Arquivo da categoría: Minería Galicia

Información xeral sobre a minaría en Galiza, que non teña que ver directamente coa rede ContraMINAcción nin con un conflito concreto.

A importancia das mobilizacións para defender o propio

Lentes Diverxentes está a difundir novos testimonios e reflexións sobre a manifestación do 10 de xuño de 2018 en contra do proxecto mineiro de Touro-O Pino, sobre a importancia das movilizacións para defender o propio.

ContraMINAcción estivo alí, facendo parte da maioría iluminada.

 

Atalaya Mining, sen rumbo e á deriva

A multinacional chipriota cae en picado ao perder todo o ganado desde xaneiro

A multinacional con sede en Chipre, Atalaya Mining, tenta camuflar a realidade publicitando crecentes expectativas de producion de cobre na mina de Riotinto (Huelva), imposibles de acometer. E para iso utiliza un reciente informe financeiro que fixo público a traves da sua paxina web.

Pero as cousas non lle marchan ben ámineira, e os seus investidores estan a darse conta.

No ultimo mes as accions de a empresa caeron en picado, ata un 35%, o que indica que perdeu todo o ganado desde xaneiro. Mentres o prezo do cobre e as accions de outras mineiras mantenense mais ou menos estables, Atalaya Mining parece perder o rumbo.

Moitos poden ser os factores que levaron a mineira a este desastre. En setembro, unha sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Andalucia (TSXA) anulaba a autorizacion ambiental da mina de Riotinto (Huelva), estimando a demanda de Ecoloxistas en Acción, que demostrou a vulneracion das obrigacions de informacion e os dereitos de participacion cidada previstos legalmente.

Atalaya Mining, e os seus accionistas, saben que esa sentenza fará caer como fichas de dominó as demais autorizacións desa mina andaluza. De feito, o TSXA xa deixou visto para unha nova sentenza o proceso xudicial que moi probablemente culminará coa nulidade e paralizacion da autorizacion que permitiu o reinicio desa explotacion en 2015, ata que cumpran con todas as suas obrigacions ambientais e de seguridade mineira.

Atalaya tamen sabe, e os seus accionistas tamen, que resulta imposible a ampliacion de explotacion e producion que pretenden en Huelva, sen abordar un macromillonario investimento que modifique radicalmente o sistema de xestion dos seus residuos. Neste momento as balsas de lodos de Riotinto estan ao bordo da saturacion e a tempada de choivas -que xa empezou en Andalucia- poneraas novamente en serio risco de rotura. A solucion de recrecemento de muros nas balsas que pretende Atalaya Mining -tal como fixo Boliden na mina de Aznalcóllar fai duas decadas- éinviable ambientalmente e conducirá inexorablemente a un novo desastre mineiro.

Outra sentenza, a do caso Astor, complica ainda mais a situacion da empresa, ao confirmarse a resolucion de marzo de 2017 pola que Atalaya Mining debe devolver a Astor Management calquera exceso de efectivo xerado, ainda que non de inmediato. Desde que se coneceu esta sentenza, a pesar de un pequeno aumento no prezo do cobre, as accións de Atalaya caeron. Astor pretende recorrer a sentenza para reclamar 15,9 millóns ámultinacional chipriota.

Tampouco parece tranquilizar a os investidores a noticia da procura de comprador para Atalaya Mining, a traves do banco canadense de investimentos Bank of Montreal, sobre a que a empresa manifestou estar a avaliar as opcións estratexicas da compañía.

Respecto ao Proxecto Touro, a situación tampouco mellora para a empresa, aínda que no seu informe financeiro pretenda dar a entender que a aprobación do proxecto esta ao caer, ao haber rematado a fase de información pública do procedemento.

Pero a realidade éque o recente informe de ICOMOS, no que alerta do grave risco que a mina supoñería para o Camiño de Santiago, podendo chegar a ser excluído da Lista de Bens Patrimonio de a Humanidade da UNESCO, non parece presaxiar un futuro moi halagüeño para a mineira en Galicia.

Podes descargar aquí o informe completo de ICOMOS España.

Con todo, e a xulgar polo anuncio de expansión de Atalaya en Riotinto, todo parece indicar que, no hipotetico caso de que a Xunta de Galicia dese luz verde ao proxecto de Touro e O Pino, a intención da empresa de explorar a superficie de 122 quilómetros cadrados (que logo pasaron a ser 153) de todas as concesións de exploración que rodean a mina de Touro, como afirmaba o Conselleiro Delegado, Alberto Lavandeira, poida levar a cabo, polo que sí se trataría dun proxecto fragmentado, o que vén dar a razón a quen advirteu desde un principio das intencións da mineira de explotar moito máis do proxectado inicialmente.

La situación actual de Atalaya Mining, sen rumbo e á deriva, non ofrece ningunha garantía, pero maior inseguridade deben ter quen teñen a responsabilidade de aprobar ou denegar este proxecto, xa que unha empresa con tal inestabilidade difícilmente ofrece garantías e moito menos no caso de ter que facer fronte a posibles indemnizacións por accidentes ou destrucións patrimoniais, de valor incalculable, como asegura ICOMOS no seu informe ás portas do próximo ano Xacobeo 2021, ou como recentemente coñecemos tamén de situacións que se poden reproducir igual que en Monte Neme, en “búsqueda e captura” para cobrar as sancións impostas por abandono de zonas mineiras contaminadas, ou ¿queremos que suceda o mesmo en Touro, queremos que siga sucedendo en Huelva? ¿Estamos os cidadáns e cidadás dispostas a seguir pagando as sancións que estas empresas cometen e non asumen?

 

A minería irresponsable do Monte Neme continúa a dar problemas

Augas de Galicia propón sancionar a Leitosa, S.A.U por vertidos non autorizados ao dominio público hidráulico

A empresa, xa disolta no seu día por un xuíz, non se dá por notificada e Augas de Galicia emprázaa por un edito público a través do DOG e do BOE

O DOG de hoxe publica a proposta de resolución ditada no expediente sancionador en materia de verteduras de augas residuais coa clave DH.D15.62226.

Con data do 24 de setembro de 2018 ditouse proposta de resolución no expediente sancionador seguido por Augas de Galicia e iniciado o 14 de maio deste ano, contra Leitosa, S.A.U. (termos municipais de Carballo e Malpica de Bergantiños) pola comisión dunha infracción de carácter leve en materia de verteduras de augas residuais, tipificada no artigo 85.e) da Lei 9/2010, do 4 de novembro, de augas de Galicia.

Leitosa, S.A.U. estaría a ser sancionada polos vertidos que puideran alterar a calidade da auga ou as condicións ambientais ou hidráulicas do medio receptor, efectuados sen contar coa autorización de vertido correspondente.

Intentada a notificación da dita proposta de resolución por correo certificado con aviso de recepción no domicilio que obraba no expediente administrativo, esta resolutou ser infrutuosa, polo que Augas de Galicia notifica a través dun anuncio no DOG e no BOE, por un prazo de quince (15) días, contado a partir do día seguinte ao desta publicación no Boletín Oficial del Estado, para os efectos de que Leitosa compareza ante Augas de Galicia.

Sen embargo, todo parece indicar que Augas de Galicia está a comunicarse con unha empresa que non existe, porque xa fora disolta no seu día por un xuiz que ordeara a disolución de Leitosa, a empresa que recibira 600.000 euros en axudas públicas e que tras declararse a súa insolvencia, non houbera bens para cubrir as débedas cos acreedores.

O xuíz xa ditaminara no seu momento a disolución da concesionaria do Monte Neme. A empresa vencellada á familia Cotino do Partido Popular de Valencia (coñecido pola famosa trama Gúrtel), non tiña bens para afrontar as débedas contraídas cos acreedores.

A data da resolución xudicial do Xulgado do Mercantil de Valencia foi do día 9/07/2015. O auto concluía o concurso por inexistencia de bens, extinguía a sociedade e cerraba a súa folla de inscrición no Rexistro Mercantil.

No ano 2014, unha balsa mineira do Monte Neme fendía e provocaba o vertido de 24.000 metros cúbicos de auga e lodos mineiros. Aqueles danos foran valorados preto de 1,5 millóns, e dos que ao parecer non se recuperou nada, nen se vai a recuperar ao disolverse xa a empresa concesionaria.

O que debe facer a Xunta de Galicia é asumir a execución subsidiaria da restauración mineira do Monte Neme e deixar de perseguir panaceas e empresas que xa non existen. Agora tócalle á Xunta asumir a súas responsabilidades dunha vez por todas.

https://galicia.economiadigital.es/directivos-y-empresas/el-juez-ordena-disolver-leitosa-la-minera-del-monte-neme-que-recibio-600-000-euros-en-ayudas_366598_102.html#

http://www.infocif.es/empresa/leitosa-sa

 

Fonte: https://valfluvialdolouridocorcoesto.com

A mina de Touro é inviable

Santiago de Compostela, 13 de Novembro 2018

As plataformas Mina Touro – O Pino NON e Pola Defensa da Ría de Arousa reiteran a inviabilidade do proxecto mineiro e denuncian o desleixo da Administración na súa obriga de protexer os elementos patrimoniais gravemente afectados pola explotación de cobre a ceo aberto.

Logo de coñecer o informe no que ICOMOS, órgano asesor da UNESCO en materia de conservación do patrimonio, alerta das graves consecuencias que a reapertura da mina de Touro e O Pino tería para o Camiño de Santiago, así como para outros elementos do patrimonio histórico e cultural dos concellos afectados, as organizacións que se opoñen ó proxecto vense na obriga de facer público novamente o seu descontento e a súa preocupación polas irreversibles consecuencias que o proxecto conlevaría de ser aprobado pola Xunta de Galicia.

Como o organismo asesor recolle no seu informe, o Estado signatario da Convención do Patrimonio Mundial, pola que se inclúe un ben na Lista de Patrimonio Mundial da UNESCO, asume voluntariamente o compromiso de protexelo, conservalo, revalorizalo e non adoptar deliberadamente medidas que o poidan danar, directa ou indirectamente. Asimesmo, tamén se adquire o deber de informar ó órgano da ONU cando existan factores que poidan afectar á conservación do valor excepcional dun ben inscrito na Lista de Patrimonio Mundial, como é o caso do Camiño Francés. No que lle compete á Xunta de Galicia, a Lei de Patrimonio Cultural de Galicia tamén é clara ó establecer un réxime específico de protección dos Camiños de Santiago, e indicando que as obras e actividades no ámbito delimitado destes deben ser compatibles coa conservación e coa protección dos seus valores propios e, como criterio xeral, deben manter as características principais do territorio que conforman, o que supón o mantemento preferente dos núcleos tradicionais e das actividades agropecuarias e forestais. Sen ir máis lonxe, a Guía de Boas Prácticas Para As Actuacións Nos Camiños da Xunta de Galicia recolle que “con carácter xeral, non se permitirán novas canteiras a ceo aberto nin vertedoiros no territorio histórico nin no seu caso na zona de amortecemento”.

Ademáis de usurpar o valor eminentemente agrícola e gandeiro das terras de Touro e O Pino, a explotación mineira tamén suporía unha grave pérda económica pola grave afección ó Camiño Francés, especialmente no concello do Pino, onde o impacto da ruta xacobea na economía local é cada vez maior, tanto nos ingresos que supón o aumento anual de peregrinos que siguen esta vía como polo incremento de afiliacións á Seguridade Social, vinculado directa ou indirectamente ó boom de peregrinacións a Santiago.

Polo tanto, ICOMOS vén de unirse á loita contra a mina e a deixar moi claro que este proxecto non é posible, non é compatible e non é sustentable cos nosos medios de vida nin co noso patrimonio. E faino lembrándolle ás administracións competentes que a destrucción dos bens culturais e do seu entorno considérase expolio e está prohibido pola Constitución e pola normativa sobre patrimonio histórico, estatal e autonómica, que a desenrolan.

Esta mañá a Libraria Couceiro de Santiago de Compostela acollía a rolda de prensa convocada polas plataformas Mina Touro – O Pino NON e Pola Defensa da Ría de Arousa.

O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia desestima todas as pretensións de Mineira de Corcoesto s.l.u e declara ser conforme a Dereito, a denegación do proxecto mineiro de Corcoesto

  • O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia apoia as pretensións da Xunta de Galicia e da asociación ambiental Petón do Lobo

  • A filial da multinacional canadiana, agora panameña, é condenada nas costas do proceso

Nunha sentencia dada a coñecer no día de hoxe, e que é aínda recorrible ante o Tribunal Supremo, o máximo Tribunal galego desestima o recurso contencioso –administrativo interposto por Mineira de Corcoesto, S.L.U. contra as resolucións da Xunta de Galicia do 11 de marzo de 2014, de denegación do proxecto de explotación “Emilita” nº 121”, “Ciudad de Landró” nº 1454 e “Ciudad de Masma” nº 1455, que formaban o coñecido grupo minero Corcoesto, situadas nos concellos de Cabana de Bergantiños e Coristanco da provincia da Coruña.

O alto Tribunal galego confirma a insuficiente acreditación da solvencia económica e técnica do proxecto mineiro de Edgewater. O Tribunal fai especial fincapé na capacidade da Xunta de Galicia para valorar a solvencia das empresas promotoras de proxectos mineiros, e lembra a constitucionalidade da chamada “Cláusula Corcoesto”, relativa á caducidade dos dereitos mineiros introducida no 2014 pola Xunta de Galicia na reforma da Lei de Minas. Así, o propio Tribunal Constitucional xa falara da capacidade que ten a Xunta para denegar dereitos mineiros polo incumprimento dos requisitos subxectivos ou a insuficiente acreditación da solvencia económica ou técnica do solicitante.

No caso de Corcoesto, a esixibilidade dos requisitos de solvencia era lóxica, posto que a envergadura do proxecto así o esixía. Tal como señala o Tribunal: “no outorgamento dunha concesión mineira a Administración debe garantir a racionalidade da explotación que se pretenda, máxime cando se ache con proxectos de tamaña envergadura como o presente, racionalidade que se tutela mediante a análise rigorosa da solvencia económica e técnica da solicitante, que neste caso non acreditou, debido a que non deu cumprimento ao requirimento que se lle fixo con esa finalidade”.

Por último o Tribunal refírese á falla de rigor do informe pericial presentado pola filial panameña, autoría de Gran Thorn y CRS. En relación a este extenso e exhaustivo informe achegado á causa co fin de acreditar eses requisitos,- do que o perito Don Juan León Cuollaut Sáez de Sicilia é autor, adoece de rigor xa que se se trae a colación datos e conclusións que se especifican nos folios 7 a 11, valorados estes igualmente conforme ás regras da sa crítica, conclúese sen dúbida unha falta de rigor na súa elaboración, á parte dunha serie de contradicións coas declaracións do perito a preguntas escritas que se lle formularon durante a práctica desa proba, se partimos de que as contas dunha empresa son instrumentos que se utilizan en contabilidade para representar os diferentes elementos patrimoniais da mesma, recoller as variacións experimentadas por cada un deses elementos patrimoniais durante un período de tempo e poñer de manifesto o seu valor nunha data determinada”.

O proxecto mineiro de Edgewater en Corcoesto debera servirlle á Xunta de Galicia, e en concreto ao Director Xeral de Enerxía e Minas, para aprender que non se pode confiar nas multinacionais, que alleas aos intereses de Galicia, só venden fume e proxectos extractivos depredadores de recursos, que só se queren aproveitar ao máximo deles e que non lles importa nada as consecuencias dos seus actos.

A asociación Petón do Lobo agradece as súas persoas socias, plataformas, asociacións e á cidadanía en xeral, todo o apoio recibido ao longo da extensa tramitación xudicial deste caso, e anima á Plataforma veciñal de Touro –O Pino a manter e preservar no tempo o espíritu de loita contra outro proxecto depredador e contaminante como é o que lles afecta.

Asociación ambiental e cultural Petón do Lobo

Tentativa de lavado de cara do lobby mineiro galego

  • As mineiras buscan rodearse de altos cargos da Xunta, Deputación, Concello de Santiago, Ministerio de Transición Ecoolóxica, así como de SEO Bird Life a poucas semanas de que se inicie o maior concurso de dereitos mineiros da historia galega

  • Desde ContraMINAcción denuncian a presentación dunha imaxe irreal do sector, plagado de desastres ambientais e irresponsabilidade cómplice por parte das administracións

A realidade demostra que a meirande parte das canteiras de Galicia carecen de restauración algunha. Tal e como recolle o Catálogo dás Paisaxes de Galicia existen, a modo de exemplo, unhas 66 explotacións mineiras, canteiras e localizacións de extracción de áridos ou terra, e citan concretamente, «pola súa extensión e a calidade paisaxística dá contorna» as canteiras de O Courel e Casaio, así como as de Porriño e Salceda de Caselas, nas que a ausencia de restauración e o deterioro paisaxístico son lamentables.

Son o que se coñecen no catálogo como ámbitos de especial atención paisaxística, unha figura que identifica «zonas nas que se produciron alteracións ou impactos en relación á paisaxe, é dicir, nas que diversas actuacións xeraron transformacións que deterioraron ou carácter ou a calidade dá paisaxe» e que necesitan de «especiais medidas de intervención e protección».

Desde a mina de Serrabal de Vedra, explotada por Ramsa e vencellada a Ferroglobe e a Villar Mir, ata a canteira abandonada do Monte Neme, os desastres ambientais das minas de San Fins en Lousame ou de Touro, pasando pola lenta agonía das paisaxes afectadas polas louseiras; Galicia destaca en liñas xerais, pola ausencia de restauración das canteiras e a irresponsabilidade empresarial e política no tocante ao cumprimento da normativa en materia de restauración dos espazos degradados.

O certo é que as demandas de información e transparencia dirixidas á Consellería de Economía, Emprego e Industria son cada vez máis numerosas por parte da cidadanía, preocupada polos desleixos cometidos durante anos por este departamento da Xunta de Galicia, e que cristalizaron nunha política de restauración de espazos mineiros degradados inexistente ou inoperativa e ineficaz, á vista dos problemas ambientais e de saúde pública que se están a producir en espazos mineiros abandonados como os das antigas minas de Touro, Santa Comba, Lousame ou no Monte Neme, en Carballo. De feito, hai moitos espazos danados pola drenaxe áceda de mina que se convirte nun grave problema de saúde pública e ambiental, con incidencia noutros sectores económicos como a pesca, o marisqueo ou o sector gandeiro-agrícola.

O Director xeral de Enerxía e Minas da Xunta de Galicia, Ángel Bernardo Tahoces, actúa como Vicepresidente do Comité organizador do V Congreso Nacional de Áridos, que organiza a FdA e Arigal, e comparte organización con Julio César Valle Feijóo, asesor de Mineira de Corcoesto, Edgewater, e da FdA (Federación española de áridos), organizadora do Congreso. Valle Feijóo está vencellado aos “dólares en una maleta Samsonite” e as “supostas mordidas” de altos cargos da Xunta no caso do fallido proxecto mineiro de Corcoesto. Tamén foi asesor da Cámara oficial mineira de Galicia ao mesmo tempo que a súa empresa litixiaba coa Xunta no caso Corcoesto. No evento tamén participa a empresa Erimsa, que recentemente anunciou un ERE na empresa de extracción de Frades, co que supostamente chantaxeaba á Xunta para obter máis dereitos mineiros. Erimsa presume de Sala propia co seu nome dentro do Congreso, e incluso recibirá dous premios nas categorías de “boas prácticas medioambientais” e “seguridade e saúde”, que supostamente outorga un xurado independente; e todo iso, a pesar das denuncias da Plataforma veciñal de Mesía, que hai uns días facíase eco do moito dano medioambiental na zona de Mesía, como cambio de augas subterráneos, o famoso enterramento das vacas “locas” en canteiras escavadas a varios metros de fondura, entradas en fincas particulares sen permiso, enganos na preparación do terreo, non executar os plans de recuperación  medioambientais, deixar balsas abertas de varios millóns de litros de auga ao aire aberto, etc. Todo o contrario do que predican”.1

No Congreso tamén participa Votorantim Ciment, cuxa filial Cementos Cosmos que explota o xacemento do Iribio, en Triacastela mantén numerosas batallas xudiciais coa veciñanza; chegando incluso a demandar ao representante da Asociación cultural O Iribio.

Baixo o lema “Comprometidos coa sociedade”, esa sociedade á que lle acostuman deixar os espazos sen restaurar cando rematan as explotacións, como é o alarmante caso dos ríos vermellos de Touro, vítimas da drenaxe áceda de mina; o lobby rodéase do Presidente da Xunta, do presidente da Deputación da Coruña, do alcalde de Santiago, do Adif e incluso dunha organización ambiental Seo Bird Life, para facer un “lavado de cara” sen precedentes, dentro do sector en Galicia e amosar o apoio institucional ás desfeitas ambientais, que están a sementar por Galicia adiante as explotacións mineiras sen restaurar e a irresponsabilidade empresarial e política inherentes á falla de restauración dos espazos degradados.

1 http://mesiaunida.es/nota-de-prensa-resposta-a-chantaxe-de-erimsa/

 

Nota de prensa emitida pola Rede ContraMINAcción (Rede contra a Minería Contaminante en Galicia)

ContraMINAcción no Parlamento Europeo para falar dos estragos da minaría

Xunto a Ecologistas en Acción e plataformas de todo o estado afectadas por proxectos mineiros.

O evento organizado polo eurodiputado Xabier Benito, de Podemos, levou a voz dos grupos afectados pola minería.

Falamos dos problemas ambientais e sociais relacionados con diferentes proxectos mineiros en España e en Europa e coordináronse estratexias a futuro.

Esta terceira semana de outubro comezou forte para ContraMINAcción. Xunto a outras plataformas e organizacións de diferentes comunidades autónomas achegámonos a Bruxelas para poñer os problemas provocados pola minaría en común e facer visibles diferentes loitas contra a minaría que xurdiron nos últimos anos.

Falamos da febre das materias primas como litio, estaño, wolframio e tántalo en Cáceres; de uranio en Salamanca; de feldespato en la Ávila; de terras raras en Campo de Montiel, Ciudad Real. E de cobre, wolframio e ouro en Galicia.

Nos diferentes testemuños atopamos elementos en común: a gran preocupación cidadá polas consecuencias socioambientais das explotacións mineiras en aumento exponencial e incontrolado. Constatamos o carácter sistemático dos problemas, tendo explotacións mineiras un risco elevado para a poboación, tanto no que se refire a calidade das augas e do aire, como a contaminación e destrución da terra. “Non podo imaxinar a miña existencia sen a miña terra e por iso a defendo”, explica Laura Serranos ao ser preguntada pola sua motivación para opoñerse a minaría que a levou ata Bruxelas.

Tamén constatamos a deficiente restauración de antigos proxectos mineiros en moitos territorios, entre os que sobresae Galicia cas súas minas de San Finx, Touro ou Monte Neme. A pesar de iso, pretenden reactivar algúns destes proxectos. A perigosidade das balsas de residuos mineiros é un elemento común nos proxectos que a empresa Atalaya ten en Andalucía e en Galicia.

Ademais, rememoramos as imaxes da manifestación de máis de 50.000 persoas en Santiago de Compostela en protesta contra a minaría en xuño deste mesmo ano.

Como resultado decidimos seguir coordinando denuncias tanto a nivel estatal coma internacional, xa que como sinalou un membro da propia Comisión Europea na sua presentación, é verdade que as mineiras non cumpren a lexislación en gran parte dos casos.

O encontro tivo lugar gracias a iniciativa de Ecologistas en Acción quen a través de algúns dos seus grupos en diferentes territorios como Salamanca, Zaragoza ou Andalucía veñen constatando o aumento da conflitividade en torno a proxectos mineiros. Outros grupos de Avila, ou nós mesmos de Galicia unímonos a proposta.

Xabier Benito, europarlamentario do grupo ALDE reuniu en Bruxelas aos grupos afectados por minería

A facilitación veu dada polo eurodiputado de Podemos Xabier Benito, quen organizou varias actividades entre as que destacan un produtivo encontro no propio Parlamento Europeo en presencia dos seus colegas en Europa Miguel Urbán e en Andalucía Jesús Romero e Castilla-León, David Llorente. Estiveron tamén presentes na reunión membros do parlamento europeo doutros grupos políticos interesados no tema, como as galegas Lidia Senra e Ana Miranda e tamén Florent Marcellesi, para escoitar os testemuños e mostrar o seu apoio.

Agradecemos a oportunidade de facernos escoitar.

 

A eurodiputada galega Ana Miranda asistiu á reunión

A eurodiputada galega Lidia Senra achegou a sua solidariedade a ContraMINacción e participou da reunión

 

 

 

 

 

 

En prensa:

– El Confidencial: Asociaciones y ecologistas españoles reclaman el cierre de minas en el PE

– Diario de Teruel: Asociaciones y ecologistas españoles reclaman el cierre de minas en el Parlamento Europeo

– Finanzas: Asociaciones y ecologistas españoles reclaman el cierre de minas en el PE

– Tercera información: Podemos Andalucía lleva al Parlamento Europeo la “burbuja” de la minería impulsada por el PSOE

– La Vanguardia: Asociaciones y ecologistas españoles reclaman el cierre de minas en el PE

– La Opinión A Coruña: Ecologistas reclaman al Parlamento Europeo el cierre de minas en Galicia

– El Diario Castilla la Mancha: Podemos eleva al Parlamento Europeo su oposición a la “minería especulativa” de Ciudad Real

– Morón Información: Isidoro Albarreal participa en Bruselas en un evento sobre minería en Europa

– Ávila Red: Las plataformas antiminas acuden al Parlamento Europeo

– El Periódico de Aragón, a las 18.42h. Integrantes de Ecologistas en Acción y varias asociaciones en el Parlamento Europeo (PE) 

-Mining.com: Spanish environmentalists demand mine closure

A Comisión de seguimento da Minaría na zona de Mesía resposta a ERIMSA

Desde ContraMINAcción facémonos eco do comunicado emitido pola Comisión de seguimento da zona de Mesía e en Defensa do Rural, que reproducimos a continuación:

RESPOSTA Á CHANTAXE DE ERIMSA.

Ramón Barreiro, representando ao Sindicato Labrego dentro da Comisión de seguimento da Minería na zona de Mesía e en Defensa do Rural, unha vez analizado o comunicado de Erimsa e comprobados os seus feitos, consideramos moi graves as declaracións feitas para presionar á Xunta de Galicia ao tempo que poñen de manifesto supostas irregularidades que xa, en si, son graves (das que esperamos que a Xunta de Galicia e os concellos correspondentes actúen en consecuencia, pois son recoñecidas pola mesma empresa). Nese mesmo comunicado demóstranse tamén varias irregularidades e contradicións, polo que esta Comisión quere EXPOÑER:

Primeira.- Erimsa non ten maior importancia económica para a zona, xa que ten menos traballadores que algunha granxa da comarca e o material e diñeiro que producen marchan fóra da comunidade e do país (capital chino en gran parte, e os donos non os coñecemos).

Extracción de cuarzo nunha parcela agrícola por parte de Erimsa (Fonte: Campo Galego)

Segunda.- Erimsa nos últimos anos fixo moito dano medioambiental na zona de Mesía, como cambio de augas subterráneas, o famoso enterramento das vacas “tolas” en canteiras escavadas a varios metros de fondura, entradas en fincas particulares sen permiso, enganos na preparación do terreo, non executar os plans de recuperación medioambientais, deixar balsas abertas de varios millóns de litros de auga ao aire aberto, etc. Todo o contrario do que predican.

Terceira.- Crea malestar e enfrontamentos, xa que usaron aos seus catro traballadores para intimidar a veciños e poder explotar as súas terras.

Cuarta.- Supostamente os traballos que fai Erimsa nas zonas que traballa a máis de 20 metros de fondura como na zona de Lanzá, poden activar o Arsénico que pode ir parar as augas, produto altamente contaminante e moi perigoso, afectando negativamente a vida das persoas e animais que as consuman. Erimsa non presentou aos afectados ningún plan corrector de Arsénico nin nunca informou dos metais pesados que se mobilizan no movemento de grandes masas de terra.

Quinta.- Erimsa traballou en fincas de especial protección agropecuaria extraendo seixo a varios pares de metros de profundidade sen ningún impedimento e supostamente, polas súas declaracións, sen permiso. O cal é moi grave.

Sexto.- Recoñece Erimsa que traballou en miles de hectáreas na zona de Frades e Mesía. As autoridades deben comprobar e investigar este tema, que aclaren en cantas hectáreas tiñan Autorización e en cantas NON, así como se cumpriron os plans de recuperación medioambiental e investigar os vertidos das augas que saen das súas canteiras, entre elas a canteira onde enterraron centos de “vacas tolas”.

Sétima.- Erimsa acaba de recoñecer que está SEN Autorizacións da Xunta de Galicia para traballar, pois procede dicir e poñer en coñecemento das Autoridades que a día de hoxe están facendo escavacións e movementos de terras no concello de Frades, supostamente tamén sen permiso, o que pode afectar aos organismos seguintes:

  1. Augas de Galicia. (Zonas dos ríos e fontes afectadas).

  2. Medio Rural (fincas de especial protección agropecuaria) .

  3. Concello de Frades e Consellería de Medioambiente (Plan de contaminación de posibles materiais perigosos como Arsénico ou aluminio, e suposto permiso municipal).

  4. Axencia de protección urbanística ( estase danando o solo)

  5. Fiscalía (Por supostas irregularidades continuadas).

Oitava.- Erimsa remove e quita Seixo que nunca máis se recupera, quedando un chan danado de por vida para a actividade agraria, un dano irrecuperable xa que as fincas nunca son o mesmo e as ganancias enormes que teñen van fóra do país, só aportan dano ao medioambiente.

A Xunta de Galicia debe actuar canto antes e responder á chantaxe de Erimsa, así como pedir aos concellos de Frades e Mesía os permisos cos que conta esta empresa para traballar da forma que o está facendo.

COMISIÓN DE SEGUIMENTO DA MINERÍA NA ZONA DE MESÍA E DEFENSA DO RURAL

Silleda e A Baña son unánimes: NON á mina de Touro

A PLATAFORMA VECIÑAL MINA TOURO – O PINO NON, membro de ContraMINAcción informa:

Logo de recibir o premio pola Defensa e Conservación do Medio Ambiente da Fundación Insua dos Poetas, a Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino NON recibe o apoio unánime dos plenos de Silleda e a A Baña.

A Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino NON ven de recibir durante a celebración da X Festa da Palabra no Carballiño o recoñecemento pola Defensa e Conservación do Medio Ambiente que outorga a Fundación Ínsua dos Poetas, nunha edición que homenaxeaba a figura de Víctor Campio.

Isabel García, da plataforma, quixo compartir o premio coas veciñas e veciños de Touro e O Pino pero tamén con “todas aquelas persoas que se ven nunha situación similar coa que nós nos atopamos”. Aproveitou, mentres recollía o galardón, para salientar o traballo e compañeirismo da Plataforma en Defensa da Ría de Arousa e das máis de 140 asociacións e as xa 39 institucións que apoian á plataforma no seu rexeitamento da megamina de cobre a ceo aberto nos municipios coruñeses. No acto estaban presentes Román Rodríguez, conselleiro de Cultura e Manuel Baltar, presidente da Deputación de Ourense.

Silleda e A Baña únense á loita por unanimidade

Esta mañá eran dous os concellos que se sumaban á loita contra o polémico proxecto de extracción de cobre. A primeira hora da mañá, o alcalde Manuel Cuíña (PSOE) presentaba no pleno de Silleda a moción que as plataformas Mina Touro – O Pino NON e en Defensa da Ría de Arousa levaron xa polos concellos da ría e da conca do Ulla. Xa preto do medio día, o concelleiro César Ramos (CxG) facía o mesmo no Concello da Baña. En ámbolos dous casos as mocións foron aprobadas de xeito unánime polos concelleiros de todos os grupos municipais.

Son, a día de hoxe, 37 concellos e as Deputacións da Coruña e Pontevedra as institucións que de xeito oficial rexeitan o comprometido proxecto, a unhas semanas de que se cumpra un ano da súa publicación no DOG.

O contido da moción:

1.-Instar ás Consellerías do Mar, Medio Rural, a de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio, a de Cultura e Ordenación Universitaria e á de Economía, Emprego e Industria a emisión de informes negativos tal e como procede polas las consecuencias negativas descritas e todas as que en alegacións se presentaron polas entidades e particulares, e así se desestime a autorización administrativa á actualización do proxecto de explotación, plan de restauración e estudo de impacto ambiental da concesión de explotación San Rafael, nº 2946, ditando así mesmo unha declaración ambiental desfavorable en virtude dos efectos negativos para o medio ambiente e a incompatibilidade do proxecto coa debida protección das augas da cunca e da desembocadura do Ulla, dos espazos naturais deste sistema fluvial, coas captacións de auga potable de numerosos concellos, coa riqueza pesqueira e marisqueira da ría de Arousa e, en concreto coas áreas de produción de moluscos bivalvos ESO14PEAEGAL-19, ESO14PEAEGAL-18/02 e ESO1429, de protección do Camiño de Santiago e da actividade económica estratéxica e fundamental dos concellos de Touro e O Pino baseada na agricultura, a gandeiría, as industrias agroalimentarias e forestal, o turismo, a hostalería e os servizos.

2.- Instar á Xunta de Galicia para que se promova unha completa restauración da antiga explotación mineira de Touro, eliminando os focos de contaminación de metais pesados e drenaxe ácida, para como mínimo asegurar que non se siga comprometendo a calidade ambiental dos afluentes do río Ulla e por tanto da rede Natura 2000, que verten dos terreos da anterior mina ó río Ulla e de ahí á Ría de Arousa.

Plataformas anti-minería únense contra a especulación no Día Mundial contra a Minaría

España: unha gran mina a ceo aberto

  • 13 Movementos Sociais en 5 comunidades autónomas están a coordinarse e reivindican o NON Á EXTRACCIÓN ESPECULATIVA e CONTAMINANTE no Día Internacional Contra a Minería a Ceo Aberto.

  • Estas plataformas alertan o 22 de xullo contra a proliferación promovida desde a Unión Europea destas empresas extractoras/especuladoras no Mundo Rural de toda España. 

Rede ContraMINAccion en Galiza

Neste 22 de xullo, Día Mundial Contra a Minería a Ceo Aberto, as plataformas veciñais Plataforma Veciñal Mina Touro – O Pino Non, Plataforma Vida e Ría ou minaría de Lousame, as plataformas da Rede ContraMINAcción de Galicia, a Coordinadora No a la Mina de Uranio de Salamanca, Plataforma No en mi Tierra de Zamora, a Plataforma No a la Mina en la Sierra de Yemas, No a la Mina en el Valle del Corneja, Plataforma No a la Mina en la Sierra de Ávila, a Plataforma Salvemos la Montaña de Cáceres, a Plataforma de La Raya Sin Minas de Valencia de Alcántara, Plataforma Tamuja de Plasenzuela tamén de Cáceres, Plataforma Oro No de Tapia de Casariego en Asturias, e a Plataforma de Afectados por Metales Pesados de El Llano del Beal en Cartaxena, queremos denunciar o grave perigo que sofre o noso país ante os máis de 2.000 expedientes mineiros solicitados, que pretenden, de norte a sur e de leste a oeste, deixar ao seu paso unha España abatida, furada, erma, contaminada, inhabitable.

Somos moitos os que levamos un tempo loitando en contra da especulación dunhas multinacionais mineiras, que decidiron, amparadas pola Lei de Minas de 1973, recuperar antigas explotacións abandonadas ou iniciar novos mega-proxectos. Auténticos lobos con pel de cordeiro, en moitos casos amparados baixo o paraugas dunhas administracións que non velan polo interese dos seus cidadáns.

Hoxe Galicia, Castela e León, Extremadura, Asturias e Murcia berramos unidos en contra do escurantismo co que se moven. Pedimos un cambio de Lei de Minas, anquilosada no tempo, que expropia ao propietario un terreo que é seu. Levantamos a voz para rebater as mentiras que tentan facer crer á poboación.

Non, vostedes non buscan o beneficio do lugar onde se asentan. Prometen unha minería limpa, respectuosa co medio ambiente, que contribuiría á biodiversidade da zona de explotación… Difícil de crer cando non contan coa licenza urbanística correspondente en Salamanca, e xa tallaron 40 hectáreas de aciñeiras centenarias. En Cáceres pretenden “tragarse” literalmente a montaña que rodea a cidade, e que está a tan só 2 km do casco antigo da mesma. E na zona de Valencia de Alcántara os proxectos arrasarían varios pobos, contaminando os acuíferos e impedindo as actividades económicas actuais: agricultura e gandería.

Plataforma Stop Uranio en Salamanca

Hai mellor maneira de demostrar a súa torpeza ante a súa pobre defensa ambiental, que os vertedoiros de residuos estériles de minería, xeradores de drenaxe aceda e as balsas de lodos tóxicos a menos de 200 metros de zonas habitadas, e cunha gran actividade económica como en Galicia? Ou unha planta de concentrados de uranio e un depósito de residuos radioactivos, que afectaría a Portugal por aire e auga contaminando o Río Douro? As súas promesas de restauración brillan pola súa falta de concreción.

O patrimonio tamén se ve ameazado en lugares emblemáticos como o Camiño de Santiago ou pobos abulenses declarados patrimonio histórico artístico.

E todo iso sen esquecer as falacias que transmiten sobre xeración de emprego. Por que non falan dos postos que van destruír en sectores como o agro-gandeiro, turismo rural, turismo relacionado coa saúde, agroalimentario, forestal,…? Cantos postos reais darían a unha poboación local que non está especializada na minería? Un número escaso, sendo moi optimistas, e temporais. E das repercusións na saúde pública, fatais para a poboación?

As súas grandes campañas de márketing patrocinando equipos de fútbol, pagando páxinas enteiras en medios de comunicación e todo aquilo susceptible de venderse non nos impresiona. Sabemos que son bos provocando conflitos sociais, dividindo ás familias nas poboacións nas que se asentan, partindo á sociedade, pero estamos dispostos a plantarlles cara porque temos o exemplo doutras plataformas que o fixeron e gañáronlles. “Tierras raras”, “No a la Mina en la Serra de Ávila”, “Corcoesto” e “Plataforma Oro Non” son un bo exemplo diso.

Queremos lembrar que a minería a ceo aberto non é só unha maneira económica de extraer mineral para as empresas extractivas, senón tamén unha forma moi barata de contaminar aire e auga, esnaquizar paisaxes, despoblar zonas rurais. E unha vez terminada a extracción, só queda unha paraxe abatida, xa que é escaso o número de proxectos restaurados, como se ve en El Llano del Beal de Cartaxena, e tiveron 20 anos para iso.

Gustaríanos non ter que volver conmemorar este día, porque o uso e a extracción de metais e minerais para a industria e o consumo xa non se fixesen por encima da natureza, nin ignorando os dereitos e integridade das persoas.

Plataforma contra a Mina de Touro O Pino en Galiza

Forman parte desta iniciativa:
Coordinación de La Raya sin Minas, Valencia de Alcántara, CÁCERES
Plataforma No a la mina en la Sierra de ÁVILA
Plataforma No a la mina en la Sierra de Yemas, ÁVILA
Plataforma No a la mina en el Valle del Corneja, ÁVILA
Coordinadora No a la Mina de Uranio de SALAMANCA
Plataforma Salvemos La Montaña de CÁCERES
 Plataforma No en mi Tierra de ZAMORA
 Plataforma Tamuja de Plasenzuela, CÁCERES
 Plataforma Vecinal Mina Touro o Pino Non de GALICIA
 Plataforma Vida e Ría ou Minaria de Lousame
 Red ContraMINAaccion de Galicia
 Movimiento de Afectados por los metales pesados de Cartagena, MURCIA
 Plataforma Oro No de Tapia de Casariego ASTURIAS