impactos en relación á paisaxe, é dicir, nas que diversas actuacións xeraron transformacións que deterioraron ou carácter ou a calidade dá paisaxe» e que necesitan de «especiais medidas de intervención e protección».

Desde a mina de Serrabal de Vedra, explotada por Ramsa e vencellada a Ferroglobe e a Villar Mir, ata a canteira abandonada do Monte Neme, os desastres ambientais das minas de San Fins en Lousame ou de Touro, pasando pola lenta agonía das paisaxes afectadas polas louseiras; Galicia destaca en liñas xerais, pola ausencia de restauración das canteiras e a irresponsabilidade empresarial e política no tocante ao cumprimento da normativa en materia de restauración dos espazos degradados.

O certo é que as demandas de información e transparencia dirixidas á Consellería de Economía, Emprego e Industria son cada vez máis numerosas por parte da cidadanía, preocupada polos desleixos cometidos durante anos por este departamento da Xunta de Galicia, e que cristalizaron nunha política de restauración de espazos mineiros degradados inexistente ou inoperativa e ineficaz, á vista dos problemas ambientais e de saúde pública que se están a producir en espazos mineiros abandonados como os das antigas minas de Touro, Santa Comba, Lousame ou no Monte Neme, en Carballo. De feito, hai moitos espazos danados pola drenaxe áceda de mina que se convirte nun grave problema de saúde pública e ambiental, con incidencia noutros sectores económicos como a pesca, o marisqueo ou o sector gandeiro-agrícola.

O Director xeral de Enerxía e Minas da Xunta de Galicia, Ángel Bernardo Tahoces, actúa como Vicepresidente do Comité organizador do V Congreso Nacional de Áridos, que organiza a FdA e Arigal, e comparte organización con Julio César Valle Feijóo, asesor de Mineira de Corcoesto, Edgewater, e da FdA (Federación española de áridos), organizadora do Congreso. Valle Feijóo está vencellado aos “dólares en una maleta Samsonite” e as “supostas mordidas” de altos cargos da Xunta no caso do fallido proxecto mineiro de Corcoesto. Tamén foi asesor da Cámara oficial mineira de Galicia ao mesmo tempo que a súa empresa litixiaba coa Xunta no caso Corcoesto. No evento tamén participa a empresa Erimsa, que recentemente anunciou un ERE na empresa de extracción de Frades, co que supostamente chantaxeaba á Xunta para obter máis dereitos mineiros. Erimsa presume de Sala propia co seu nome dentro do Congreso, e incluso recibirá dous premios nas categorías de “boas prácticas medioambientais” e “seguridade e saúde”, que supostamente outorga un xurado independente; e todo iso, a pesar das denuncias da Plataforma veciñal de Mesía, que hai uns días facíase eco do moito dano medioambiental na zona de Mesía, como cambio de augas subterráneos, o famoso enterramento das vacas “locas” en canteiras escavadas a varios metros de fondura, entradas en fincas particulares sen permiso, enganos na preparación do terreo, non executar os plans de recuperación  medioambientais, deixar balsas abertas de varios millóns de litros de auga ao aire aberto, etc. Todo o contrario do que predican”.1

No Congreso tamén participa Votorantim Ciment, cuxa filial Cementos Cosmos que explota o xacemento do Iribio, en Triacastela mantén numerosas batallas xudiciais coa veciñanza; chegando incluso a demandar ao representante da Asociación cultural O Iribio.

Baixo o lema “Comprometidos coa sociedade”, esa sociedade á que lle acostuman deixar os espazos sen restaurar cando rematan as explotacións, como é o alarmante caso dos ríos vermellos de Touro, vítimas da drenaxe áceda de mina; o lobby rodéase do Presidente da Xunta, do presidente da Deputación da Coruña, do alcalde de Santiago, do Adif e incluso dunha organización ambiental Seo Bird Life, para facer un “lavado de cara” sen precedentes, dentro do sector en Galicia e amosar o apoio institucional ás desfeitas ambientais, que están a sementar por Galicia adiante as explotacións mineiras sen restaurar e a irresponsabilidade empresarial e política inherentes á falla de restauración dos espazos degradados.

1 http://mesiaunida.es/nota-de-prensa-resposta-a-chantaxe-de-erimsa/

 

Nota de prensa emitida pola Rede ContraMINAcción (Rede contra a Minería Contaminante en Galicia)

ContraMINAcción no Parlamento Europeo para falar dos estragos da minaría

Xunto a Ecologistas en Acción e plataformas de todo o estado afectadas por proxectos mineiros.

O evento organizado polo eurodiputado Xabier Benito, de Podemos, levou a voz dos grupos afectados pola minería.

Falamos dos problemas ambientais e sociais relacionados con diferentes proxectos mineiros en España e en Europa e coordináronse estratexias a futuro.

Esta terceira semana de outubro comezou forte para ContraMINAcción. Xunto a outras plataformas e organizacións de diferentes comunidades autónomas achegámonos a Bruxelas para poñer os problemas provocados pola minaría en común e facer visibles diferentes loitas contra a minaría que xurdiron nos últimos anos.

Falamos da febre das materias primas como litio, estaño, wolframio e tántalo en Cáceres; de uranio en Salamanca; de feldespato en la Ávila; de terras raras en Campo de Montiel, Ciudad Real. E de cobre, wolframio e ouro en Galicia.

Nos diferentes testemuños atopamos elementos en común: a gran preocupación cidadá polas consecuencias socioambientais das explotacións mineiras en aumento exponencial e incontrolado. Constatamos o carácter sistemático dos problemas, tendo explotacións mineiras un risco elevado para a poboación, tanto no que se refire a calidade das augas e do aire, como a contaminación e destrución da terra. “Non podo imaxinar a miña existencia sen a miña terra e por iso a defendo”, explica Laura Serranos ao ser preguntada pola sua motivación para opoñerse a minaría que a levou ata Bruxelas.

Tamén constatamos a deficiente restauración de antigos proxectos mineiros en moitos territorios, entre os que sobresae Galicia cas súas minas de San Finx, Touro ou Monte Neme. A pesar de iso, pretenden reactivar algúns destes proxectos. A perigosidade das balsas de residuos mineiros é un elemento común nos proxectos que a empresa Atalaya ten en Andalucía e en Galicia.

Ademais, rememoramos as imaxes da manifestación de máis de 50.000 persoas en Santiago de Compostela en protesta contra a minaría en xuño deste mesmo ano.

Como resultado decidimos seguir coordinando denuncias tanto a nivel estatal coma internacional, xa que como sinalou un membro da propia Comisión Europea na sua presentación, é verdade que as mineiras non cumpren a lexislación en gran parte dos casos.

O encontro tivo lugar gracias a iniciativa de Ecologistas en Acción quen a través de algúns dos seus grupos en diferentes territorios como Salamanca, Zaragoza ou Andalucía veñen constatando o aumento da conflitividade en torno a proxectos mineiros. Outros grupos de Avila, ou nós mesmos de Galicia unímonos a proposta.

Xabier Benito, europarlamentario do grupo ALDE reuniu en Bruxelas aos grupos afectados por minería

A facilitación veu dada polo eurodiputado de Podemos Xabier Benito, quen organizou varias actividades entre as que destacan un produtivo encontro no propio Parlamento Europeo en presencia dos seus colegas en Europa Miguel Urbán e en Andalucía Jesús Romero e Castilla-León, David Llorente. Estiveron tamén presentes na reunión membros do parlamento europeo doutros grupos políticos interesados no tema, como as galegas Lidia Senra e Ana Miranda e tamén Florent Marcellesi, para escoitar os testemuños e mostrar o seu apoio.

Agradecemos a oportunidade de facernos escoitar.

 

A eurodiputada galega Ana Miranda asistiu á reunión

A eurodiputada galega Lidia Senra achegou a sua solidariedade a ContraMINacción e participou da reunión

 

 

 

 

 

 

En prensa:

– El Confidencial: Asociaciones y ecologistas españoles reclaman el cierre de minas en el PE

– Diario de Teruel: Asociaciones y ecologistas españoles reclaman el cierre de minas en el Parlamento Europeo

– Finanzas: Asociaciones y ecologistas españoles reclaman el cierre de minas en el PE

– Tercera información: Podemos Andalucía lleva al Parlamento Europeo la “burbuja” de la minería impulsada por el PSOE

– La Vanguardia: Asociaciones y ecologistas españoles reclaman el cierre de minas en el PE

– La Opinión A Coruña: Ecologistas reclaman al Parlamento Europeo el cierre de minas en Galicia

– El Diario Castilla la Mancha: Podemos eleva al Parlamento Europeo su oposición a la “minería especulativa” de Ciudad Real

– Morón Información: Isidoro Albarreal participa en Bruselas en un evento sobre minería en Europa

– Ávila Red: Las plataformas antiminas acuden al Parlamento Europeo

– El Periódico de Aragón, a las 18.42h. Integrantes de Ecologistas en Acción y varias asociaciones en el Parlamento Europeo (PE) 

-Mining.com: Spanish environmentalists demand mine closure

A Comisión de seguimento da Minaría na zona de Mesía resposta a ERIMSA

Desde ContraMINAcción facémonos eco do comunicado emitido pola Comisión de seguimento da zona de Mesía e en Defensa do Rural, que reproducimos a continuación:

RESPOSTA Á CHANTAXE DE ERIMSA.

Ramón Barreiro, representando ao Sindicato Labrego dentro da Comisión de seguimento da Minería na zona de Mesía e en Defensa do Rural, unha vez analizado o comunicado de Erimsa e comprobados os seus feitos, consideramos moi graves as declaracións feitas para presionar á Xunta de Galicia ao tempo que poñen de manifesto supostas irregularidades que xa, en si, son graves (das que esperamos que a Xunta de Galicia e os concellos correspondentes actúen en consecuencia, pois son recoñecidas pola mesma empresa). Nese mesmo comunicado demóstranse tamén varias irregularidades e contradicións, polo que esta Comisión quere EXPOÑER:

Primeira.- Erimsa non ten maior importancia económica para a zona, xa que ten menos traballadores que algunha granxa da comarca e o material e diñeiro que producen marchan fóra da comunidade e do país (capital chino en gran parte, e os donos non os coñecemos).

Extracción de cuarzo nunha parcela agrícola por parte de Erimsa (Fonte: Campo Galego)

Segunda.- Erimsa nos últimos anos fixo moito dano medioambiental na zona de Mesía, como cambio de augas subterráneas, o famoso enterramento das vacas “tolas” en canteiras escavadas a varios metros de fondura, entradas en fincas particulares sen permiso, enganos na preparación do terreo, non executar os plans de recuperación medioambientais, deixar balsas abertas de varios millóns de litros de auga ao aire aberto, etc. Todo o contrario do que predican.

Terceira.- Crea malestar e enfrontamentos, xa que usaron aos seus catro traballadores para intimidar a veciños e poder explotar as súas terras.

Cuarta.- Supostamente os traballos que fai Erimsa nas zonas que traballa a máis de 20 metros de fondura como na zona de Lanzá, poden activar o Arsénico que pode ir parar as augas, produto altamente contaminante e moi perigoso, afectando negativamente a vida das persoas e animais que as consuman. Erimsa non presentou aos afectados ningún plan corrector de Arsénico nin nunca informou dos metais pesados que se mobilizan no movemento de grandes masas de terra.

Quinta.- Erimsa traballou en fincas de especial protección agropecuaria extraendo seixo a varios pares de metros de profundidade sen ningún impedimento e supostamente, polas súas declaracións, sen permiso. O cal é moi grave.

Sexto.- Recoñece Erimsa que traballou en miles de hectáreas na zona de Frades e Mesía. As autoridades deben comprobar e investigar este tema, que aclaren en cantas hectáreas tiñan Autorización e en cantas NON, así como se cumpriron os plans de recuperación medioambiental e investigar os vertidos das augas que saen das súas canteiras, entre elas a canteira onde enterraron centos de “vacas tolas”.

Sétima.- Erimsa acaba de recoñecer que está SEN Autorizacións da Xunta de Galicia para traballar, pois procede dicir e poñer en coñecemento das Autoridades que a día de hoxe están facendo escavacións e movementos de terras no concello de Frades, supostamente tamén sen permiso, o que pode afectar aos organismos seguintes:

  1. Augas de Galicia. (Zonas dos ríos e fontes afectadas).

  2. Medio Rural (fincas de especial protección agropecuaria) .

  3. Concello de Frades e Consellería de Medioambiente (Plan de contaminación de posibles materiais perigosos como Arsénico ou aluminio, e suposto permiso municipal).

  4. Axencia de protección urbanística ( estase danando o solo)

  5. Fiscalía (Por supostas irregularidades continuadas).

Oitava.- Erimsa remove e quita Seixo que nunca máis se recupera, quedando un chan danado de por vida para a actividade agraria, un dano irrecuperable xa que as fincas nunca son o mesmo e as ganancias enormes que teñen van fóra do país, só aportan dano ao medioambiente.

A Xunta de Galicia debe actuar canto antes e responder á chantaxe de Erimsa, así como pedir aos concellos de Frades e Mesía os permisos cos que conta esta empresa para traballar da forma que o está facendo.

COMISIÓN DE SEGUIMENTO DA MINERÍA NA ZONA DE MESÍA E DEFENSA DO RURAL

Silleda e A Baña son unánimes: NON á mina de Touro

A PLATAFORMA VECIÑAL MINA TOURO – O PINO NON, membro de ContraMINAcción informa:

Logo de recibir o premio pola Defensa e Conservación do Medio Ambiente da Fundación Insua dos Poetas, a Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino NON recibe o apoio unánime dos plenos de Silleda e a A Baña.

A Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino NON ven de recibir durante a celebración da X Festa da Palabra no Carballiño o recoñecemento pola Defensa e Conservación do Medio Ambiente que outorga a Fundación Ínsua dos Poetas, nunha edición que homenaxeaba a figura de Víctor Campio.

Isabel García, da plataforma, quixo compartir o premio coas veciñas e veciños de Touro e O Pino pero tamén con “todas aquelas persoas que se ven nunha situación similar coa que nós nos atopamos”. Aproveitou, mentres recollía o galardón, para salientar o traballo e compañeirismo da Plataforma en Defensa da Ría de Arousa e das máis de 140 asociacións e as xa 39 institucións que apoian á plataforma no seu rexeitamento da megamina de cobre a ceo aberto nos municipios coruñeses. No acto estaban presentes Román Rodríguez, conselleiro de Cultura e Manuel Baltar, presidente da Deputación de Ourense.

Silleda e A Baña únense á loita por unanimidade

Esta mañá eran dous os concellos que se sumaban á loita contra o polémico proxecto de extracción de cobre. A primeira hora da mañá, o alcalde Manuel Cuíña (PSOE) presentaba no pleno de Silleda a moción que as plataformas Mina Touro – O Pino NON e en Defensa da Ría de Arousa levaron xa polos concellos da ría e da conca do Ulla. Xa preto do medio día, o concelleiro César Ramos (CxG) facía o mesmo no Concello da Baña. En ámbolos dous casos as mocións foron aprobadas de xeito unánime polos concelleiros de todos os grupos municipais.

Son, a día de hoxe, 37 concellos e as Deputacións da Coruña e Pontevedra as institucións que de xeito oficial rexeitan o comprometido proxecto, a unhas semanas de que se cumpra un ano da súa publicación no DOG.

O contido da moción:

1.-Instar ás Consellerías do Mar, Medio Rural, a de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio, a de Cultura e Ordenación Universitaria e á de Economía, Emprego e Industria a emisión de informes negativos tal e como procede polas las consecuencias negativas descritas e todas as que en alegacións se presentaron polas entidades e particulares, e así se desestime a autorización administrativa á actualización do proxecto de explotación, plan de restauración e estudo de impacto ambiental da concesión de explotación San Rafael, nº 2946, ditando así mesmo unha declaración ambiental desfavorable en virtude dos efectos negativos para o medio ambiente e a incompatibilidade do proxecto coa debida protección das augas da cunca e da desembocadura do Ulla, dos espazos naturais deste sistema fluvial, coas captacións de auga potable de numerosos concellos, coa riqueza pesqueira e marisqueira da ría de Arousa e, en concreto coas áreas de produción de moluscos bivalvos ESO14PEAEGAL-19, ESO14PEAEGAL-18/02 e ESO1429, de protección do Camiño de Santiago e da actividade económica estratéxica e fundamental dos concellos de Touro e O Pino baseada na agricultura, a gandeiría, as industrias agroalimentarias e forestal, o turismo, a hostalería e os servizos.

2.- Instar á Xunta de Galicia para que se promova unha completa restauración da antiga explotación mineira de Touro, eliminando os focos de contaminación de metais pesados e drenaxe ácida, para como mínimo asegurar que non se siga comprometendo a calidade ambiental dos afluentes do río Ulla e por tanto da rede Natura 2000, que verten dos terreos da anterior mina ó río Ulla e de ahí á Ría de Arousa.