Arquivo da categoría: ContraMINAcción

Información sobre e desde a rede ContraMINAcción.

Concentración diante do Parlamento

Un numeroso grupo de persoas acudiu o pasado venres á concentración convocada pola da Plataforma contra a Lei de Depredación.

A concentración tivo lugar diante do Parlamento Galego, onde nese momento tiña lugar o debate sobre o estado da Autonomía.

As persoas concentradas manifestaron o seu rexeitamento a unha lei que supón a desregulación absoluta de sectores como o mineiro ou o eólico, convertendo o noso rural nunha especie de pastel a repartir entre os oligopolios.

Recordamos que o noso calendario de mobilizacións continúa o día 22, cunha manifestación que se celebrará en Compostela, saíndo da Alameda.

A mina de San Rafael ameaza con deixar sen auga potable centos de vivendas e granxas en Touro e O Pino e pon en risco directo a vida de máis de 200 persoas

A veciñanza de Touro e O Pino presentou hoxe 500 alegacións contra un proxecto mineiro que tornaría inhabitable a zona por contaminación de acuíferos e traídas por metais pesados altamente tóxicos

Unha comitiva de veciños e veciñas de Touro e da plataforma contraMINAcción acudiu onte, 3 de outubro, até o Rexistro Xeral da Xunta de Galicia para facer entrega de 500 alegacións contra o proxecto da mina de San Rafael, que afecta unha ampla zona dos termos municipais de Touro e O Pino. Tamén desde O Pino se presentaron alegacións*. Son moitas as persoas que se interesaron pola posibilidade de presentar alegacións en ambos concellos, polo que ao longo desta semana agárdase que o número destas ascenda considerablemente.
A pouco que se afonde nas alegacións presentadas, comprobamos que este proxecto impulsado pola sociedade Cobre San Rafael SL** ameaza seriamente a habitabilidade e futuro dos dous concellos afectados polo enorme e irreversible impacto que terá a actividade mineira nos recursos hídricos e económicos da zona (achégase documento de alegacións).
Sen minimizar outras consecuencias graves do proxecto da mina de San Rafael, o impacto máis grande viría dado polas drenaxes ácidas da actividade mineira, que xa é algo que vén sufrindo de vello a veciñanza da zona. De feito, un estudo que analiza estas drenaxes entre 1974 e 1988, di que “en apenas 14 anos, a anterior fase de explotación provocou alteracións ambientais críticas, con cortas profundas, paredes verticais, grandes escombreiras de materiais xeradores de drenaxes ácidas de mina, unha extensa balsa de lodos, por súa vez causantes de problemas continuos de contaminación de augas e solos, por augas de drenaxe hiperácidas que se verten de forma continua na cunca do Ulla e nos acuíferos subterráneos. Que ante a xeración continua de emisións con altas concentracións de metais pesados, a administración non teña obrigado ás concesionarias a instalar unha planta de tratamento
destas emisións, ou teña practicado calquera sanción, deixa en evidencia a súa incapacidade para entender a gravidade do fenómeno”.
O estudo da propia empresa recoñece concentracións significantes de metais pesados como cadmio, cobalto, cobre, molibdeno, antimonio, selenio e cinc. Porén, non sabemos se por erro ou intencionadamente, omite no seu estudo a violación para substancias perigosas prioritarias como o cadmio ou o mercurio, presentando de xeito errado os límites das Normas de Calidade Ambiental marcados no Real Decreto 817/2015, de 11 de septiembre, por el que se establecen los criterios de seguimiento y evaluación del estado de las aguas superficiales y las normas de calidad ambiental.

Veciños de Touro e O Pino presentando alegacións

Extracción de máis de 100 millóns de metros cúbicos de materiais

A actividade da mina de San Rafael crearía unha xigantesca escombreira onde se pretenden acumular máis de 80 millóns de metros cúbicos dos residuos potencialmente máis contaminantes (ocupando 484.000 m2 e cunha cota de coroamento de 510 m). Nas alegacións denúnciase que “a acumulación neste punto garante a contaminación dos mananciais presentes na zona a ocupar, e que subministran aos núcleos de poboación próximos e á propia traída municipal que fornece boa parte do concello. A escombreira está a menos de 500 metros dos primeiros núcleos de poboación e a menos de 1 km dos núcleos do Castelo San Saturniño, sen ter en conta a afectación ao subministro de auga destas poboacións”.
A maiores, faríanse tamén dúas balsas de refugallos, denominadas no proxecto e de maneira eufemística “laguna de Arinteiro y Vieiro”, que albergarían 69.000 toneladas de lodos tóxicos (50.000 metros cúbicos) e estarían situadas a menos de 200 metros de Arinteiro (42 habitantes) e a menos de 1 km de Tribas (20 habitantes), Goleta (100 habitantes), Bravos (14 habitantes), Cruz de Méndez (23 habitantes) ou Torreis. O proxecto da empresa dálle categoría de falla “Moi alta” porque estima que hai menos de 100 habitantes a poboación que se atopa en risco de morte; en realidade, esa poboación supera as 200 persoas e a cualificación debería ser “Extrema” e “Permanente”. A este respecto, as alegacións din que “a realización do proxecto non só supón un risco extremo e permanente para a vida das persoas residentes nas poboacións próximas, máis non caso de núcleos de poboación como Arinteiro, unha condena sumaria á desaparición do lugar, tornando imposíbel a vida nel, mesmo despois da conclusión do proxecto”.
Este apartado conclúe que “os enormes riscos asociados á extracción de máis de 100 millóns de metros cúbicos de materiais que producirán de forma constante drenaxes ácidas de mina capaces de contaminar as augas superficiais e subterráneas con metais pesados, incluídas substancias perigosas prioritarias, durante un longo período de tempo, mesmo con posterioridade ao peche da eventual explotación, torna temeraria a autorización do proxecto na súa actual formulación. Isto prodúcese ademais non nunha zona illada e despoboada, senón nunha área inmediata e contigua a numerosos núcleos de poboación que obteñen o seu subministro de auga potábel da área de afectación e ademais dentro dunha cunca fluvial como a do Ulla, que abastece a millares de persoas e sostén a economía de comarcas enteiras”.

Afectación ás traídas de auga

Tralo devandito, folga dicir que a destrución e contaminación de acuíferos serán amplas, como xa aconteceu co a explotación mineira desta zona nos anos 70 e 80, e “tornará a habitabilidade do contorno especialmente difícil, se non imposíbel”. Aínda que só consta unha captación de auga para abastecemento humano na zona afectada, o depósito municipal do Monte Arinteiro que fornece centos de veciños e veciñas; existen ducias de captacións que fornecen casas, granxas e núcleos de poboación enteiros que non están rexistradas en Augas de Galicia e que tamén quedarían contaminadas ou destruídas nunha zona que xa padece problemas de restrición e fornecemento de auga potable por mor do impacto das actividades mineiras do pasado (detállanse no documento de alegacións).

Afectación crítica a núcleos de poboación

O proxecto pretende localizar varios depósitos de residuos mineiros, perigosos por tratárense de materiais xeradores de drenaxes ácidas con altas concentracións de metais pesados, ao carón de diversos núcleos de poboación, sen apenas separación nalgúns casos. Téñase en conta que as distancias aproximadas desde os diversos depósitos de residuos mineiros ata os núcleos de poboación son: Arinteiro (80 metros); Os Torreis de Arriba (100 metros); Os Torreis de Abaixo (200 metros); Castelo (400 metros); Tribas (450 metros); As Goritas (600 metros); Eiresa (650 metros); Goleta (700 metros); Bravos (790 metros); Cruz de Méndez (800 metros); San Saturniño (800 metros); etc. Por só citar os que se encontran a menos de 1 km. Sinálese ademais que as capitais (e maiores núcleos de poboación) dos municipios de Touro e do Pino se encontran en ambos os dous casos a 1,5 km do perímetro da explotación.
Ademais, destruiríanse moitas vías de comunicación construídas en procesos de concentración parcelaria e as estradas que comunican a parroquia de Loxo con Arca e Santiago de Compostela, e a que vai a Pedrouzo pola Reigada.

Un grupo de persoas protagonizou unha concentración diante do Parlamento galego

Destrución de muíños do século XVIII e do Camiño Real

O estudo de impacto medioambiental da empresa di que a zona afectada non conta cun patrimonio etnográfico e arquitectónico salientábeis. Porén, no rego das Pucheiras existen diversos muíños que se remontan ao século XVIII, en bo estado de conservación, algún dos cales sería totalmente sepultados pola escombreira proxectada. Tamén se destruiría o Camiño Real da Feira do 20 e posíbeis elementos arqueolóxicos identificados na tradición oral aínda conservada, e que fan referencia a “casas dos mouros” que ben poderían ser continuación dos complexo megalíticos do Cotiño (8 túmulos) e da Croa de Pereiro (5 túmulos), na parroquia de Loxo. Ademais, no pasado, os traballos de rexeneración medioambiental das anteriores explotacións mineiras destruíron boa parte do Castro de Copa.

Varias granxas quedarán sen auga e sen base territorial

Nas alegacións referentes ao abastecemento de augas presentáronse algunhas das explotacións agrogandeiras que se verán directamente afectadas polo fin das súas fontes de auga potábel, subministro que dificilmente poderá ser substituído por unha traída municipal de insuficiente capacidade. Pero é que ademais da auga, a actividade mineira prevista implicará a destrución a perpetuidade da base territorial destas e outras explotacións, co agravante de que as terras a destruír forman parte de procesos de concentración parcelaria, que determinan a utilidade pública destes terreos con fins agrarios ademais da función social das propiedades, coa necesidade de que estas terras cultivables non queden abandonadas, se manteña e se conserve a súa capacidade agrícola, se aproveiten axeitadamente os seus recursos en consonancia cos plans de aproveitamento de cultivos ou forestal recollidos no acordo de concentración.
Estamos a falar dunha actividade económica multixeracional e sustentábel, de modo que oimpacto destrutivo non se limita ao período de explotación, senón que afecta á viabilidade agrícola, agrogandeira e forestal da zona por séculos. Téñase en conta que estamos a falar en algúns casos de explotación con un alto número de cabezas de gando (até 200 cabezas), nas que hai mozos e mozas recentemente incorporados á actividade agraria, e que realizaron nos últimos anos constantes investimentos nas súas explotacións para a súa modernización e ampliación. En síntese, o proxecto proposto é incompatíbel coa continuidade da actividade agrogandeira da zona e determinará o peche de numerosas explotacións, a perda de postos de traballo e a destrución a perpetuidade da base territorial na que se sustentaría a viabilidade de explotacións futuras.

 

*Podes descargar as nosas alegacións para presentar, témolas en texto e en pdf. 

**En realidade, esta sociedade é a punta do iceberg dun escuro entramado empresarial no que estarían os dereitos mineiros na zona que tiveron antano Explotaciones Gallegas e Minas Metálicas del Noroeste, que se unificaron en Explotaciones Gallegas del Cobre SL; e a participación de multinacionais estranxeiras como Atalaya Mining. Este ocultamento da verdadeira identidade dos inversores que queren explotar a mina de San Rafael favorecería a elusión de responsabilidades diante do inevitable impacto socioeconómico e medioambiental da actividade mineira na zona (ver páxinas 1 e 2 das alegacións).

Save

O SLG e a veciñanza de Xanceda presentan máis de 200 alegacións contra a extracción de seixo na parroquia

Comunicado de prensa do SLG

Unha comitiva en representación da veciñanza de Xanceda e o Sindicato Labrego Galego achegáronse hoxe, 17 de abril, até a Casa do Concello de Mesía para presentar as alegacións contra o proxecto Xanceda 7138 co que a empresa Erimsa pretende extraer cuarzo metalúrxico nunha concesión de 781 hectáreas. En total, e tralo acto de hoxe, lévanse rexistradas 217 alegacións; dado que o prazo de presentación remata aínda o vindeiro mércores, as estimacións apuntan a que se presentarán, finalmente, máis de 250 alegacións.

Sigue lendo

Alegacións aos proxectos de ERIMSA en Xanceda

O equipo xurídico do Sindicato Labrego Galego vén de redactar dous modelos de alegación para presentar aos proxectos que a empresa mineira Erimsa pretende levar a cabo en Xanceda (Mesía). Se estás interesad@ en presentar alegacións, ten en conta que o prazo remata o 18 de abril.

Para facilitarche os trámites estaremos este xoves e este venres, 6 e 7 de abril, de 19:00 a 21:00 horas, en Casa Mosquera (Xanceda) para asesorar e recoller as alegacións.

Despois, até o peche de prazo, poderedes pasar pola nosa oficina de Ordes (rúa Alfonso Senra 117; tfno. 981 682 908).

Podes descargar os modelos de alegación en: bit.ly/alegaciónsXANCEDA

 

ContraMinAcción e a Plataforma pola Defensa de Corcoesto e Bergantiños manifesta a súa dor polo triste pasamento do amigo Paco Souto

Neste día triste e de tanta dor polo pasamento de Paco Souto, desde ContraMinAcción e a Plataforma pola Defensa de Corcoesto e Bergantiños queremos transmitir as nosas condolencias á súa familia e amizades.

Poderíamos lembrar, como está a facer moita xente, a súa enorme e incuestionábel calidade persoal e poética, pero queremos destacar ademais o seu compromiso social e político, coa xente do común e coa defensa dos valores desa natureza que hoxe o levou consigo.

Na loita contra a minaría destrutiva que ameaza a Galiza desde hai anos, Paco Souto foi o artífice principal, xunto coa Asociación Caldeirón, da publicación do libro Versus Cianuro. Poemas contra a mina de ouro de Corcoesto. Anunciábase esta obra dicindo que “este libro de poemas quere ser un chanzo máis na loita para que o proxecto mineiro de Corcoesto non se leve a cabo. Queremos que cada letra se converta nunha pinga de antídoto contra o veleno do cianuro. Que cada verso se converta nun valado que protexa o noso territorio, impedindo o paso de quen ven co ánimo de destruílo”. Os versos de Paco Souto uníronse aos doutras persoas na construción dese valado protector contra quen pretende destruír o noso país. Eses mesmos versos que se lembrarán como un himno nas loitas que han de vir, para converterse en poemas de referencia contra outros proxectos mineiros que nos ameazan.

Hoxe ficamos un pouco orfos, mais agradecidos da man amiga que nos dou desde Bergantiños cando era precisa e que, sen dúbida, nos acompañará sempre.

Manha venres 31 de Marzo despediremos a Paco Souto nun acto civico as 15:45 hs. no Tanatorio de Malpica.


A miña nai dóenlle as cervicais

dóenlle desde sempre

desde que de nena

xogaba co gavillo a coller herba

no prado das Casillas

ou na Telleira

a canda as vacas a pastar beira do Seixedo

Pero sobre todo dóenlle

desde A Coruña

desde as bestas do leite

e o paxe á cabeza con brazados de grelos

con colifror

As malpicás

coas patelas cheíñas de sardiña e xurelo

As de Corme

co encaixe da noite por Camariñas

As de Corcoesto

con fiíños de ouro entre os dentes

e veña camiños para abrir o día

Era Galiza

un país en paxes

na cabeza das mulleres

Paco Souto (do libro Versus Cianuro, Poemas contra a mina de ouro de Corcoesto)

 

Guardar

Auga, terra, dereitos e alternativas

ContraMINAcción abre co “III Encontro sobre os Impactos da Minaría” novos espazos de debate sobre o modelo extractivo e as súas alternativas, coa presenza da rede global Sí á Vida, Non á Minaría

No centro estivo a preocupación crecente polos proxectos mineiros e polo extractivismo en Galiza, e a busca activa de alternativas.

Encontro estratéxico de coordinadores da Rede Internacional “Sí á Vida non á Minaría” en Santiago de Compostela, e actividades conxuntas coa rede galega contra a minaría destrutiva ContraMINAcción.

Consolídase cara o futuro o intercambio de coñecementos e a solidariedade entre comunidades e organizacións.

Sigue lendo

ContraMINAcción defende unha herdanza viva da terra e non cuberta de lodos tóxicos

Crónica dun día no IX Congreso do Sindicato Labrego Galego

Invitada polo Sindicato Labrego Galego SLG, ContraMINAcción asistiu ao IX Congreso para acompañar as loitas do sindicato e a elección da nova directiva, da que saíu elixida novamente Isabel Vilalba Seoane e o equipo completo que estará á fronte os próximos catro anos.

Nova Dirección Nacional do SLG web

Defensa da terra
Contra os acaparamentos de terras cada vez máis alarmantes do avance do gran capital se abren varios frontes en defensa da terra ao longo e ancho da xeografía galega. Isto sabémolo en ContraMINAcción, dende onde defendemos a terra fronte a proliferación de proxectos mineiros e extractivos; e tamén o saben no Sindicato Labrego Galego quen defende o uso da terra para a produción agrícola para alimentar as persoas dende a lóxica da soberanía alimentaria.

De feito, o Sindicato Labrego Galego é un dos 22 colectivos que integran a rede ContraMINAcción, formada en 2013 para denunciar os perigos da minaría en Galiza e activa dende entón en todo o territorio.

Durante o congreso celebrado o sábado 12 de marzo, diferentes representantes do SLG recordaron a situación dramática do agro, a consecuencia das políticas que favorecen a grandes empresas do agronegocio e a grandes propietarios terratenentes, ou tamén a minaría. Ao mesmo tempo, propician o abandono do rural co éxodo ás cidades e a outros países, polas perdas continuas de emprego e o peche obrigado de granxas, dez cada día.

A nova secretaria executiva pola creación de emprego e revitalización do rural
Isabel Vilalba explicou como tan só cinco grandes empresas controlan a distribución de alimentos para consumo humano e os pensos animais. Recordou a necesidade de defender as sementes como patrimonio básico. Sinalou as contradicións dos poderes públicos ao falar de cambio climático ao tempo que fomentan o transporte de alimentos dun lado a outro do mundo en detrimento do potencial de producir alimentos a nivel local, como o que ten Galiza, que queda desaproveitado polas malas políticas. “Evitar que a terra caia en mans das multinacionais” e que non temos que acabar producindo materia prima para as grandes multinacionais, senón alimentación sa, sen transxénicos, sen restos de pesticidas, foron mensaxes que quedaron claras das súas intervencións.

Diferentes sectores, un mesmo obxectivo
Pola súa parte, Adolfo Cabarcos explicou como os prezos das carnes están en xeral á baixa -até 2 euros menos na maioría delas- a pesares da existencia da indicación xeográfica protexida da tenreira galega. Incidiu tamén na ocupación salvaxe das terras agrícolas, especialmente pola implementación de monocultivo de eucalipto.

Belén Fervenza destacou a necesidade de que “a xente recupere os espazos dos que nos botaron, como as prazas de abastos, os mercados e as leiras, avogando por canles curtas de comercialización e a relocalización do consumo”, todo isto nun marco de xeración de confianza, empoderamento e soberanía alimentaria a pesares das graves fallas da política. Destacou a importancia de “recuperar colectivamente a capacidade de alimentar as galegas e galegos”.

E Lupe Prado centrou a súa intervención na invitación a facer un esforzo de “dentro para fóra, recuperando as organizacións para a xente e facendo políticas diferentes ás oficiais, asembleas abertas e gañando visibilidade, procurando unidade dos sectores”.

María Ferreiro Santos explicou o traballo das mulleres do SLG contra a violencia machista; en procura da titularidade compartida das granxas, que xeralmente están a nome dos homes, quedando a muller relegada ao papel de “axudante”; e as cotizacións da seguridade social, co obxectivo de igualar as pensións das mulleres as dos homes, que son entre un 33 e un 35% superiores.

Daniel Rodicio invitou a construír solidariedade e sinerxias en positivo, ao explicar que os de arriba “teñen medo a unha sociedade organizada”. Construír alianzas con cada sitio do mundo onde están a sofrer o mesmo ca nos, dende os EEUU ata Fisterra pasando pola Patagonia. Recordou que o futuro non pode ser nin o paro nin a precariedade, e avisou que se non facemos nada, en 50 anos Galiza vai perder un millón de habitantes. Como dato significativo non se cansou de repetir que só un 5% das explotacións agrarias de Galiza teñen un titular menor de 40 anos, un dato que reflicte o drama do envellecemento do rural.

O gran pacto necesario
Isabel Vilalba destacou tamén a importancia de colaboración entre colectivos e coa cidadanía en xeral, reivindicando como unha das claves para evitar que a terra caia en mans das multinacionais.

Por unha terra viva, sen contaminación, ContraMINAcción

De cara ao final do Congreso interveu Nela Abella en representación de ContraMINAcción para relatar os impactos do extractivismo no territorio, destacando a conivencia dos poderes públicos coas mineiras en detrimento da poboación. Exemplificou co caso de Cementos Cosmos, que lle vén facendo a vida imposible aos veciños de Triacastela que se opoñen ás súas actividades, cortándolles camiños de acceso e fontes, e poñendo denuncias arbitrarias. Reivindicou unha herdanza viva da terra, e non cuberta de lodos tóxicos. Recordou que noutras partes do mundo a loita ambiental vai acompañada de morte e represión, e en Galiza imos polo mesmo camiño.

Entre outras cuestións importantes, Miguel Blanco de COAG advertiu dos perigos dos tratados de libre comercio que a Unión Europea negocia a escondidas da cidadanía facilitando políticas antisociais e apostando por unha “agricultura sen agricultores”, recordando neste punto que só hai futuro si hai mulleres e homes traballando no campo.

Todo isto aconteceu no marco da defensa da “Terra, Prezos Dignos e Soberanía Alimentaria”, que foi o título que deu forma a xornada.

ContraMINAcción agradece ao SLG a invitación a unha xornada tan produtiva, colaborativa e solidaria.

———————————————

Ver tamén:

Sobre o IX Congreso
IX Congreso: aposta por un modelo agrario cuxa dimensión a marquen as persoas e non o lucro das grandes empresas

Sobre a nova directiva do SLG
Unha equipa humana renovada coordinará o traballo do Sindicato Labrego Galego os vindeiros catro anos

Sobre a convocatoria do congreso:
O SLG celebra este sábado o seu IX Congreso en Lugo baixo o lema “Terra, prezos dignos e soberanía alimentaria”

 

Sigue a ContraMINAcción nas Redes Sociais:
Facebook: facebook.com/contraminaccion/
Twitter: @mineriagalicia

Páxina web de ContraMINAcción

 

 

Outra mina para parar en Galiza

Fronte ao Axuntamento de Zas

Membros da comunidade prepáranse para entregar as mais de 300 alegacións e 1200 firmas en rechazo do proxecto mineiro Isabela II

Comunicado de Prensa de ContraMINAcción, Rede contra a Minaría Destrutiva na Galiza

A pancarta coa lenda “Galiza non é unha Mina: Defende a Terra, Defende a Vida” viuse obrigada a viaxar unha vez máis: onte chegou ata Zas, para acompañar a representantes da federación de nove asociacións veciñais Pico da Meda na presentación de 307 alegacións e 1.187 sinaturas contra os proxectos mineiros do Grupo M-FM 2001 SL.

E alí estivo tamén ContraMINAcción, apoiando a veciñanza e interesándose polas súas preocupacións en torno ao tema: as persoas que moran na zona manifestan por exemplo as grandes dificultades que enfrontan á hora de elaborar as alegacións, pola falta de información completa e as dificultades de acceso aos expedientes, ademais de o breve prazo dispoñíbel. Tras informarse, moitos veciños xa están a organizarse para rexeitar rotundamente a introdución dunha actividade contaminante de estas características.

O proxecto mineiro chamado Isabela II é cinco veces maior que o de Corcoesto, que xa foi cancelado. O novo proxecto afecta aos concellos de Zas, Santa Comba, Vimianzo e Coristanco. As súas consecuencias potenciais negativas para a área afectada son moitas, segundo as análises. En primeiro lugar, unha mina de ouro a ceo aberto implica o uso de cianuro, un veleno moi contaminante e mortal, maquinaria pesada, recursos públicos, camiños e carreteiras, electricidade, e supón a introdución dunha actividade industrial moi agresiva nunha zona agrícola e gandeira -entre 1.500 e 2.000 explotacións de vacún afectadas-, con actividade de caza e pesca, apicultura e outras propias das zonas rurais.

As alegacións presentadas ao proxecto Isabela II refírense entre outras moitas cuestións a falta de planos de situación dos labores; a falta dun estudo xeolóxico e estudos de impacto ambiental; a indeterminación da afectación aos bens arqueolóxicos, paisaxísticos e etnográficos; a inviabilidade de un aproveitamento racional de recursos e o incumprimento de diferentes leis e normas.

Desgraciadamente, o caso non e único. As minas proliferan en toda Galicia. Por este motivo, xurdiu a Rede contra a Minaría Destrutiva na Galiza ContraMINAcción, que agrupa a 22 colectivos e está permanentemente mobilizada en torno a esta temática.

ContraMINAcción esixe a denegación do permiso ao proxecto Isabela II

En medio dunha gran expectación veciñal, entrega de firmas e alegacións

En medio dunha gran expectación veciñal, entrega de firmas e alegacións

Páxina web de ContraMINAcción: http://www.mineriagalicia.org
Email: contacto@mineriagalicia.org

Redes Sociais:
Facebook: facebook.com/contraminaccion/
Twitter: @mineriagalicia

Xornada “O Impacto da Minaría nas Terras de Lousame”

” As comunidades deben ter a última palabra sobre os proxectos mineiros”

A plataforma ContraMINAcción – Rede contra a minaría destrutiva na Galiza e a Sociedade Histórica e Cultural «Coluna Sanfins», organizaron o xoves 23 de xullo a Xornada “O Impacto da Minaria nas Terras de Lousame“, coa que se pretendía analizar o desembarco nas Minas de Sanfins da multinacional Sacyr da man dun grupo de inversión australiano así como a ampliación da canteira de Merelle en Tállara, da man de Prebetong, que pertence á multinacional brasileira Votorantim.

Antes deste acto público, a rede ContraMINAcción celebrou a súa asemblea anual, na que se expresou a especial preocupación da rede pola expansión mineira en Lousame e na comarca, así como pola situación de persecución e acoso que están a vivir os activistas que se opoñen á explotación mineira de Cosmos en Triacastela. ContraMINAcción quere transmitir, así mesmo, o seu apoio á xornada mundial contra a megaminaría, que desde o 2009, e a iniciativa de activistas de México e Canadá, vense celebrando anualmente no día 22 de xullo.

A charla tivo lugar no local Social de Cabanetan, en Lousame

                     A charla tivo lugar no local Social de Cabanetan, en Lousame

Durante a mesa redonda, que se celebrou no Local Social de Cabanetán, na parroquia lousamiá de Lesende, fíxose fincapé no feito de que estas concesións mineiras supoñen de feito a violación do dereito de decidir das comunidades veciñais sobre os seus recursos e o seu territorio, que no caso da mina de Sanfins engloba máis de 7.000 hectáreas, incluíndo varias aldeas enteiras. Interviñeron afectados de outros lugares nos que as mesmas empresas ameazaron con botar das casas e leiras aos seus donos, baixo o pretexto de consolidar os dereitos mineiros e poder especular con eles nos mercados internacionais. Desde os seis colectivos representados insistiuse en que hai ferramentas legais para retomar o control das concesións por parte das comunidades, e que os usos tradicionais agrarios e en man común deben primar sempre sobre a suposta “utilidade pública” das empresas mineiras, que no pasado ten xustificado procesos de expropiación forzosa.

Na mesa, ademais de veciños de varias parroquias de Lousame e de outros lugares da comarca, participaron representantes de seis organizacións para ofrecer unha perspectiva completa da minaría no contexto galego e mundial, e das alternativas de xestión comunitaria dos recursos. Polo Sindicato Labrego Galego falou Margarida Prieto Ledo, salientando o impacto da minaría na agricultura, sector estratéxico en Lousame, e os problemas do acaparamento de terras; pola Asociación Véspera de Nada falou Xoán R. Doldán, profesor de Economía Aplicada na USC, que contextualizou os intereses da extracción de minerais e especulación con dereitos mineiros no actual momento de declive enerxético; por Verdegaia participaron Nela Abella e Nacho Jorganes, ofrecendo unha perspectiva sobre os mecanismos de información e defensa ambiental que están a disposición das comunidades; Marcos Celeiro, da Asociación Cultural O Iríbio de Triacastela, explicou as consecuencias da mina de Cementos Cosmos de Triacastela, que pertence ao mesmo grupo do que Prebetong de Tállara; e Guadalupe Rodríguez, investigadora da ONG Salva la Selva, ofreceu un panorama mundial da minaría, dando conta de como as manobras que se producen aquí responden a un complexo entramado internacional de intereses económicos, políticos e financeiros.

A vintena de colectivos de contraMINAcción solidarízase con Marcos Celeiro e reafírmanse na loita contra a minaría salvaxe na Galiza

Se algo quedou claro no II Encontro sobre os Impactos da Minaría en Galiza é que todo o noso territorio está ameazado pola proliferación de proxectos mineiros en fase de permiso solicitado, concedido, de exploración, etcétera, que se suman ás explotacións de mineral xa en activo. E para iso, moitas empresas mineiras non só realizan a súa actividade saltándose a legalidade vixente e destruíndo espazos como solos rústicos de protección agropecuaria, reservas da biosfera ou Rede Natura; senón que, no caso concreto de Cementos Cosmos, tamén pasaron á represión dos e das activistas que denuncian estas ilegalidades. Ese foi o caso do noso compañeiro Marcos Celeiro, presidente da Asociación Cultural O Iribio, de Triacastela, que denunciou esta empresa por estar a desenvolver a súa actividade sen os permisos e licenzas pertinentes e se atopou cunha demanda da cementeira de 45.000 euros máis as costas xudiciais do proceso.

Momento da intervención de Marcos Celeiro

Momento da intervención de Marcos Celeiro

Dende o II Encontro sobre os Impactos da Minaría en Galiza, tódalas organizacións e colectivos que formamos parte da Plataforma contraMINAcción solidarizámonos con Marcos e o resto de activistas do Iribio que están ameazados e ameazadas. Diante da actitude de Cementos Cosmos, dende contraMINAcción queremos lanzar unha mensaxe clara e inequívoca á patronal mineira: nin esta nin ningunha outra tentativa de amordazarnos van impedir que sigamos denunciando as ilegalidades que cometen nin o feito de que, coa complicidade do Goberno da Xunta, pretendan apropiarse do noso territorio para o seu lucro privado e a costa de destruír e envelenar o noso medio natural e atentar contra sectores produtivos vitais para a nosa economía como a agricultura, a gandería ou a pesca.
Marcos Celeiro, compañeiros do Iribio: non estades sós

Marcos Celeiro, compañeiros do Iribio: non estades sós

Precisamente, este último feito foi un denominador común das diversas análises que se fixeron no Encontro sobre proxectos mineiros como os que Erimsa pretende levar a cabo na Terra Chá ou Edgewater en Bergantiños, ou explotacións en marcha como a de Cementos Cosmos en Triacastela. Estes exemplos deixan ben claro que a destrución irreparable do noso patrimonio e dos postos de traballo que provoca a minaría salvaxe sáelle infinitamente máis cara á sociedade galega que os lucros particulares que obteñen desa explotación os accionistas dunhas empresas que, na maior parte, adoitan ser estranxeiras. E falamos da Terra Chá, de Bergantiños e Triacastela, pero tamén poderiamos engadir á lista importantes bisbarras dende o punto de vista medioambiental ou agrario como A Fonsagrada, O Courel, Barbanza, a Serra do Galiñeiro, Ordes, A Limia, etcétera.

Polo demais, o II Encontro sobre os Impactos da Minaría, amais de analizar os principais conflitos abertos na Galiza, tivo unha parte didáctica na que as persoas asistentes se formaron en lexislación urbanística e medioambiental de cara a ter ferramentas para investigar os atentados da minaría salvaxe contra os nosos bens comúns e acadar, a maiores, a capacidade para levar adiante procesos de denuncia contra as empresas infractoras.

Estamos todos e todas no mesmo barco e de todos e todas é a terra que está ameazada.