Arquivo da categoría: Conflitos mineiros

Ligazóns a noticias sobre os diversos conflitos mineiros en Galiza.

Tecendo redes contra a mina de Touro e O Pino

Membros de Ecologistas en Acción que viaxan a bordo do veleiro Deusa Maat, atracaron no Náutico de Ribeira, e representantes de ContraMinacción, rede contra a minaría destrutiva na Galiza mantiveron o 28 de xuño unha xuntanza de traballo para estudar estratexias comúns contra proxectos como a da mina de Touro e O Pino que poden resultar moi danosos para o ambiente, a saúde das persoas e os medios de vida sostibles como a agricultura, o turismo, a pesca ou o marisqueo.

Posteriormente, houbo unha charla pública de Isidoro Albarreal, responsable de minaría en Ecoloxistas en Acción, que explicou as eivas, problemas e ilegalidades do proxecto que a mineira Atalaya Mining ten en Riotinto en Huelva, un proxecto moi semellante ao de Touro e O Pino. En conversación con membros de ContraMINAcción compararon as circunstancias de ambos proxectos, e a continuación houbo un rico debate sobre o avance da minaría en Galiza e na península ibérica e a resistencia surxida contra estes proxectos.

Opositores á mina din que Atalaya ‘non ten licenza social’

“A nosa oposición a mina de Touro consiste en defender un modo de vida, un tipo diferente de industria para Galicia”, di Luis Gallardo.

Luis viaxou a Londres para asistir a xunta anual de accionistas de Atalaya o 27 de xuño. A empresa está listada no mercado alternativo de valores (AIM) do Reino Unido, así como na bolsa de Toronto (TSX).

Luis nunca foi a unha xunta de accionistas de unha empresa mineira, pero este ano e diferente.

As portas da xunta de accionistas de Atalaya Mining en Londres

Atalaya ten plans de abrir unha mina de cobre a ceo aberto en Touro, cerca de Santiago de Compostela. A empresa di que conta co apoio do goberno galego e das comunidades locais.

Pero os opositores á mina négano. Sinalan especialmente os recentes informes sectoriais que resaltan os impactos negativos do proxecto mineiro no auga, a terra, o medio ambiente, a saúde e a economía local, ademais da deficiente avaliación dos riscos.

O 10 de xuño, máis de 50.000 persoas manifestáronse contra o proxecto da mina de touro en Santiago. Políticos de todas as cores uníronse á protesta, tamén algúns alcaldes do PP.

“A xente non vai permitir que o proxecto siga adiante”, di Luis, que fala en representación da Plataforma Mina Touro O Pino NON.

“Vimos á Xunta de Accionistas como parte das nosas actividades para parar a mina. Queremos asegurarnos de que os investidores de Londres entendan que é un proxecto imposible e que Atalaya está a mentir con respecto ao goberno galego, a sociedade e a propia empresa. Estamos aquí para explicar a verdade sobre o proxecto: e defectuoso, tecnicamente malo, prexudicial para o medio ambiente, non é viable, non é benvido e non se aprobará”.

A Plataforma Touro O Pino Non formouse segundo comezou a resistencia ao proxecto dende agosto 2017, co apoio inicial de ContraMINAcción – a rede contra a minaría destrutiva na Galiza.

As súas preocupacións inclúen a contaminación, o ruído e pó das explosións previstas, a contaminación e mingua de auga, e os roubos de terras. O proxecto ten previsto utilizar dez toneladas de explosivos por día; as persoas que viven do turismo en torno ao Camiño de Santiago pregúntanse que sería dos miles de turistas que atrae o camiño cada ano.

Esta parte de Galicia xa é próspera. A economía da área afectada baséase na agricultura e gandería, e tamén a pesca se atopa entre as actividades afectadas.

“Os cursos de auga das vilas circundantes xa están contaminadas pola antiga mina de cobre. Unha nova mina pon en perigo todas as industrias”.

Catrocentos postos de traballo non compensan os 60.000 a máis longo prazo ameazados. Os métodos da minaría do século XXI son incompatíbeis ca industria local.

Os plans de Atalaya son adquirir o 80 por cento do proxecto Touro en fase de permisos, estando o outro 20 por cento en mans da empresa local Explotacións Gallegas. Anque o proxecto localízase parcialmente nunha antiga mina, a intención e expandilo das 700 hectáreas iniciais ata 1.827 hectáreas ocupadas por terras agrícolas e forestais. A empresa pretende operar a mina durante 24 horas o día durante 15 anos.

Ao preguntar a Luis que pode facerse dende o Reino Unido e Europa para solidarizarse cas comunidades afectadas, di que os impactos do proxecto non son só locais, senón tamén rexionais e globais.

“A nosa forza está a crecer, cada día temos máis apoios de cidadáns preocupados e organizacións de dentro e fóra de Galicia. Estamos a conectar con outra xente afectada pola minaría en todo o mundo”.

Calquera persoa interesada pode participar na organización de actividades e difundindo estas cuestións por tódolos medios posibles. Estades invitados a coñecer Galicia, a nosas comunidades, o proxecto e os seus impactos nas nosas vidas, e a solidarizarvos coa nosa loita”.

Luis Gallardo estará na Xunta de Accionistas de Atalaya en Londres o 27 de xuño, representando a Plataforma Mina Touro O Pino Non xunto con Elena Solis, avogada ambiental de Ecoloxistas en Acción.

Máis info no comunicado de prensa conxunto ou sigue @minatouropinono e @mineriagalicia

Membros de organizacións contrarias ás minas de Atalaya Mining en España participan o 27 de xuño por primeira vez na súa Xunta de Accionistas.

Comunicado de prensa conxunto

A empresa listada na bolsa de Londres planifica a reapertura de antigas minas en Galicia e Santander, e omite actuación en rotura inminente de presa en Andalucía.

O 27 de xuño, Luis Gallardo, da plataforma de afectados polo proxecto mineiro de Touro e a avogada ambientalista Elena Solís, asistiran á Xunta de accionistas de Atalaya Mining en Londres. A empresa está listada no Mercado Alternativo de Valores (AIM), así como na Bolsa de Toronto (TSX).

En Galicia, Atalaya planifica a reapertura dunha antiga mina en Touro (1). A empresa afirma contar co apoio do goberno galego e as comunidades locais. Os opositores ao proxecto discrepan, e sinalan que informes recentes do goberno autonómico enfócanse nos impactos negativos do proxecto sobre a auga, a terra, a saúde, a economía local e a falta de avaliación dos riscos. Tamén preocupa que a mina de Touro afecta o patrimonio, pois estaría a menos de 1 km do Camiño de Santiago no seu último tramo do Camino Francés antes da entrada a Santiago.

O 10 de xuño máis de 50.000 persoas manifestáronse contra o proxecto de Touro na capital de Galicia, Santiago de Compostela (2). Políticos de todos os partidos uníronse aá manifestación, incluíndo algúns alcaldes do propio Partido Popular no goberno.

En Andalucía, Atalaya Mining posúe o 100 por cento da mina de cobre Río Tinto (non asociado á mineira Río Tinto), o que inclúe as tres presas de lodos asociadas. Ecologistas en Acción xa avisou do elevado risco de colapso das presas debido aá mala xestión da balsa por parte de Atalaya Mining.

Segundo o propio estudo de Atalaya (3) este mal manexo podería ter como consecuencia vertidos de 66,28 millóns de m3 de refugallos tóxicos, que en forma de onda de ata 5 m de alto afectaraán o Parque Nacional de Doñana e ás cidades próximas de Gibraleón e Huelva.

En Santander, outro dos proxectos propostos por Atalaya consiste na apertura dunha galería de 5 km para explorar zinc na área poboada de Santillana del Mar, Santander. A galería estaría situada sobre Altamira, patrimonio da UNESCO cuxas covas albergan as mundialmente famosas pinturas rupestres.

En cada un destes tres casos xurdiron movementos locais que esixen á compañía non antepoñer os seus beneficios sobre a seguridade e o benestar da poboación local, o medio ambiente e o patrimonio cultural.

Luis Gallardo, membro da Plataforma Mina Touro – O Pino NON, contraria á mina de cobre en Galicia, declara:  “En representación da veciñanza afectada polo proxecto mineiro de cobre esixo a Atalaya que deteña o proxecto e abandone inmediatamente a área. Non permitiremos a invasión, o roubo nin a contaminación das nosas terras, nin cambiaremos as nosas vidas para facerlle sitio a esta destrución e contaminación. O proxecto está cheo de inconsistencias, ninguén o necesita”.

“Vimos a Xunta de Accionistas como parte das nosas actividades para parar a mina. Queremos asegurarnos de que os investidores de Londres entendan que é un proxecto imposible e que Atalaya está a mentir con respecto ao goberno galego, a sociedade e a propia empresa”.

Elena Solís, avogada ambiental e a cargo da área de minas para Ecoloxistas en Acción, explica: “A prioridade das empresas ‘junior’ como Atalaya é maximizar os beneficios a expensas da falta de investimento en minería para garantir que as instalacións sexan seguras. A situación en Riotinto é desesperada. Hai vidas humanas en risco ao atoparse as presas en risco inminente de colapso. Ecologistas en Acción denunciou a falta de acción de Atalaya. Está pendente unha sentenza xudicial que sairá de modo inminente”.

“Estamos desconcertados de que haxa que construír unha galería extremadamente longa na fase de exploración para o proxecto mineiro de zinc preto de Santander, o que pode causar graves problemas de afundimento en zonas poboadas”.

 

Organizacións participantes: Ecologistas en Accion, ContraMINAcción – Rede Contra a Minaría Destructiva na Galiza, Plataforma Touro – O Pino Non, Si á Vida Non á Minaría/ Yes to Life, No to Mining YLNM, The Gaia Foundation e London Mining Network.

 

Notas para editores

(1) Os plans mineiros de Atalaya de adquirir o 80 por cento do proxecto mineiro de cobre Touro en Galicia (a empresa Explotaciones Gallegas SL posúe o outro 20 por cento), atópanse en fase de permisos. A superficie de case 700 hectáreas localízase en parte sobre unha mina de cobre previamente existente, pero durante o proceso Atalaya planifica expandir a área a 1.827 hectáreas que abarcan terras agrícolas e forestais. A empresa pretende operar a mina 24 horas ao día durante un período de 15 anos. O proxecto utilizaría máis de 10 toneladas de explosivos ao día.

(2) A resistencia contra o proxecto mineiro de Atalaya en Touro comezou en agosto de 2017. As comunidades afectadas organizáronse nunha plataforma cidadá chamada Plataforma Mina Touro – O Pino Non. As súas preocupacións inclúen a contaminación, o ruído e o po das explosións, a escaseza de auga e os roubos de terra. Os posibles accidentes poderían ter efectos devastadores sobre as granxas, os pescadores e a industria turística en torno ao Camiño de Santiago. A Plataforma formouse co impulso inicial de ContraMINacción -unha rede galega de organizacións que se opoñen á minería en Galicia.

(3) Atalaya non construíu unha planta de concentración de residuos preto da súa mina de cobre de Riotinto, a pesar de ser unha condición legal establecida polas autoridades ambientais.

 

Opositores a mina de Touro (Foto: ContraMINAcción)

Balsas de lodos de Atalaya en Riotinto (Foto: Ecologistas en Acción)

A nota de prensa existe tamén en español e en inglés.

Enlaces:

https://galicia.economiadigital.es/politica-y-sociedad/manifestacion-multitudinaria-contra-la- mina-de-touro_560543_102.html

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/arousa/2018/06/23/duro-varapalo-mina- touro/0003_201806A23C2991.htm

https://nostelevision.gal/o-unanime-berro-contra-a-mina-de-touro-colapsa-compostela/

https://www.ecologistasenaccion.org/?p=82364

https://www.gronze.com/articulos/mina-touro-un-grave-atentado-contra-camino-frances-15649

O veleiro de Ecoloxistas en Acción Deusa Maat na Ría de Arousa para chamar a atención sobre as agresións da mina de Touro-O Pino

O buque insignia de Ecoloxistas en Acción “Deusa Maat” atracou na tarde do sábado, 23 de xuño, no porto de Ribeira para coordinarse coas distintas organizacións que loitan contra a posible instalación dun proxecto mineiro en Touro-O Pino que podería afectar moi gravemente á Ría de Arousa e ao xeito de vida sustentábel de miles de familias que dependen da calidade das augas desta ría para o seu sustento.

As persoas activistas do veleiro Deusa Maat, da asociación ambiental Ecoloxistas en Acción, van coordinarse, ao longo desta semana, con distintas organizacións galegas que loitan contra a minaría contaminante, para abordar estratexias conxuntas de cara a poñer fin a estes perigosos proxectos. O caso da mina de Touro forma parte dun fenómeno maior que se está a dar en diversos puntos de España, como son as balsas de Ríotinto ou a mina de Santander.

Nos vindeiros días, proxectan asistir ao pleno convocado polo Concello do Pino (mércores 27 de xuño), onde a oposición municipal presentará unha moción contra a mina, así como varias preguntas relacionadas coas últimas denuncias realizadas contra a explotación. Neste pleno, a veciñanza pediu tamén unha intervención para solicitar do concello o rexeitamento da mina. Durante a xornada, as persoas que representan a Ecoloxistas en Acción darán unha rolda de prensa e aproveitarán para visitar Touro e as súas veciñas e veciños. Durante o encontro con persoas da Plataforma Mina Touro O Pino Non, compartirán experiencias na loita contra Atalaya Mining onde o compañeiro Isidoro Albarreal, de Ecoloxistas en Acción de Sevilla, e outras destacadas activistas, farán unha exposición da traxectoria e situación da loita pola paralización da mina de Ríotinto, explotada pola mesma compañía mineira.

O xoves, 28 de xuño, Ecoloxistas en Acción invitará aos medios de comunicación a unha visita a bordo e, se as condicións meteorolóxicas o permiten, farán unha saída pola Ría de Arousa. Pola tarde, haberá unha mesa de traballo en Ribeira entre Ecoloxistas en Acción e distintas organizacións galegas de contraMINAcción que traballan contra a minaría contaminante. Aquí, explicarase a situación das diferentes loitas en Ríotinto e Touro-O Pino, e compartiranse experiencias e estratexias.

Durante esta semana, Ecoloxistas en Acción invitará ao público en Ribeira a participar na súa campaña contra a sobrepesca coa actividade “Coma peixe na auga” e outras dinámicas. O obradoiro consiste na recollida de fotos de persoas con carautas de peixes a xeito de recollida de sinaturas para facer unha montaxe final e enviala a Bruxelas como medida de presión social para demandar mellores leis para combater a sobrepesca.

Touro e O Pino: mentiras, afinidade con multinacionais, contaminación e obstáculos á información

(Nota de prensa da PLATAFORMA VECIÑAL MINA TOURO O PINO NON.)

Os últimos datos ofrecidos pola Valedora do Pobo demostran a desidia e abandono da Xunta de Galicia respecto dos terreos da antiga explotación mineira de Touro e O Pino que só acode ao lugar ante as numerosas denuncias das veciñas e veciños. Tamén un reiterado afán de obstaculizar o acceso á información sobre o estado actual dos terreos e das medidas que se toman para que a mina abandonada no ano 1986 deixe de ser un grave foco de contaminación. Todo ocorre en pleno debate sobre a dubidosa viabilidade do proxecto presentado pola multinacional Atalaya Mining.


En decembro de 2017, o Director Xeral de Enerxía e Minas da Xunta de Galicia, Ángel Bernardo Tahoces, defendía en comisión parlamentaria que as augas subterráneas da zona mineira de Touro e O Pino non estaban contaminadas, e aseguraba que a reapertura da explotación estaría condicionada a que se cumpriran tódalas garantías medioambientais. O pasado venres, de novo en comisión do Parlamento de Galicia, insistía en que a Xunta compre coa legalidade e controla, con compromiso e responsabilidade, a administración do proxecto mineiro e a situación ambiental da mina de Touro e O Pino. Nada máis lonxe da realidade.
“As denuncias de asociacións e veciños remataron coa apertura de catro expedientes sancionadores”
No que vai de ano os únicos expedientes sancionadores abertos á concesionaria ou ás empresas sitas nos terreos da antiga mina dos que se ten coñecemento foron iniciados polas denuncias de particulares e de asociacións medioambientais. Toda a información que se coñece, fíxose pública grazas ao traballo da Valedora do Pobo, que tivo que insistir -en repetidas ocacións- para recibir a información solicitada.
Trátase do desbordamento da balsa de Bama, a aplicación de tecnosolos sen o preceptivo informe favorable previo por parte da xefatura territorial, o vertido non autorizado de augas residuais ao río Brandelos causado polas labores de sondaxes mineiras levadas a cabo en pistas públicas – para os que tampouco contaban coa licencia municipal- e o uso de solos reciclados para a actividade da planta de valorización de residuos sen previo informe favorable. Estes son só catro exemplos dos moitos expedientes disciplinarios que a Xunta tería que ter iniciado de oficio se, como di Tahoces, a administración controlara o lugar con “compromiso e responsabilidade”. Máis isto non ocorre. As veciñas e veciños de Touro e O Pino convertéronse dende 1986 – e máis especialmente dende o pasado mes de agosto – en axentes especiais de vixilancia na procura dun control que a Xunta de Galicia non realiza, tal e como constata o informe da Valedora do Pobo. Empresas operando fóra da legalidade. Contaminación chegando aos regatos e ríos. Dende 1986. E non é un lema, é a realidade que sofren Touro e O Pino dende que a anterior propietaria abandonara os terreos ante a baixada do prezo do cobre.
Segundo información facilitada por Milagros Otero Parga, no tocante á balsa de Bama infórmase de que “non existe ningunha sinalización da balsa mineira, nin da súa existencia, nin da súa profundidade, composición ou risco, nin medidas de seguridade que impida acceso a ela” e que “a súa única xustificación – a da empresa propietaria dos terreos- era que se trataba do sistema máis económico, non o máis eficaz nin eficiente”.
Augas de Galicia constata a existencia dun vertido “constante e continuo”
A información que recibe a Valedora do Pobo de Augas de Galicia indica que “dos resultados obtidos nestas determinacións destacan os valores de condutividade na balsa e no efluente desta, que resultan dúas ordes de magnitude superiores ao resto de puntos, e o valor de pH no efluente da balsa (4.8)”. Remárcase ademais que, sorprendentemente, tres días despois de instar a Explotaciones Gallegas a solucionar o problema da balsa, esta “segue a presentar vertido por rebouse cara o río Brandelos”. A situación volve a manterse un mes máis tarde, cando os técnicos da gardería fluvial adscrita á Demarcación Galicia Centro de Augas de Galicia constatan a existencia dun vertido “constante e continuo de augas residuais misturadas con augas pluviais”. Augas de Galicia procedeu á incoación en data 08/03/2018 dun expediente sancionador que se atopa en fase de instrución.
Por outra banda, as analíticas que Augas de Galicia aportaba recentemente á Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galicia (ADEGA) confirmaron a contaminación en tódolos ríos da contorna da mina de Touro nos últimos dez anos por metais pesados e alta acidez, polo que se fai patente que as actividades levadas a cabo nos terreos da mina non estaban nin están sendo axeitadamente inspeccionadas. E ao contrario do que sostén o Director Xeral de Enerxía e Minas e tal e como demostran os resultados ofrecidos pola entidade, os niveis de PH non son normais desde 2013.
Medio Rural: incompatibilidade co aproveitamento gandeiro e mesmo forestal Sanidade: risco grave para o medio ambiente e a saúde pública
Medio Ambiente: proxecto pouco definido, desorganizado e con numerosas incongruencias Augas de Galicia: medidas insuficientes e inaxeitadas para garantir a calidade das augas IGME: incertidumes sobre a viabilidade económica do proxecto
Cómpre engadir que o contido dos informes sectoriais emitidos polos técnicos da Xunta xa coñecidos, deixa constancia dos numerosos aspectos negativos e deficiencias que presenta o proxecto de Cobre San Rafael.
Segundo os técnicos da Xunta de Galicia, as explotacións gandeiras “poden ver afectados tanto o subministro como a calidade da auga da que se abastecen ao producirse a destrución dos acuíferos e a contaminación química derivada da disolución química e arrastre dos diferentes compostos químicos na auga de chuvia”; “as explosións e voaduras poden repercutir no benestar animal”; “pode ocasionar unha intoxicación por cobre na gandaría”; respecto ás voaduras “non se fai unha avaliación detallada sobre o seu impacto na poboación”; “non se fai unha avaliación dos posibles materiais radioactivos naturais que se poden atopar asociados ao cobre na explotación (uranio, torio e radio e produtos da súa desintegración, como o radon)”.
O informe de Medio Ambiente, dos máis contundentes, fala tamén de “inconcrecións“, “incongruencias”, e de “cuestións non tratadas que precisan dunha argumentación con base científico- técnica sólida e contrastada” respecto da impermeabilización dos residuos perigosos. Son os datos que utiliza a Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino NON para opoñerse ao proxecto, pese as acusacións, precisamente e paradóxicamente, de Cobre San Rafael de facelo con “argumentos sen base técnica”.
Estes informes únense a dous sobradamente coñecidos, os presentados pola Federación Ecoloxista Galega e a Sociedade Galega de Historia Natural, ambos demoledores. A SGHN xa advertíu no seu día de que “no caso de fallar ditos diques enormes, que rodearían por dous dos tres lados á aldea de Arinteiro, a menos de 250 m de distancia das casas, o estudo recoñece que terían consecuencias moi altas en canto a perda de vidas humanas, danos ao medio ambiente e perdas económicas, e iso sen ter avaliados os seus efectos sobre a ZEC Sistema fluvial Ulla-Deza, as especies ameazadas (nomeadamente Margaritifera margaritifera, o mexillón de río, e Galemys pyrenaicus, a toupa de río), a riqueza pesqueira e marisqueira da ría de Arousa e o Humidal Ramsar Complexo intemareal Umia-Grove-Carreirón”, entre outras moitas críticas.
A Fraternidade Internacional do Camiño de Santiago é a última en unirse á loita avalada xa por case douscentos colectivos, asociación, institucións e plataformas
A Fraternidade Internacional do Camiño de Santiago (FICS), logo de asesorarse con diversos especialistas, ven de mostrar unha fonda preocupación polo proxecto da mina de Touro pola súa proximidade ó Camiño, advertindo que en pleno Ano Europeo do Patrimonio Cultural e en vésperas do Ano Santo 2021 resulta alarmante a probable e directa afección do Camiño Francés, Itinerario Cultural Europeo e Patrimonio Mundial. Hai que recordar que o movemento que se opón ao proxecto conta co apoio de trinta concellos (de diferentes e variadas cores políticas), sindicatos e de sectores produtivos tan relevantes como o do mar – coa ría máis produtiva de Galicia en perigo -, o do agro e o do turismo.
#10XMinaNON foi unha mobilización histórica
Co coñecemento de todos estes datos, que responden unicamente a datos e informacións coñecidas do proxecto e non a ideoloxías como se pretende vender dende certos sectores, e tendo en conta a magnitude da manifestación que o pasado domingo percorreu as rúas compostelás, na que ducias de miles de galegas e galegos mostraron o seu rotundo rexeitamento á minaría destrutiva e contaminante, resulta inconcibible e inadmisible que a estas alturas o Director Xeral de Minas, a viceportavoz do Grupo Popular Paula Prado, ou o mesmo presidente da Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijoo, continúen apelando á “legalidade” ou á “minería sostible” e ao seu compromiso e responsabilidade. Tal e como demostran estes feitos, as empresas que operan nos terreos da mina de Touro e O Pino fano fóra da legalidade, fano sen ningún tipo de control, vixilancia ou seguimento da administración. Fano, en definitiva, porque poden e lles resulta máis rentable. Fano porque non lles importa as consecuencias mediombientais que os seus actos teñan no futuro. Fano, concluíndo, coa colaboración dunha administración que fai moito que abandonou aos veciños e veciñas de Touro e O Pino, da conca do Ulla e da Ría de Arousa.
Pola omisión do seu deber á fronte da Dirección Xeral de Enerxía e Minas, non actuando fronte ás múltiples ilegalidades que se levan cometendo nos terreos da mina nos últimos anos, máxime cando é de sobra coñecido que Atalaya Mining acumula denuncias por parte da Fiscalía de Medio Ambiente de Andalucía e que os seus accionistas son responsables dalgunhas das catástrofes medioambientais de tódolos tempos; e pola constante obstaculización por parte do seu departamento no acceso á información do expediente da mina de Touro; se Ángel Bernardo Tahoces quere actuar con “compromiso e responsabilidade”, o que debería é dimitir.

ContraMINAcción volve á rúa para berrar que Galiza non é unha mina

Hoxe, 10 de xuño de 2018, ContraMINAcción volve ás rúas de Santiago de Compostela para apoiar a nova mobilización masiva contra a minaría en Galiza. O colectivo organizador, a Plataforma contra a mina de Touro, que fai parte da rede, conta con replicar cinco anos despois a gran manifestación masiva de ContraMINAcción no 2013, que aínda resoa.

Se hai algo que caracteriza a nosa rede é a súa presencia activa naqueles lugares onde a veciñanza percibe a minaría coma unha ameaza. De feito, ContraMINAcción é a ‘Rede contra a Minaría Destrutiva na Galiza’ e acompaña a loita das comunidades que como as de Touro e O Pino se opoñen á minaría en calquera punto da nosa xeografía: Corcoesto, Terra Chá, Lousame Triacastela, Frades e Mesía, O Courel ou a Fonsagrada, entre outras.

ContraMINAcción leva 5 anos traballando, dende que a resistencia ao proxecto de Corcoesto facilitara a identificación mutua de diferentes colectivos interesados no tema. Actualmente agrupa a 20 organizacións, que teñen recollido un bo número de éxitos e gran cantidade de saber colectivo en torno ao tema da minería e do extractivismo como modelo económico imposto e ameazante para as comunidades que se opoñen a certos proxectos.

ContraMINAcción organizou a primeira xuntanza informativa sobre o proxecto mineiro San Rafael para a xente afectada, e a partir de aí colaborou coas entregas de alegacións, nos primeiros repartos de folletos na feira de Touro, e informando durante meses por toda Galiza acerca deste grave problema, ata que se formou a “Plataforma Mina Touro O Pino Non”.

Hoxe son os veciños de Touro-O Pino os que necesitan do noso apoio, mañá haberá sen dúbida novos proxectos. Necesitamos estar previdos, pois as empresas mineiras están a actuar dun modo escuro e sen os controis preceptivos, moitas veces influenciando cambios lexislativos feitos a medida dos seus intereses económicos”, di Marga Prieto Ledo representante do Sindicato Labrego Galego en ContraMINAcción.

Carlos Montero, un dos portavoces da Comisión das minas da Terra Chá sabe ben do que fala, pois unha concesión mineira para a extracción de seixo (cuarzo) afectaba negativamente a más de 5.000ha dos concellos de Castro de Rei, Cospeito e A Pastoriza, e a un millar de explotacións agropecuarias nestas zonas de A Terra Chá. “O noso estado de alerta contra o proxecto mineiro comezou en 2006, e con moito traballo conseguimos paralo, pero a ameaza persiste porque as concesións mineiras de Erimsa para a extracción de seixo seguen en vigor para 30 anos prorrogables a 90”, di Montero.

A ría de Muros e Noia sofre desde hai décadas os efectos da contaminación das minas de San Fins. Apostamos pola vida e a pola ría o ‘non’ a minaría e rotundo”, fala Joam Evans sobre o soado caso da mina de wolframio en Lousame.

Pola súa parte, Paco García da Plataforma pola defensa de Corcoesto, conta como “despois de conseguir paralizar o proxecto de explotación da mina de ouro de Corcoesto e de que se desen por caducados os dereitos mineiros, a loita na zona de Corcoesto céntrase en paralizar dende a raíz os permisos de investigación adicionais solicitados en Corcoesto, Cereo, Valenza e Zas. A idea é evitar calquera megamina futura a ceo aberto, mantendo viva a mobilización social”.

Para isto, Nela Abella de Verdegaia explica que “ContraMINacción segue a loitar polo acceso a información, que é un dereito. A administración agocha a información relevante relativa aos proxectos mineiros de maneira sistemática. Dificulta a participación dos colectivos e persoas afectadas nos procesos. Esta cuestión é central no labor de contraMINAcción, que traballa para revertela.”

Eduardo Quintás, gandeiro afectado polo proxecto mineiro de Touro conta os motivos polos que se opón á mina frontalmente: “déixanos sen base territorial ás granxas da zona. Dous depósitos de lodos tóxicos e augas acedas con materiais perigosos para as persoas e a fauna acuática rodearán a aldea, o que significaría a nosa desaparición.”

Ninguén no seu san xuízo pode estar de acordo con estas desfeitas”, comenta Baldomero Iglesias de Xanceda, onde tamén se está a extraer seixo, mais referíndose a Touro.

Desde Véspera de Nada, o profesor de Economía Xoan Doldán lémbranos que “o desembarco mineiro na Galiza responde ás necesidades dunha economía baseada no crecemento continuo da produción e o consumo. Nesta lóxica, as empresas transnacionais procuran maximizar os seus beneficios espoliando os recursos naturais, polo que non dubidan en sacrificar as comunidades locais de calquera lugar do mundo, poñendo en perigo a súa saúde e os seus medios de vida, e degradando os ecosistemas. Contra esta dinámica perversa, cómpre manterse firme e facer unha fronte común que impida que estes proxectos saian adiante”.

Hoxe 10 de Xuño 2018, en Santiago de Compostela, ContraMINAcción vai berrar

“GALIZA NON É UNHA MINA – DEFENDE A TERRA DEFENDE A VIDA”, “NON QUEREMOS UNHA HERDANZA ENVELENADA” “MINA TOURO O PINO NON!”

A nosa campaña contra a mina de Touro-O Pino faise internacional

Desde ContraMINAcción estendemos a campaña contra a mina de Touro e O Pino a distintas cidades galegas, como Vigo e Ourense. Tamén cruzamos o océano con ela, levándoa a Bos Aires.

Desde a plataforma contraMINAcción, Rede contra a Minaría Destrutiva de Galiza que agrupa 24 colectivos e plataformas, estamos a desenvolver un intenso traballo dende hai anos para informar á cidadanía do enorme impacto social e medioambiental que ten a minaría destrutiva en diversos puntos da xeografía galega. Nese traballo continuado no tempo enmárcase a nosa actual campaña contra o proxecto San Rafael de extracción de cobre que pretende levar a cabo Atalaya Mining (Riotinto) nos municipios coruñeses de Touro e O Pino.

En ContraMINAcción estamos traballando no tema desde que se puxo a exposición pública o proxecto, divulgando as características do mesmo e os riscos que del se derivan. Agora estamos a organizar actos nos que se proxecta o documental producido por Nós TV e dirixido por Xosé Antón Bocixa “A ameaza do cobre”, e nos que persoas e colectivos afectados comparten a súa testemuña cos e coas asistentes. Desta maneira, ContraMINAcción organizou xa proxeccións e palestras en Lugo e Muimenta (Lugo) e, para a semana que vén, o xoves 24 de maio, fará outro tanto en Ribeira, Vigo e Ourense, co apoio nesta última cidade de Cine Clube Padre Feijóo e Sustinea. A maiores, estanse a preparar proxeccións e palestras en Arzúa, Melide e mesmo en Bos Aires (Arxentina)

Unha das primeiras charlas de ContraMINAcción en Touro, antes da constitución da Plataforma

Con esta campaña, desde a rede contraMINAcción queremos dar continuidade ao noso compromiso de informar á cidadanía e poñer tódolos medios ao noso alcance para deter este proxecto mineiro que ameaza con arrasar unha rica e extensa zona gandeira. Así o fixemos con varias charlas informativas, en setembro de 2017, para dar a coñecer á veciñanza as consecuencias do proxecto mineiro; ou elaborando as alegacións e poñéndoas a disposición dos veciños e veciñas para que puidesen presentalas contra o proxecto mineiro en outubro dese mesmo ano.

O SLG denuncia a Erimsa diante da Fiscalía por actividade mineira presuntamente ilegal en Frades

O SLG denuncia a Erimsa diante da Fiscalía por unha actividade mineira presuntamente ilegal no concello de Frades

Un dos colectivos da nosa rede, o Sindicato Labrego Galego, vén de presentar diante da Fiscalía unha denuncia contra a empresa Erimsa por levar a cabo actividades mineiras no concello de Frades sen que consten as licenzas preceptivas para poder levalas a cabo.

Extracción de cuarzo nunha parcela agrícola por parte de Erimsa (Fonte: Campo Galego)

 

Os feitos denunciados remóntanse ao outono de 2017, cando Erimsa fixo traballos extractivos dende o 27 de outubro na parcela 502, polígono 572, na parroquia fradense de Abellá. Con data 27 de novembro de 2017, o SLG puxo estes feitos en coñecemento do Concello de Frades, solicitando do goberno municipal que, unha vez comprobados os feitos, actuasen en consecuencia. Ese mesmo día, denunciouse todo isto diante da Axencia de Protección da Legalidade Urbanística (APLU). A día de hoxe, o Concello de Frades aínda non contestou, e a APLU manifestou, recentemente, que as actividades denunciadas non precisaban autorización autonómica previa á licenza municipal, desentendéndose da posible infracción.

Diante do silencio do Concello de Frades e do absentismo da APLU -pois é competencia súa intervir en supostos como o denunciado, con independencia do que faga ou deixe de facer o concello- dende o Sindicato Labrego Galego tomaron a decisión de poñer estes feitos en coñecemento da Fiscalía.

Curiosamente, e dándolle a razón ao SLG, tralas denuncias realizadas, segundo o BOP do 26 de xaneiro de 2018, Erimsa solicitaba de Augas de Galicia a autorización de obras nos lugares de Regueiro e Trigueira, parroquia de Galegos (San Martiño, Frades). A maiores, extraído do BOP citado, Erimsa “solicita autorización para realizar cribado de terreo nas parcelas 571 e 572 do poligono 502 do catastro de Frades, no lugar de Regueiro, dentro da zona de policía de Ieitos do río Samo. O cribado consta das fases de escavación de terra vexetal, acopio temporal da terra vexetal escavación e cribado de materiais, carga do material a extraer, recheo do oco da escavación, estendido de terra vexetal e, finalmente, revexetación das parcelas”. O problema é que ese cribado de terreo xa fóra realizado antes de solicitar as licenzas para facelo.

Diante disto, o Sindicato Labrego Galego pediulle á Fiscalía que se requira da APLU a documentación referente a este caso e explicacións sobre o seu absentismo nesta denuncia. Tamén pedimos que se requiran todos os documentos relacionados con este suceso ao Concello de Frades, á Policía Autonómica (que presenciou os feitos denunciados), A Dirección Xeral de Minas e á propia empresa Erimsa.

Solidarizámonos coas mulleres peruanas atacadas pola policía en presenza do persoal da mineira multinacional Glencore

Pretenden desaloxalas. Así son na actualidade os métodos de achegamento ás comunidades dunha das multinacionais mineiras ás que estivo vencellado o directivo do proxecto Touro: o caso de Glencore Antapaccay no Perú preocúpanos hoxe especialmente e solidarizámonos coas mulleres agredidas pola policía peruana no contexto de operacións da mineira.

Segundo xornalistas e organismos de dereitos humanos de Perú, o martes 3 de abril, un continxente policial presentouse na comunidade campesiña de Alto Huarca en Espinar, Cusco. Viñan acompañados de oito empregados da mineira Glencore Antapaccay e de maquinaria pesada.

Sigue lendo

A pegada da empresa mineira Glencore polo mundo

O director do proxecto mineiro Touro en Galiza, estreitamente vinculado a Glencore

“La compañía oculta sus finanzas en paraísos fiscales, realiza un pequeño aporte en renta minera en los países que opera, lleva décadas contaminando de forma impune, afectó ecosistemas, es un gigantesco contaminador de aguas, ha provocado emisiones contaminantes en todos los lugares donde operó y generó alta conflictividad social”.

Con esta carta de presentación remata un longo e detallado artigo publicado onte 3 de abril de 2018 no diario arxentino Página 12, baixo o título “O impacto da multinacional”. (“El impacto de la multinacional”). A multinacional en cuestión e a multinacional mineira Glencore.

Mineira Alumbrera en Arxentina, de Glencore

Que a minaría e inmensamente destrutiva e contaminante, ademais dos impactos sociais que implica, non é nada novo nin rechamante para a poboación de Galiza, especialmente para as comunidades afectadas pola minaría.

O interese da nova radica dende o noso punto de vista máis ben en que o directivo do proxecto Touro, Sr. Alberto Lavandeira, estaba estreitamente vinculado a citada multinacional Glencore ata hai moi poucos anos segundo a prensa económica española. Para esa mesma empresa liderou a posta en marcha o proxecto mineiro Mutanda. Sobre a situación dos dereitos humanos na citada mina Mutanda, da que xa alertábamos neste artigo do noso blog hai unhas semanas, informou recentemente un artigo no Salto Diario, na que comparaba a situación a Guantánamo.

O impacto da multinacional é tal -non só en América Latina e África, senón que tamén se estende a países de Asia coma Filipinas- que dende hai varios anos grupos afectados están organizados nunha rede de Observadores de Glencore, de apoio mutuo e intercambio de información.

Cabe destacar a maiores que Glencore ten unha orixe común con Trafigura, a principal accionista do proxecto Touro, pois tiveron o mesmo fundador.

E preguntámonos: ¿É este o modus operandi e a lóxica que pretenden impoñer en Galiza? Á vista da incompetencia e ignorancia das nosas autoridades locais e autonómicas, non nos cabe dúbida de que a resposta é si, se non o paramos xa.