Arquivos do autor: ContraMINAcción

Vistas dende o Monte Neme da fermosa lagoa de Baldaio

O Monte Neme galego

Pola Plataforma Pola Defensa do Monte Neme, parte de ContraMINAcción

Dende vai tempo vimos advertindo da promoción (directa ou indirecta) das balsas e a canteira do Monte Neme como lugar turístico por parte de particulares (instagramers ou non), prensa e incluso entidades públicas.

Estes días vemos o Monte Neme moito nos medios, na maioría das ocasións facendo unha denuncia condescendente dos instagramers que se bañan alí, mentres ao mesmo tempo, se loan as belezas das súas augas turquesas e paisaxe exótico ou se cualifica como un paraíso. Bañarse está moi mal, din, pero engadindo na mensaxe “prohibido”, “belas augas”, “exótico” ou cualificativos semellantes e ademais dicindo que todo o mundo devece por achegarse ata alí. Facendo isto acéptase e foméntase o comportamento de ir á canteira.

Hai quen vai máis alá e non de forma inocente o usa para facer chegar a súa mensaxe ou a súa promoción, sexa turística, política, persoal ou audiovisual. E así, agora temos que o Monte Neme é o “Chernobyl galego”.

Porqué? Pois porque se acaba de estrear unha serie homónima sobre a catástrofe nuclear do 86. Primeiro fálase do Monte Neme, dando unha imaxe romántica e adornada da canteira, pasando de ser unha canteira de seixo a unha mina de volframio nazi como preámbulo para chegar a radioactividade e rematar nomeando a serie en cuestión para promocionala. E isto só é o comezo, pois parece ser que se está a rodar alí unha serie e din que en pouco tempo o Monte Neme será tendencia. Máis romaría moderna.

O problema é máis ca uns frikis bañándose, é o funcionamento das redes sociais e os medios tradicionais, e é un problema estrutural da sociedade. Porque non somos conscientes e porque se permite. Permítese dende as institucións por acción ou omisión, promocionándoo ou deixando que o problema creza por non tomar as debidas medidas que a lei esixe.

Tamén a propia xente común o permite. Hai xente que todo isto o considera positivo e unha oportunidade, un filón que explotar. Que veña a xente e que falen de nós, dá o mesmo que veñan ver as nosas porqueiras. Soa mal, pero é o que é, e é o que lles estamos a ofrecer. Ademais, é tratar a xente de fóra de parvos. Tal turismo ofrecemos, tal turismo recibimos. Aínda peor, convivimos con eles e coa situación, e pasa a formar parte da nosa imaxe e logo de nós mesmos. Nós mesmos, os de aquí, o tragamos cando somos os primeiros que recibimos estas propostas e aceptamos como boa esta situación, para acabar sendo partícipes nesta farsa convertidos en anfitrións de paisaxes alleas.

Os esforzos por dignificar e promocionar uns concellos de Carballo e Malpica como culturais, artísticos, naturais, costeiros e megalíticos quedaranse no “Chérnobil galego”. Á terra dos mil ríos e mil fontes, non veñen a vernos a nós, a nosa esencia e os nosos paisaxes, os nosos monumentos milenarios e a nosa cultura, non, só veñen ver as pozas dunha canteira, as Maldivas dos probes e fachendosos e o maldito Chernobyl.

Cal é a solución, pois? O problema require unha reflexión máis profunda: que tipo de turismo e entornos queremos para nós mesmos? Queremos un “posTurismo” ou “turismo negro” (“dark tourism”) de paisaxes degradadas alieníxenas devidas en escenarios do glamour?, ou pola contra, queremos ter unha oferta verde e cultural que encaixe coa historia do noso monte e da nosa terra? Queremos un turismo orientado ao foráneo, ou unha oferta para viaxeiros e propia, que nos defina e poidamos vivir e gozar nós mesmos en primeiro termo?

Quen teña a autoridade de decidir e mudar as cousas, polo menos que sexa coherente e aposte por algo abertamente, e que asuma a súa responsabilidade. O primeiro é protexer á xente dos riscos da canteira e arranxar este perigo público coa restauración debida. Ademais debería escoitar, aceptar e incluír as propostas da cidadanía, dende a cal non deberiamos permitir que a restauración e futura actuación sexa un lavado de imaxe das malas praxes mineiras e institucionais.

Para nós, sería unha verdadeira mágoa manter a situación actual e deixar crecer a bola ou apostar directamente por un turismo de paisaxes degradadas e que nos coñeceran desa maneira. Se non tiveramos nada… quizáis, pero tendo un monte cheo de patrimonio e historia, sería unha mágoa desaproveitar a oportunidade. Cando poderíamos ser coñecidos coma o “Stonehenge galego”, ou o “Monte Olimpo galego” ou, se preferides non ir tan lonxe, a “Santa Tegra bergantiñán” ou o “Monte Pindo bergantiñán”.

O Monte Neme é o “Monte Neme galego”, o monte mítico galego. Os apelidos e alcumes temos que aprender a poñelos nós mesmos.

14 de Xullo de 2019

Vistas dende o Monte Neme da fermosa lagoa de Baldaio

Seminario Técnico “Impacto ambiental das drenaxes ácidas de mina e depósitos de residuos mineiros”

ContraMINAcción, Rede contra a Minaría Destrutiva na Galiza, organiza o sábado 29 de xuño o Seminario Técnico “Impacto ambiental das drenaxes ácidas de mina e depósitos de residuos mineiros”, que impartirá o Dr. Steven H. Emerman.

O Dr. Emerman é un recoñecido consultor internacional en hidroloxía e especialista na avaliación da afectación ambiental das explotacións mineiras. É Doutor en Xeofísica pola Universidade de Cornell, Máster en Xeofísica pola Universidade de Princeton e Licenciado en Matemáticas pola Universidade Estatal de Ohio. Ten 31 anos de experiencia no ensino universitario de hidroloxía e xeofísica e 66 publicacións científicas na materia. Como consultor independente, ten traballado para empresas mineiras, organismos públicos e organizacións non-gobernamentais. Na Galiza, o Dr. Emerman ten elaborado informes técnicos sobre o impacto ambiental da mina de Touro e da mina “San Finx” (Lousame).

O Seminario procura aprofundar en conceptos relativamente descoñecidos para o público xeral e activista, e sistematicamente ignorados polo sector mineiro e as administracións responsábeis do seu control. Por iso, o seminario está dirixido tanto a activistas ambientais como a técnicas/os das administracións autonómica e local (Dirección Xeral de Enerxía e Minas, Augas de Galicia, Medio Rural, Calidade Ambiental, etc.), estudantes universitarias, e directoras/es de explotacións mineiras e directivas de empresas mineiras. A inscrición é gratuita para activistas, estudantes e técnicas das administracións, que terán preferencia na inscrición, ata cubrir o limite de 30 prazas.

Para incribirse é preciso enviar un correo electrónico a contacto@contraminaccion.org indicando nome e apelidos e a organización, administración ou empresa da que fai parte. No caso de persoal directivo ou ao servizo de empresas mineiras, indicaranse os prezos de inscrición e método de pagamento.

O Seminario terá lugar na sede nacional do Sindicato Labrego Galego, situado na Rúa Ofelia Nieto 13-23, Santiago de Compostela. O seminario estará dividido en módulos de mañá (11:00 a 14:00) e de tarde (16:00-18:00), durante os que se desenvolverá o seguinte temario, sempre aberto a explorar outras cuestións e dúbidas das persoas asistentes:

  1. Introducción ao impacto ambiental da minaría
  2. Conceptos básicos: drenaxes ácidos de mina e tipoloxía de instalacións de residuos
  3. Propiedades dos relaves mineiros
  4. Técnicas de construción de presas de relaves
  5. Causas de fallas de presas de relaves
  6. Como previr as fallas de presas de relaves?
  7. Propiedades e impacto das drenaxes ácidas de mina
  8. As drenaxes ácidas de mina na minaría subterránea e a ceo aberto
  9. Como previr as drenaxes ácidas de mina?
  10. Casos de estudo: As presas de relaves das minas de San Finx e a presa de relaves proposta para a mina de Touro. A contaminación por drenaxes ácidas de mina nas minas de San Finx e Touro.

Demandan ao Director Xeral de Minas por obstaculizar o acceso á información ambiental

A demanda foi admitida polo Tribunal Superior de Xustiza de Galicia e encóntrase na fase de práctica de proba

Diversos colectivos e organizacións integrantes da rede ContraMINAcción levaron ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia a denominada “Instrución Tahoces” (oficialmente Instrución 6/2018, do 3 de agosto, da Dirección Xeral de Enerxía e Minas, sobre acceso á información pública en materia de minas) que fora aprobada o verán pasado polo director xeral de Enerxía e Minas, Ángel Bernardo Tahoces, no medio de fortes críticas dos movementos sociais, que a consideran un paso máis para obstaculizar o acceso á información ambiental relativa a proxectos mineiros e enerxéticos.

O TSXG admitiu a demanda que veñen de formalizar esta mesma semana a Asociación Petón do Lobo, a Asociación Sociocultural O Iribio, a Sociedade Histórica e Cultural Coluna Sanfins, o Sindicato Labrego Galego e Verdegaia, co apoio doutros colectivos integrantes na rede. Mediante a demanda contencioso-administrativa preténdese que o tribunal anule os aspectos da Instrución que vulneran non só a lexislación de rango superior en materia de acceso á información ambiental, senón que a propia Convención de Aarhus da que é parte contratante o Estado e que recoñece os dereitos de acceso á información ambiental e á participación pública en proxectos que afecten o ambiente.

Entre outros aspectos, a Instrución realiza unha interpretación restritiva do que constitúe información ambiental, en vulneración das definicións internacionais. Modifica, ademais, o réxime de acceso creando obstáculos que contrarían as normas legais, por exemplo obrigando ao pagamento de taxas previas (independentemente de que a administración resolva ou non favorablemente a solicitude) ou alterando os prazos de resolución que establecen as directivas europeas.

A actitude obstaculizadora sistemática do departamento de Minas da Xunta ven sendo denunciada de xeito continuo polos colectivos, ata o punto de estar actualmente aberto un procedemento ante a Comisión de Cumprimento do Convenio de Aarhus, nas Nacións Unidas, polo carácter sistemático destas vulneracións, existindo sentenzas previas do propio TSXG que condenaron á Xunta a entregar copias de expedientes mineiros que viñan sendo retidos ilegalmente.

Desde ContraMINAcción denúnciase a tentativa de dar aparencia de legalidade e institucionalizar as prácticas obstaculizadoras e escurantismo que veñen caracterizando a actuación do departamento de minas, recortando dereitos e liberdades fundamentais e saltándose a normativa básica en materia de acceso á información ambiental. Desde ContraMINAcción lembran a imputación de Ángel Bernardo Tahoces por presuntos delitos de prevaricación ambiental ligados á mina San Finx, en Lousame, e que tamén gardarían relación coa ausencia dos trámites de participación pública na aprobación de proxectos mineiros, outra das compoñentes básicas da Convención de Aarhus.

Atalaya Mining noqueada en Huelva, tocada en Touro e afundida en Londres

Mentres a conselleira de Medio Ambiente comprométese a recibir aos veciños de Touro e O Pino, o Tribunal Superior de Xustiza de Andalucía confirma a anulación da autorización ambiental e da autorización mineira na mina de Riotinto en Huelva

Hoxe amencemos coa noticia da sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Andalucía, estimatoria da demanda de Ecoloxistas en Acción, que anula a resolución de 2015 pola que a Junta de Andalucía autorizaba o reinicio dos traballos e do plan de explotación da mina que Atalaya Mining opera en Riotinto (Huelva). En consecuencia, a multinacional chipriota, que tamén pretende iniciar a explotación de cobre e prata nos municipios coruñeses de Touro e O Pino, xa non conta con autorización ambiental nin con autorización mineira para seguir funcionando en Andalucía.

Trátase, sen dúbida, dun duro pau para Atalaya Mining, cuxas accións na Bolsa de Londres ao peche de hoxe descenderan un 10% o seu prezo.

Esta noticia coincide coa fugaz e sixilosa visita da conselleira de Medio Ambiente, Ángeles Vázquez, esta mañá a Touro e O Pino para “manter unha reunión de traballo cos rexedores municipais na que repasaron os proxectos comprometidos pola Consellería”, como recolle a web da Xunta, onde puidemos coñecer que un deses proxectos é o de canalización do rego Portapego ao seu paso pola capital municipal de Touro, cuxos desbordamentos constantes e contaminación son provocados polas actividades levadas a cabo na antiga mina de Touro. A Xunta de Galicia vai investir o 70%, case 60.000 € do erario público, en arranxar os danos ao medio causados pola empresa privada promotora do proxecto mineiro de cobre a ceo aberto, mentres que o concello de Touro pagará o 30% restante.

Membros da Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino NON, ao saber que a conselleira estaba en Touro, aproveitaron a ocasión para tentar falar con ela, o que incomodou ao alcalde Ignacio Codesido, quen non quixo aclarar os motivos desta visita oficial. Finalmente, a conselleira escoitou aos veciños, que lle expuxeron a súa preocupación tanto pola situación da antiga mina como polo novo proxecto mineiro, cuxo expediente está actualmente na Consellería de Medio Ambiente, á espera da emisión da Declaración de Impacto Ambiental (DIA). Así mesmo, lembráronlle a súa ausencia de contestación ás diversas peticións de reunión enviadas desde outubro de 2017, cando aínda era conselleira de Medio Rural. Neste sentido, Vázquez comprometeuse a vir de novo a Touro a ver o estado actual da mina e a reunirse cos veciños de Arinteiro, os máis próximos á explotación, para coñecer de primeira man o que están a vivir. Tamén asegurou que se preocuparía máis polas verteduras e as múltiples denuncias veciñais, así como polo funcionamento da estación de medición móbil dos cheiros da empresa TEN.

No que se refire ao estado do rego Portapego, o alcalde de Touro volveu recoñecer que desde o peche da mina o seu estado é desastroso pero, aínda así, segue sen querer responsabilizar á empresa dos danos causados e opta por empregar o diñeiro das veciñas e veciños e non “molestar” a Cobre San Rafael.

Desde a plataforma esperamos que a conselleira cumpra a palabra dada e non quede simplemente nun mero xesto amable froito do período electoral que actualmente vivimos.

Valo publicitario no Pino contra o proxecto mineiro

O rexeitamento social á mina de Touro non cesa e faise cada vez máis visible. Esta semana apareceu colocado un gran valo publicitario na estrada N-547, á altura do Amenal, no Pino, que reza “NON Á MINA DE TOURO”, nunha rechamante cor amarela. Polo momento, nada de sabe da autoría da iniciativa pero, sen dúbida, desde a Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino NON aplaudimos o orixinal xesto.

Pela preservação de Covas do Barroso fronte a minaría destrutiva en Portugal

Unha petición pública de Unidos en Defesa de Covas do Barroso, na veciña Portugal para ir o seu Parlamento. Tódalas persoas residentes na Unión Europea poden asinar, co seu documento de Identidad (como verificación). Asina por favor.

Esta é a ligazón:

https://peticaopublica.com/mobile/pview.aspx?pi=PT91264

Para ter bos motivos para participar da petición, escoita o testemuño da representante de Unidos em Defesa de Covas do Barroso durante o IV Encontro de ContraMINAcción en Santiago de Compostela.

Mensaxe das compañeiras portuguesas:

“Estamos quase à chegar a um total de 5.000 assinaturas manuscritas e online! Daqui a pouco, iremos transmitir a petição a Assembleia da República. Mas antes disso, ainda precisamos de vocês!

Os cidadãos da União Europeia e dos país que fazem parte da Comunidade dos Países de Língua Portuguesa também podem assinar!

Por favor, divulgem, partilhem, peçam aos seus amigos, familiares, vizinhos! Precisamos de toda a ajuda.

Todos juntos, temos uma oportunidade de defender e proteger Covas do Barroso!

Obrigada! ☘”

Covas do Barroso

Entrevistas aos colectivos que participaron no IV Encontro de ContraMINAcción

Primeira parte


E esta é a segunda parte recopilatorio das entrevistas realizadas aos moitos colectivos que participaron os días 16 e 17 de febreiro en Santiago de Compostela no IV Encontro de Contraminacción.

Unha vez máis recordarvos que a prensa deulle moi pouca ou nula cobertura, polo que é importante compartir e falar dun problema que se demostra global, que non local.

Todas as aportacións son moi importantes, pero deixádeme facer especial fincapé na entrevista do representante de Asturies quen explica moi ben a diferenza entre a minería do pasado século e os modernos macro-proxectos.

Moitísimas gracias Pilar Aymara polo teu gran labor!!

Gracias a persoas coma ti traspasamos o cerco informativo.

Video Crónica do IV Encontro de ContraMINAcción

Vídeo resumo do IV Encontro da rede ContraMINAcción, que nesta ocasión contou coa presenza de representantes de colectivos de todo o estado español e de Portugal. As persoas que asistiron en representación de plataformas de toda a Península Ibérica contaron como están a enfrontar nos seus respectivos territorios a ameaza, o impacto directo ou as secuelas da actividade mineira

Como se pode ver, o IV Encontro foi un éxito.

Gracias a Xosé Antón Bocixa polo seu traballo!

Solidariedade global no IV Encontro de ContraMINAcción: “Crimes como o da mineradora Vale em Brumadinho não devem voltar a acontecer”

A foto-ação solidária da ContraMINAcción, membro de Yes to Life No to Mining na Galícia, juntou organizações que se opõem as explorações mineiras em toda a Península Ibérica, em apoio as vítimas da avalanche provocada pelo rompimento de uma barragem de rejeitos tóxicos da mina Corrego do Feijão, em Brumadinho (Minas Gerais, Brasil).

Membros da ContraMINAcción juntos com representantes da Asociación de Afectados por Metales Pesados (Cartagena), Coordinadora No a la Mina de Uranio (Salamanca), La Raya sin Minas (Valencia de Alcántara, Cáceres), No a la Mina en el Valle del Corneja (Ávila), No a la Mina en la Sierra de Ávila (Ávila), No a la Mina en la Sierra de Yemas (Ávila), No en mi Tierra (Zamora), Oro No (Asturias), Plataforma Ciudadana Sierra de Morón (Sevilla), Plataforma Sierra de Gata Viva (Cáceres), Salvemos la Montaña (Cáceres), Salvemos las Villuercas (Cáceres), Unidos em Defesa de Covas do Barroso UDCB (Portugal) y Yes to Life No To Mining/Sí a la Vida No a la Minería YLNM (Global)

Mais de 300 mortos e desaparecidos depois do rompimento da barragem, famílias e habitantes da região

No Brasil, este acidente que aconteceu dia 25 de janeiro de 2019, já é considerado como um crime, a negligência da empresa de mineração Vale sendo responsável pela morte de 165 pessoas e 155 desaparecidos, e destruição completa de casas e terras. A região foi inundada pela lama contaminada por metais pesados, que levou famílias, casas e posses, hortas, e sítios onde vivem centenas de pessoas. Muitas das vítimas trabalhavam na mina.

Segundo documentos confiscados pela polícia brasileira, existiam provas claras do risco de ocorrência deste tipo de acidente, a empresa Vale conhecia estes riscos mas não aplicou as medidas de segurança necessárias.

O aviso das comunidades

As comunidades afectadas pelos projetos mineiros são as autênticas especialistas que devem ser ouvidas, tanto sobre as questões técnicas em relação à mina, como no que diz respeito a defesa da nossa vida e da nossa terra. No Brasil, o Movimento dos Atingidos por Barragens já fez numerosas denúncias e alertas que não foram tomadas em consideração.

Exigimos não apenas que os responsáveis do crime em Brumadinho sejam punidos, mas também exigimos justiça. A empresa de mineração Vale é também responsável pelo um antigo crime semelhante, que aconteceu na Mariana, também no estado das Minas Gerais. Na rutura de Mariana, morreram 19 pessoas e a lama percorreu 600 km até o mar, provocando um desastre ambiental que ainda tem consequências e que ainda não foi reparado.

Exigimos não apenas que todas e cada uma das consequências deste crime sejam tomadas em consideração, mas também que sejam ouvidas as alertas e as exigências das comunidades afectadas pela exploração mineira em todo o mundo. Exigimos a cessação dos projetos mineiros em condições semelhantes, e que nunca sejam realizados projetos mineiros que impliquem riscos desta dimensão.

Na Península Ibérica temos como exemplo o caso da barragem da exploração mineira Río Tinto, em risco iminente de rutura e negação idêntica por parte da empresa responsável e das autoridades incompetentes. A possibilidade de uma rutura deste tipo na nossa geografia foi confirmada pelo acidente de Aznalcóllar em 1998. Na Galícia também temos o caso da mina de San Finx, cujos habitantes também alertam sobre os riscos resultando da situação e da localização em que se encontra a barragem da antiga mina.

A foto-ação foi realizada no âmbito do IV Encontro de ContraMINAcción, que ocorreu dia 16 e 17 de fevereiro em Santiago de Compostela.

Mais informação sobre o crime da mineradora Vale : #Brumadinho

Mais informação sobre o Encontro : #ContraMINA2019

O IV Encontro de ContraMINAcción remata coa proxección do documental “San Finx: a catástrofe de 1960” e unha visita a Touro dos colectivos invitados

Logo da intensa e produtiva xornada do sábado, na que o IV Encontro de ContraMINAcción arrancaba coa exposición das distintas problemáticas dos colectivos invitados, o domingo comezaba coa proxección do documental “San Finx: a catástrofe de 1960”, de Irene Pin Basanta, que recolle as testemuñas da veciñanza e colectivos ambientais do desastre da mina de wolframio de Lousame. Trala rotura das comportas da presa máis grande da explotación no ano 1960, os lodos deixaron baldíos todos os terreos ó seu paso, aínda improdutivos a día de hoxe. Coa reactivación da concesión no ano 2009, nin o proxecto de explotación nin a restauración foron sometidos á preceptiva Avaliación de Impacto Ambiental, mentres que as presas presentan un grave estado de deterioro, con acumulación de millóns de metros cúbicos de lodos mineiros. A actual concesionaria, filial do Grupo Sacyr, non prevé nin o tratamento da drenaxe ácida de mina nin a retirada das presas, pese á potencial afectación á actividade marisqueira e á saúde pública e a contaminación das augas, con metais pesados que superan varias veces os límites máximos permitidos para cadmio, cobre e cinc.

Posteriormente ó visionado do documental, e como remate do encontro, os actos trasladáronse a Touro, onde os membros das plataformas invitadas puideron coñecer de primeira man os impactos da antiga mina e os terreos afectados polo novo proxecto de explotación de cobre a ceo aberto, que a empresa Cobre San Rafael promove da man da multinacional chipriota Atalaya Mining. Na aldea de Arinteiro, en Loxo, as veciñas e veciños máis directamente afectados explicaron as nefastas consecuencias que para eles tería a apertura da mina, con dúas enormes balsas de lodos e entulleiras a menos de 200 metros das súas casas, poñendo en risco directo as súas vidas no caso de que os muros de contención rompesen. Balsas e escombreiras que a mineira pretende instalar sobre prados e montes propiedade dos veciños, e nos que desenvolven os seus labores agrícolas e gandeiros.

Tras contemplar a vista panorámica que o Mirador do Picón ofrece de todo o entorno que rodea a mina, co aeroporto internacional de Lavacolla e o Camiño de Santiago de fondo, o itinerario chegou ó seu fin coa visita ó rego Portapego ó seu paso por Fonte – Díaz, cuxa cor totalmente alaranxada deixou abraiados ós visitantes, máis aínda cando souberon que Cobre San Rafael non contempla a súa restauración coa excusa de que, debido á hiperacidez das augas, existen bacterias extremófilas de gran interés para o estudio da vida extraterrestre.

As sensacións que deixan estas xornadas sobre os impactos da minaría na Península Ibérica son moi positivas e, sen dúbida, axudarán a tender lazos e crear e reforzar alianzas de colaboración e solidariedade entre as organizacións e plataformas sociais que tratan de facerlle fronte ó boom da minaría. A unión social é fundamental para porlle freo á epidemia extrativista que se extende de xeito cada vez máis global.

Dende ContraMINAcción agardamos contar con vós para darlle a máxima difusión posible a este comunicado. De todos e de todas é a terra que está ameazada. Moitas grazas.

Colectivos de Galiza, España e Portugal colaboran no IV Encontro de Contraminacción para enfrontar a minaría

A Rede contra a Minaría Destrutiva na Galiza ContraMINAcción desenvolveu durante a xornada deste sábado, 16 de febreiro, a parte principal da programación do seu IV Encontro. Nesta ocasión, como xa temos informado, acudiron representantes de organizacións e plataformas de toda a Península Ibérica que están a enfrontar nos seus respectivos territorios a ameaza, o impacto directo ou as secuelas da actividade mineira. Precisamente, esta pluralidade de voces serviu para tirar varios denominadores comúns que se están a dar nesta loita.

En primeiro lugar, estamos a vivir a nivel global un auténtico boom da minaría, coa multiplicación exponencial de solicitudes de prospección e extracción. Só en España, hai unhas 3.600 explotacións mineiras en activo, das cales 360 están na Galiza. O incremento imparable do consumo a nivel mundial está levando a maiores demandas de recursos mineiros e ao esgotamento dos xacementos tradicionais. De feito, as empresas mineiras explotan xacementos cada vez máis dispersos e que precisan de métodos de extracción moito máis agresivos pola súa dificultade de obtención. E ás veces nin eso: fanse con concesións só para especular con elas e facer negocio revendéndoas tras obter plusvalías ou demandando a gobernos para obter compensacións económicas millonarias.

Diante desta ameaza global que acapara grandes áreas territoriais onde a minaría entra en colisión con outras actividades económicas esenciais, como as agrogandeiras, ou coa propia vida e saúde das persoas, chegamos á conclusión de que a clase política está a suspender na súa función de defender os intereses xerais da cidadanía. Diversas testemuñas explicaron que, con independencia do partido político que goberne, sexa de esquerdas ou de dereitas, os gobernos e as administracións de calquera rango case sempre se poñen da banda dos intereses das empresas mineiras.

Así as cousas, son os colectivos e plataformas sociais quen están a defender en solitario os intereses das comunidades ameazadas ou afectadas pola minaría. E fano loitando tamén contra as propias administracións, que entorpecen o seu labor con todo tipo de atrancos burocráticos, ocultan información, modifican as normativas e leis para favorecer os intereses mineiros e, decotío, miran cara a outro lado cando estas vulneran a legalidade.

De aí a importancia deste IV Encontro de ContraMINAcción, pois agardamos que esta primeira toma de contacto entre colectivos contra a minaría de Galiza, España e Portugal poida servir para establecer lazos de colaboración que mellore a nosa capacidade para plantarlle cara a unha actividade industrial absolutamente insostible, que arrasa os territorios que explota deixándoos inservibles para calquera outra actividade e que, invariablemente, nunca se fai responsable do dano causado nin restaura a destrución que deixa ao seu paso.

Os colectivos invitados ao IV Encontro son:

Asociación de afectados por metales pesados (Cartagena), Coordinadora No a la Mina de Uranio (Salamanca), La Raya sin Minas (Valencia de Alcántara, Cáceres), No a la Mina en el Valle del Corneja (Ávila), No a la Mina en la Sierra de Ávila (Ávila), No a la Mina en la Sierra de Yemas (Ávila), No en mi Tierra (Zamora), Oro No (Asturias), Plataforma Ciudadana Sierra de Morón (Sevilla), Plataforma Sierra de Gata Viva (Cáceres), Salvemos la Montaña (Cáceres), Salvemos las Villuercas (Cáceres) e Unidos em Defesa de Covas do Barroso UDCB (Portugal).