Arquivos da etiqueta: contraminacción

A Rede ContraMINAcción respalda a campaña Vida e Ría

Nunha reunión celebrada o domingo 21 de maio na sede do Sindicato Labrego Galego en Santiago de Compostela, os colectivos de ContraMINAcción, Rede contra a minaría destrutiva na Galiza deron o seu respaldo á campaña Vida e Ría ou Minaría?

Estabeleceron estratexias concretas para axudar a difundir e internacionalizar a cuestión, particularmente coa rede Yes to Life, No to Mining, da que forman parte e que xa realizou unha visita de verificación ás Minas de San Finx o pasado mes de marzo.

Os colectivos integrantes de ContraMINAcción, varios deles xa personados directamente en diversos procedementos relacionados coas Minas de San Finx, comprometéronse a traballar ombreiro con ombreiro xunto coas entidades locais e comarcais da Ría, e a facilitar apoios adicionais, particularmente a nivel técnico (cun equipo de enxeñeiros de minas especializado en impactos ambientais), legal (colocando a disposición da campaña os advogados de varios dos colectivos) e de financiamento (de modo a poder soster as accións da campaña no tempo).

¿Que hai detrás do lume?

Un incendio intencionado arrasou máis de 9 hectáreas do Monte Veciñal en man Común de Froxán, en Lousame, situado sobre unha concesión mineira.

ContraMINAcción condena este atentado a terra

ContraMINAcción condena este atentado a terra

Co apoio da sociedade, a política da terra queimada terá sempre as de perder fronte á defensa da terra e comunidades fortes, cohesionadas nas súas xustas reivindicacións.

Sigue lendo

ContraMINAcción defende unha herdanza viva da terra e non cuberta de lodos tóxicos

Crónica dun día no IX Congreso do Sindicato Labrego Galego

Invitada polo Sindicato Labrego Galego SLG, ContraMINAcción asistiu ao IX Congreso para acompañar as loitas do sindicato e a elección da nova directiva, da que saíu elixida novamente Isabel Vilalba Seoane e o equipo completo que estará á fronte os próximos catro anos.

Nova Dirección Nacional do SLG web

Defensa da terra
Contra os acaparamentos de terras cada vez máis alarmantes do avance do gran capital se abren varios frontes en defensa da terra ao longo e ancho da xeografía galega. Isto sabémolo en ContraMINAcción, dende onde defendemos a terra fronte a proliferación de proxectos mineiros e extractivos; e tamén o saben no Sindicato Labrego Galego quen defende o uso da terra para a produción agrícola para alimentar as persoas dende a lóxica da soberanía alimentaria.

De feito, o Sindicato Labrego Galego é un dos 22 colectivos que integran a rede ContraMINAcción, formada en 2013 para denunciar os perigos da minaría en Galiza e activa dende entón en todo o territorio.

Durante o congreso celebrado o sábado 12 de marzo, diferentes representantes do SLG recordaron a situación dramática do agro, a consecuencia das políticas que favorecen a grandes empresas do agronegocio e a grandes propietarios terratenentes, ou tamén a minaría. Ao mesmo tempo, propician o abandono do rural co éxodo ás cidades e a outros países, polas perdas continuas de emprego e o peche obrigado de granxas, dez cada día.

A nova secretaria executiva pola creación de emprego e revitalización do rural
Isabel Vilalba explicou como tan só cinco grandes empresas controlan a distribución de alimentos para consumo humano e os pensos animais. Recordou a necesidade de defender as sementes como patrimonio básico. Sinalou as contradicións dos poderes públicos ao falar de cambio climático ao tempo que fomentan o transporte de alimentos dun lado a outro do mundo en detrimento do potencial de producir alimentos a nivel local, como o que ten Galiza, que queda desaproveitado polas malas políticas. “Evitar que a terra caia en mans das multinacionais” e que non temos que acabar producindo materia prima para as grandes multinacionais, senón alimentación sa, sen transxénicos, sen restos de pesticidas, foron mensaxes que quedaron claras das súas intervencións.

Diferentes sectores, un mesmo obxectivo
Pola súa parte, Adolfo Cabarcos explicou como os prezos das carnes están en xeral á baixa -até 2 euros menos na maioría delas- a pesares da existencia da indicación xeográfica protexida da tenreira galega. Incidiu tamén na ocupación salvaxe das terras agrícolas, especialmente pola implementación de monocultivo de eucalipto.

Belén Fervenza destacou a necesidade de que “a xente recupere os espazos dos que nos botaron, como as prazas de abastos, os mercados e as leiras, avogando por canles curtas de comercialización e a relocalización do consumo”, todo isto nun marco de xeración de confianza, empoderamento e soberanía alimentaria a pesares das graves fallas da política. Destacou a importancia de “recuperar colectivamente a capacidade de alimentar as galegas e galegos”.

E Lupe Prado centrou a súa intervención na invitación a facer un esforzo de “dentro para fóra, recuperando as organizacións para a xente e facendo políticas diferentes ás oficiais, asembleas abertas e gañando visibilidade, procurando unidade dos sectores”.

María Ferreiro Santos explicou o traballo das mulleres do SLG contra a violencia machista; en procura da titularidade compartida das granxas, que xeralmente están a nome dos homes, quedando a muller relegada ao papel de “axudante”; e as cotizacións da seguridade social, co obxectivo de igualar as pensións das mulleres as dos homes, que son entre un 33 e un 35% superiores.

Daniel Rodicio invitou a construír solidariedade e sinerxias en positivo, ao explicar que os de arriba “teñen medo a unha sociedade organizada”. Construír alianzas con cada sitio do mundo onde están a sofrer o mesmo ca nos, dende os EEUU ata Fisterra pasando pola Patagonia. Recordou que o futuro non pode ser nin o paro nin a precariedade, e avisou que se non facemos nada, en 50 anos Galiza vai perder un millón de habitantes. Como dato significativo non se cansou de repetir que só un 5% das explotacións agrarias de Galiza teñen un titular menor de 40 anos, un dato que reflicte o drama do envellecemento do rural.

O gran pacto necesario
Isabel Vilalba destacou tamén a importancia de colaboración entre colectivos e coa cidadanía en xeral, reivindicando como unha das claves para evitar que a terra caia en mans das multinacionais.

Por unha terra viva, sen contaminación, ContraMINAcción

De cara ao final do Congreso interveu Nela Abella en representación de ContraMINAcción para relatar os impactos do extractivismo no territorio, destacando a conivencia dos poderes públicos coas mineiras en detrimento da poboación. Exemplificou co caso de Cementos Cosmos, que lle vén facendo a vida imposible aos veciños de Triacastela que se opoñen ás súas actividades, cortándolles camiños de acceso e fontes, e poñendo denuncias arbitrarias. Reivindicou unha herdanza viva da terra, e non cuberta de lodos tóxicos. Recordou que noutras partes do mundo a loita ambiental vai acompañada de morte e represión, e en Galiza imos polo mesmo camiño.

Entre outras cuestións importantes, Miguel Blanco de COAG advertiu dos perigos dos tratados de libre comercio que a Unión Europea negocia a escondidas da cidadanía facilitando políticas antisociais e apostando por unha “agricultura sen agricultores”, recordando neste punto que só hai futuro si hai mulleres e homes traballando no campo.

Todo isto aconteceu no marco da defensa da “Terra, Prezos Dignos e Soberanía Alimentaria”, que foi o título que deu forma a xornada.

ContraMINAcción agradece ao SLG a invitación a unha xornada tan produtiva, colaborativa e solidaria.

———————————————

Ver tamén:

Sobre o IX Congreso
IX Congreso: aposta por un modelo agrario cuxa dimensión a marquen as persoas e non o lucro das grandes empresas

Sobre a nova directiva do SLG
Unha equipa humana renovada coordinará o traballo do Sindicato Labrego Galego os vindeiros catro anos

Sobre a convocatoria do congreso:
O SLG celebra este sábado o seu IX Congreso en Lugo baixo o lema “Terra, prezos dignos e soberanía alimentaria”

 

Sigue a ContraMINAcción nas Redes Sociais:
Facebook: facebook.com/contraminaccion/
Twitter: @mineriagalicia

Páxina web de ContraMINAcción

 

 

Outra mina para parar en Galiza

Fronte ao Axuntamento de Zas

Membros da comunidade prepáranse para entregar as mais de 300 alegacións e 1200 firmas en rechazo do proxecto mineiro Isabela II

Comunicado de Prensa de ContraMINAcción, Rede contra a Minaría Destrutiva na Galiza

A pancarta coa lenda “Galiza non é unha Mina: Defende a Terra, Defende a Vida” viuse obrigada a viaxar unha vez máis: onte chegou ata Zas, para acompañar a representantes da federación de nove asociacións veciñais Pico da Meda na presentación de 307 alegacións e 1.187 sinaturas contra os proxectos mineiros do Grupo M-FM 2001 SL.

E alí estivo tamén ContraMINAcción, apoiando a veciñanza e interesándose polas súas preocupacións en torno ao tema: as persoas que moran na zona manifestan por exemplo as grandes dificultades que enfrontan á hora de elaborar as alegacións, pola falta de información completa e as dificultades de acceso aos expedientes, ademais de o breve prazo dispoñíbel. Tras informarse, moitos veciños xa están a organizarse para rexeitar rotundamente a introdución dunha actividade contaminante de estas características.

O proxecto mineiro chamado Isabela II é cinco veces maior que o de Corcoesto, que xa foi cancelado. O novo proxecto afecta aos concellos de Zas, Santa Comba, Vimianzo e Coristanco. As súas consecuencias potenciais negativas para a área afectada son moitas, segundo as análises. En primeiro lugar, unha mina de ouro a ceo aberto implica o uso de cianuro, un veleno moi contaminante e mortal, maquinaria pesada, recursos públicos, camiños e carreteiras, electricidade, e supón a introdución dunha actividade industrial moi agresiva nunha zona agrícola e gandeira -entre 1.500 e 2.000 explotacións de vacún afectadas-, con actividade de caza e pesca, apicultura e outras propias das zonas rurais.

As alegacións presentadas ao proxecto Isabela II refírense entre outras moitas cuestións a falta de planos de situación dos labores; a falta dun estudo xeolóxico e estudos de impacto ambiental; a indeterminación da afectación aos bens arqueolóxicos, paisaxísticos e etnográficos; a inviabilidade de un aproveitamento racional de recursos e o incumprimento de diferentes leis e normas.

Desgraciadamente, o caso non e único. As minas proliferan en toda Galicia. Por este motivo, xurdiu a Rede contra a Minaría Destrutiva na Galiza ContraMINAcción, que agrupa a 22 colectivos e está permanentemente mobilizada en torno a esta temática.

ContraMINAcción esixe a denegación do permiso ao proxecto Isabela II

En medio dunha gran expectación veciñal, entrega de firmas e alegacións

En medio dunha gran expectación veciñal, entrega de firmas e alegacións

Páxina web de ContraMINAcción: http://www.mineriagalicia.org
Email: contacto@mineriagalicia.org

Redes Sociais:
Facebook: facebook.com/contraminaccion/
Twitter: @mineriagalicia

Máis minas contaminantes para Galicia: alerta social

8933701484_c3b2cb96c3_b NOTA DE PRENSA ISABELA II

27 Xaneiro 2016

O Goberno da Xunta do PP segue a pensar que “Galiza é unha mina” como proclamaba a súa campaña institucional. Despois da multitudinaria manifestación contra a Megaminaría contaminante convocada por ContraMINAcción e as miles de sinaturas recollidas, xa non o din tan claramente, mais os feitos condúcennos a pensar que así é.

A Xefatura Territorial da Coruña da Consellería de Economía, Emprego e Industria vén de anunciar que se somete a información pública o expediente da solicitude do permiso de investigación mineira Isabela II, tras resolver favorablemente a admisión definitiva da solicitude presentada o 20 de xuño de 2011, pola sociedade Grupo M-FM 2001, S.L., de permiso de investigación mineira de recursos da sección C), de 156 cuadrículas mineiras, situado nos termos municipais de Zas, Santa Comba, Vimianzo e Coristanco, na provincia da Coruña.

Dificultades no acceso a información

O anuncio non facilita outra información ademais das coordenadas da superficie que será sometida a explotación. Desde Verdegaia, para facilitar a identificación da superficie afectada, trazamos a mesma en Google Maps. A superficie afectada é de 43.6 quilómetros cadrados (unha superficie equivalente a 4.360 campos de fútbol), que se encadran dentro da zona coñecida como cinto de ouro de Malpica-Tui.

Nos Concellos o público non dispón da información necesaria para facer alegacións, e para ver o expediente é necesario trasladarse ata A Coruña. Por desgracia, acotío acontece que na Sección de Minas da Xefatura Territorial, non dan moitas facilidades para ver os expedientes, e se son solicitados en formato electrónico, adoitan chegar fóra de prazo para alegar.

A Consellería debería informar ás persoas afectadas que un permiso de investigación de recursos mineiros tipo C pode converterse nun futuro non moi afastado nun permiso de explotación que podería cambiar para sempre as súas vidas.

Leis franquistas

Grazas a unha lei de minas franquista e a unha lei –tamén franquista– de expropiación forzosa, as persoas propietarias das terras afectadas poderán perder as súas terras por un xustiprezo, que normalmente non vai ser xusto. E iso no mellor dos casos, porque podería acontecer que a túa casa quedase ao pé da explotación, mais que non a expropiasen pero que tiveses que soportar ruídos, fendas, polución…

A empresa Grupo M-FM 2001, S.L., que nos últimos anos recibiu do Estado subvencións de varios centos de miles de euros para a exploración mineira, vai buscar a licenza social para a súa actividade. Para iso este tipo de empresas adoitan contratar a unha persoa que teña unha boa consideración entre a veciñanza da zona para convencer da necesidade de que permitan facer as catas nos seus terreos. Prometerán postos de traballo para aquelas persoas e as súas familias que permitan gratuitamente furar nas súas terras. Dirán que o ouro correrá polas mans de todas e todos, mais nada diso acontecerá.

Os concellos deben velar polos intereses da veciñanza

Segundo advirten dende a Asociación Ecoloxista Petón do Lobo, unha vez aprobado definitivamente o permiso de investigación mineira, os concellos xa non van poder facer nada por parar a exploración no seu dominio público, aínda que teñan prevista facer unha sondaxe no portal do Concello. Instamos polo tanto aos catro concellos afectados a que estuden o expediente, o divulguen entre a veciñanza e fagan as oportunas alegacións opoñéndose ao mesmo. Estamos a falar dun entorno humanizado, con valiosos elementos patrimoniais, explotacións agrícolas, gandeiras e forestais.

A xente ten que saber que ten dereito a non permitir que entren nas súas fincas a traballar. E que se entran, as autoridades teñen a obriga de protexer as súas propiedades, polo que poderán acudir á Garda Civil para que coiden dos seus intereses.

Se hai información e unión, no haberá licenza social

Se algunha persoa consente en que traballen na súa finca, deberá saber que se está arriscando a que nun breve prazo pode perder a súa finca e a súa vivenda. Cómpre que teñan isto en conta cando pidan unha compensación económica. As persoas cobizosas, que saiban que a empresa sempre lles vai dicir que están a pagarlles moito máis que ás súas veciñas e veciños. Habitualmente, as empresas mineiras rompen a paz social enfrontando á veciñanza entre as persoas que buscan un posto de traballo na mina e as que se opoñen ás instalacións mineiras. Para evitar este problema, recomendamos a obxectividade: que a xente se informe do que se pretende facer, e do que acontece e ou aconteceu con outros proxectos mineiros semellantes.

Consideramos prioritario que as persoas que residen ou teñan intereses lexítimos nos Concellos de Zas, Santa Comba, Vimianzo e Coristanco se informen do plano de investigación mineira e das consecuencias que podería ter, e que comparezan como parte interesada no expediente para que sexan informadas e tidas en conta no desenvolvemento deste expediente de licenza de investigación. Para iso a A.S.C. O Iríbio facilitou modelos de comparecencia no expediente. Tamén, cando a administración nos facilite o expediente, elaboraremos alegacións para que sexan presentadas polas persoas afectadas. A Plataforma pola Defensa de Corcoesto e Bergantiños acordou dar charlas informativas para contrarrestar a falta de transparencia por parte da administración, facilitando así a participación pública e a defensa do ambiente, da paz social e dos intereses dos particulares das persoas afectadas.

Outros proxectos en Galiza

Dende o Sindicato Labrego Galego advirten que este non é o único proxecto mineiro que está a desenvolver a Administración. Nos concellos de Santa Comba e Zas, empresas filiais da canadense Edgewater solicitaron os permisos de investigación para ouro denominados Grixoa, Vilar e Monte Castelo que afectan a 1.680 hectáreas; e na comarca de Bergantiños as Julias (tamén de ouro) mobilizaron a toda a contorna.

Moitos son os permisos de investigación, e proxectos de explotación en tramitación en Galiza: A mina de tantalio de Forcarei (a maior de Europa), a da Terra Cha que continúan a dirimirse nos xulgados, os de Seixo de Erinsa na comarca de Ordes Compostela (8000 ha), ou todos os permisos de ouro da montaña de Lugo A Fonsagrada, Baleira, Baralla, Becerreá, etc. En Lousame está a piques de estalar un grave conflito social pois a mineira Sacyr en busca de volframio está pechando ilegalmente o acceso ao monte aos seus comuneiros.

Non entendemos como non se dá prioridade á agricultura, que é unha alternativa sustentable, con vocación de permanencia no tempo que xera postos de traballo de calidade e de futuro fronte a estas actividades destrutivas e temporais con postos de traballo precarios e de moi pouca duración.

Apoian este comunicado:

A Ría Non Se Vende, A Terra Non Se Vende, Asociación autonómica Cova Crea, Asociación autonómica e ambiental Petón do Lobo, Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza (ADEGA), ContraMINAcción, Contraminate, Foro Social de Cangas, Galiza Non Se Vende, Greenpeace, O Iribio, Plataforma pola Defensa de Corcoesto e Bergantiños, Plataforma veciñal Corno do Monte, Salva la Selva, Sindicato Labrego Galego, Verdegaia, Véspera de Nada, Voces polo Litoral de Teis

 

Sin título

Os II Encontros sobre os impactos da minaría celebraranse en Lugo

 

O sábado, día 8 de novembro, celebraranse en Lugo os II Encontros sobre os impactos da minaría, organizados por ContraMINAcción

O lugar de celebración será o Centro Social Madialeva,  sito na rúa de Ancares, número 18.

Cartaz das xornadas, co programa completo

                       Cartaz das xornadas, co programa completo

Nos Encontros, que terán lugar en xornada de mañá e tarde, contaremos coa presenza de un fato de poñentes, que falarán sobre diversos temas relacionadas coa minaría: impactos na agricultura e no patrimonio, megaminaría e saúde, consecuencias da actual lexislación mineira, e posibles alternativas.

Cara o mediodía haberá unha pausa para comer no propio Centro Social. As persoas interesadas en asistir a estes Encontros deberán anotarse nesta ligazón. Se ademais queredes comer connosco, deberedes especificalo na mesma.

 

 

 

Asemblea de ContraMINAcción en Ramil

asemblea_abril_14

Reunión de ContraMINAcción. Máis imaxes

O pasado sábado tivo lugar en Ramil (Agolada) un novo encontro dos colectivos da Rede ContraMINAcción, co fin de analizar o estado actual dos diversos conflitos mineiros do noso país, e continuar coas propostas de intervención e denuncia diante dos mesmos.

Ao encontro acudiron representantes dos colectivos Asociación socio-cultural O Iribio, Cerne da Terra, Comisión das minas da Terra Cha, Contramínate, Petón do Lobo, Salva la Selva, Sindicato Labrego Galego, Véspera de nada e Verdegaia. Demos repaso a diversos conflitos mineiros ao longo do noso territorio, a situación na que se encontran neste momento, e as posibles liñas de traballo a seguir respecto aos mesmos.  Falamos da situación derivada da cancelación do proxecto de Corcoesto mentres a súa Declaración de Impacto Ambiental DIA segue, teoricamente, vixente; das repercusións que sobre un patrimonio cultural da envergadura da Cova de Eirós está tendo a explotación de Cementos Cosmos, en Triacastela; da caducidade nas concesións da Terra Cha; das  louseiras do Courel, agora subterráneas; dos permisos mineiros solicitados na Fonsagrada; da posibilidade de que o Plan Sectorial de Actividades Extractivas poida supoñer a reapertura do proxecto da Limia; e da ameaza que supón o proxecto de explotación de Presqueiras,en Forcarei, proxecto que pretenden converter no maior de Europa de tántalo e estaño

A Lei do Solo, o Plan Sectorial de Actividades Extractivas ou o Plan Director  de Rede Natura, recentemente feito público, e que abre as portas a todo  tipo de explotacións mineiras, mesmo nos lugares onde se encontran hábitats e especies que deberían ter a máxima protección, están a ter unha incidencia moi negativa na protección dos usos tradicionais do solo, como a agricultura e a gandeiría, e na protección do ambiente.

A maioría dos colectivos expresaron as súas queixas polas irregularidades na tramitación dos proxectos mineiros, tanto no referente ao cumprimento dos prazos, como, sobre todo, ás dificultades encontradas á hora de acceder a información pública. A estas irregularidades súmanse as diversas estratexias de intimidación que as empresas mineiras e funcionarios públicos utilizan sobre as persoas e colectivos activos contra os proxectos.

Na Asemblea acordouse denunciar públicamente estas trabas, así como pedir aos representantes dos distintos grupos políticos que as leven ante o Parlamento galego.

ContraMINAcción perfilou tamén as liñas xerais do II Encontro galego sobre os impactos da minaría que terá lugar cara o último trimestre de 2014. Centrarase nos impactos sobre a auga e a saúde, os cambios lexislativos e o Patrimonio cultural.

Neste sentido, desde a Rede queremos facer pública a nosa defensa a ultranza de que un patrimonio arqueolóxico como a Cova de Eirós, que o propio Conselleiro de Educación cualificou como “o maior achado arqueolóxico do noroeste peninsular”, sexa considerado xa BIC, e se tomen as medidas necesarias para evitar un maior deterioro desa importante xoia da nosa historia. 

O encontro rematou cun xantar festivo ao aire libre, no que as persoas representantes dos colectivos participantes aproveitamos para estreitar lazos nun ambiente distendido e cordial.  

Ligazón

ContraMINAcción, premio Semente de Verdegaia

Verdegaia outorgoulle este ano o seu premio semente á mellor actuación ambiental do ano á rede ContraMINAcción polo seu labor reivindicativo contra a minaría contaminante en Galiza, e o premio cemento ao alcade de Cabana de Bergantiños -José Muíño Domínguez- en nome e representación da empresa e accionistas de Edgwater, empresa canadense promotora da mina a ceo aberto de Corcoesto.

Estes premios son propostos e elixidos anualmente entre as consideradas pola base asociativa de Verdegaia como peores actuacións ambientais do ano para o premio cemento, e as mellores actuacións para o premio semente. As propostas de este ano optaron claramente por defender a terra das agresións mineiras.

Seguir lendo…

Avaliación das xuntanzas mantidas entre ContraMINAcción, CxG e PSdG-PSOE

Na tarde do pasado venres, 22 de novembro, varias persoas da nosa rede levaron adiante a primeira rolda de contactos coas forzas políticas galegasno marco dunha estratexia de diálogo que pretende aclarar cal é o posicionamento de cada un destes partidos respecto do plan de explotación mineira da práctica totalidade do territorio galegoelucubrado por distintas empresas transnacionais de coñecida traxectoria destrutiva noutros países.

A primeira das xuntanzas tivo lugar coa formación Compromiso por Galicia (CxG),acudindo o seu secretario xeral, Xoan Bascuas, e Rocío López Pacio, integrante do Consello Político Nacional de CxG. Logo de revisar o documento proposto por ContraMINAcción, con trece puntos a asumir polas formacións políticas para facer fronte á destrución do territorio galego,CxG manifestou a súa total concordancia coas pautas presentadas e comprometeuse a elaborar un posicionamento público apoiando esta folla de ruta contra o plan de destrución medioambiental e do tecido produtivo galego que empresas como as canadenses Edgewater e Medgold Resources, a norueguesa Erimsa ou a anglosudafricana Picobello Andalucita, entre outras, pretenden aplicar sobre máis de 50.000 hectáreas do noso territorio.

Momento da xuntanza con CxG

Momento da xuntanza con CxG

Máis controvertida resultou posteriormente a reunión cos socialistas Carme Gallego e Abel Losada, vicevoceira da área de Medioambiente e voceiro de Industria do grupo parlamentar do PSdG, respectivamente.Ao igual que o Partido Popular na Xunta de Galiza, o Partido Socialista está a apoiar dende o Goberno do Principado de Asturias plans de extracción que optan polo emprego de substancias altamentecontaminantes nas súas prospeccións, coma é o caso da polémica compañía AsturGold, propiedade do consorcio de inversión ruso-canadense CP Capital.

Consecuentemente, ao respecto das medidas propostas por ContraMINAcción para Galiza, sinalaron con rotundidade o seu rexeitamento aos aspectos recollidos no punto 5, referido á oposición á entrada de novos proxectos de megaminería destrutiva no Paíse á necesidade develar polo cumprimento estrito da normativa medioambiental galega.

Así mesmo, opuxéronse a que sexan retiradas as subvencións públicas e/ou incentivos económicos concedidos aos proxectos mineiros recollido no punto 12 do citado documento-,cuxo indignante reparto está a ser novamente nestes días obxecto de argumentadas críticas a través dos medios de comunicación,denunciando, entre outros preocupantes aspectos, a concesión de ata 153.608,80 € de subvención directa para Cámara Oficial Mineira de Galicia (COMG), entidade que malia adicarse a “fomentar o desenvolvemento da minaría, así como representar, defender e promover os intereses dos socios, foi quen de obter a contía máis alta das outorgadas pola Xunta no surrealista epígrafeconcesión de subvencións a entidades sen ánimo de lucro para o fomento do sector mineiro galego(DOG Nº59 do 25 de marzo de 2013, páx.8861)

Durante a xuntanza co PSdeG-PSOE

Durante a xuntanza co PSdeG-PSOE

.

Porén, Carme Gallego e Abel Losada siadmitiron estar ao tanto dos intereses económicos que agochan este tipo de subvencións, e non se sorprenderon cando as/os representantes de ContraMINAcción argumentaron que a necesidade de prohibir este tipo de financiamento xorde da distorsión que actualmente están a ter os orzamentos públicos neste sentido, tendo sido outorgados inxentes cantidades de cartos baixo epígrafes ambiguos como o de “investigación universitaria” que, en realidade, son dirixidos a desenvolver a primeira parte dos plans extractivos destas empresas, é dicir, a análise prospectiva dos terreos.

Cómpre lembrar queesta primeira fase de exploración é coñecida no argot do negocio como de “risco mineiro”,debido ao tempo e diñeiro que as empresas teñen que gastar nesta etapa, fase que arestora está a ser financiada cos cartos da cidadanía galega, de tal xeito que estas empresas cuxa actividade leva canda si contaminar as nosas augas e destruír o noso territorio, están a empregar cartos públicos para botar a andar os seus proxectos, precisamente nun momento no que a cidadanía galega está asistindo a recortes económicos en servizos básicos como a educación e a sanidade públicas.

Opoñéndose a apoiar o punto número 12 das medidas propostas pola rede cidadá ContraMINAcción, o PSdG rexeita tamén que o criterio de sustentabilidade sexa fundamental á hora de apoiar a investigación de proxectos dirixidos á consecución de minerais. A fin de que esta formación política revise e actualice tanto este posicionamento coma o referido ao financiamento de estratexias de investigación, representantes de Contraminacción déronlle a coñecer datos referidos á obtención de minerais como o ouro a través do que se coñece coma minaría urbana, moi desenvolvida en países europeos nos últimos anos. Segundo os cálculos do Programa Medioambiental de Nacións Unidas (UNEP), 40 teléfonos móbiles conteñen aproximadamente a mesma cantidade de ouro que nunha tonelada de mineral sen peneirar. En resumo, atendendo aos últimos estudos realizados no Estado, nestes momentos habería máis ouro en SOGAMA que o que se podería chegar a extraer furando unha mina en Corcoesto.

Con respecto ao polémico Plan sectorial de Actividades Extractivas de Galicia(PSAEG) elaborado pola COMG, incoherente texto no que se afirma que O sector mineiro é pioneiro na protección do medio ambiente” pero que ao mesmo tempo establece explotacións mineiras en 3 dos 6 parques naturais galegos, o PSdG manifestou estar a favor de dito plan porque “mellor un plan sectorial a que un concelleiro decida el na cafetería que minas se aproban“,asumindo con preocupante naturalidade o grao de corrupción existente a día de hoxe no Estado Español.

Por último, cómpre salientar da información presentada nesta xuntanza a confirmación por parte dos representantes do PSdG de que son plenamente conscientes de que non se está a respectar a normativa europea de publicidade e información cidadá que esixe unha completa difusión pública deste tipo de proxectos polo menos durante seis meses.

Neste senso, é preciso lembrar queen reiteradas ocasións os colectivos integrantes de ContraMINAcción denunciaron a ocultación e vulneración dos dereitos da cidadanía en relación aos proxectos mineiros, ao detectarse a exposición pública parcial da documentación referida aos mesmos, o non recoñecemento da condición xurídica de “persoa interesada” nos expedientes a persoas e colectivos, a non publicación de información sensíbel nos boletíns oficiais ou taboleiros e un lamentábel etcétera, no que podemos destacar o feito de que proxectos de extracción mineira coma o de Corcoesto estiveron a exposición pública unicamente durante trinta días.

No marco desta rolda de consultas sobre o posicionamento dos partidos políticos galegos respecto das megaexplotacións de transnacionais mineiras na Galiza, unha segunda xeira de reunións terá lugar no Local Nacional do Sindicato Labrego Galego (SLG) en Compostela o vindeiro venres 29 de novembro, con representantes da coalición Alternativa Galega de Esquerda (AGE) ás 16.00hrs., e do Bloque Nacionalista Galego (BNG) ás 18.00hrs.

Nas últimas horas vén de confirmar tamén a súa participación nesta rolda de consultas o Partido Popular (PPdG), á espera nestes momentos de concretar data e hora dunha posíbel xuntanza.

Pincha para ver o documento presentado aos partidos por ContraMINAcción

Texto de ContraMINAcción lido no remate da manifestación de hoxe en Compostela

Cartaz manifestación Galiza non é unha mina. 2 de xuño de 2013. Santiago de CompostelaBoa tarde!

Velaquí o comunicado de ContraMINAcción, a rede de colectivos contra a minaría destrutiva na Galiza, en forma de chamada dirixida á cidadanía galega presente hoxe nesta Quintana, así como a aqueles que non puideron vir e que talvez nos escoiten desde outros lugares.

Galiza está baixo ameaza dun dobre axente perigoso: a megaminaría, o negocio especulativo das multinacionais, e dos gobernos colaboracionistas que, en vez de defender, consenten á destrucción do noso territorio.

O desenvolvemento industrial e económico previsto pola Xunta nos depara un futuro escuro como boca de mina.

Un destino decimonónico e colonial pretende furar e abrir as vetas as montañas galegas co obxectivo de pulverizar as súas entrañas, para mellor as esquilmar/depredar. Farano a ceo aberto e, se non nos opoñemos, co beneplácito da nosa Administración, sufragados cos nosos impostos. Neste ataque sen precedentes ao noso futuro desaparecerán do mapa montes, terras de cultivo, aldeas e poboacións, e no seu lugar ficarán montañas de entullos e lagoas envelenadas. Non deixarán rocha sobre rocha.

Nós nunca seremos cómplices!
Nós nunca o permitiremos!

Por iso decidimos esconxurarnos contra o destino e hoxe vimos estes coletivos a Compostela traer esta declaración de principios:

  1. CORCOESTO NON É UNHA MINA!

    Corcoesto é noso, é a nosa vida, a nosa ledicia, Corcoesto está no noso corazón. As nosas leiras, o noso gando, os nosos montes, as nosas casas, a nosa xente; a xente, a gran esquecida neste conflicto.

    Non debemos permitir que, nin a Xunta de Galicia nin os nosos gobernantes locais decidan por nós, non permitiremos que a súa codicia arrase cunha forma de vida arraigada e respetuosa ca terra.

    Corcoesto é Cereo, Valenza, Bergantiños, Corcoesto é Galiza. É un ben que herdamos dos nosos ancestros e que agora nos toca defender a nós.

    A rosa de Corcoesto non se vende! Queremos a ria de Corme e Laxe libres de arsénico e de cianuro.

    LOITEMOS POR CORCOESTO, LOITEMOS POLA NOSA TERRA, LOITEMOS POLA NOSA DIGNIDADE, LOITEMOS POLOS NOSOS FILLOS!

  2. CASTRELO DE MIÑO NON É UNHA MINA!

    En Castrelo de Miño non temos ningún tesouro enterrado que precise de grandes máquinas ou procesos físico-químicos altamente contaminantes e perigosos para extrae-lo. O noso tesouro está ben á vista. O noso tesouro son as máis de 500Has. de terreo cultivado adicado á vide, que nos converten no principal produtor de uva da D.O. Ribeiro. O noso tesouro é o turismo enolóxico, a pesca, a caza, o turismo rural, as actividades deportivas, o desenrolo sostible e a calidade de vida, que fan que Castrelo de Miño sexa un referente a tódolos niveis.

    A instalación deste tipo de actividades extractivas no concello vai a supoñer non só a expropiación das nosas terras, senón tamén do noso pasado, presente e futuro, e non imos permitir que unha excavadora destrúa en 4 ou 5 anos o que nos costou séculos acadar. Non queremos Nin Minas nin Canteiras nas Nosas Ribeiras. Castrelo de Miño non é unha mina. Galicia non é unha mina.

  3. AS COMARCAS DE ORDES-COMPOSTELA NON SON UNHA MINA

    A minería contaminante está a ameazar os concellos de Oroso, Frades, Mesía, Ordes, O Pino e Compostela

    LOITAMOS POLO NOSO FUTURO E POLO NOSO MEDIO DE VIDA. A extracción de seixo que pretende a transnacional Erimsa en miles de hectáreas suporá a destrucción da capa vexetal e da fertilidade da terra durante anos e anos. Onde Erimsa só ve rochas, nós vemos vida, forraxes para os nosos animais, o sustento de moitas persoas que viven dun xeito directo ou indirecto dos sectores agrogandeiro e forestal, os soños e a oportunidade de centos de mozos e mozas que queren construír o seu futuro na terra que os viu nacer.

    LOITAMOS POR UNHA PROTECCIÓN REAL PARA OS NOSOS RÍOS E OS NOSOS ESPAZOS NATURAIS. A nivel medioambiental, estas concesións mineiras afectan de cheo ao río Tambre e afluentes seus como o Maruzo ou o Samo, que ademais están catalogados como Lugar de Interese Comunitaria (LIC) e espazos da Rede Natura 2000.

    LOITAMOS POLA CALIDADE DE VIDA DOS NOSOS VECIÑOS E VECIÑAS. Estas minas tamén afectan zonas poboadas, algunhas urbanas con importantes concentracións de vivendas como Sigüeiro, Penateixa, Gándara, Porto Avieira, Piñeirón ou Oroso.

    LOITAMOS POLA DEMOCRACIA. Para que os nosos concellos e a Xunta velen dunha vez por todas polo interese xeral e non sexan cómplices nos atropelos e abusos das empresas mineiras.

    As nosas terras non son unha mina.

  4. A GROBA, A RAXADA, O TETÓN E A SERRA DO ARGALO NON SON UNHA MINA!

    A Consellería de Industria dirixida por Francisco Conde OFRECE o país a quen queira vir tirarlle os tesouros mineiros das súas entrañas ó prezo que sexa. Ó chamado do mel acoden abellas de todo o mundo. Para A Serra do Galiñeiro hai oferta de explotación de terras raras e para unha ampla zona que xira ó redor da Serra da Groba hai intención de tirarlle o ouro e de seguro outros minerais que lle paguen a pena.

    Os propietarios milenarios destes montes non saben ren.
    As administracións de maior proximidade non informan nada, nin se informan de nada.
    Os membros de SOS GROBA procuran información e están a pasarlla ós veciños:

    Diante do ofrecemento do país ó gran capital especulativo mundial hai unha empresa canadiana: MEDGOLD RESOURCES que envía un proxecto de investigación que chama PINZÁS GOLD PROJECT na que solicita, durante tres anos, prospectar e tirar mostras no espazo de 275 cadrículas mineiras de 30 hectáreas cada unha, polo tanto solicita a investigación -e futura explotación- ó longo de 82’5 km cadrados nos concellos de Gondomar, Baiona, Oia, O Rosal, Tui e Tomiño.

    A delegación da Xunta en Pontevedra convocou e reuniuse cos alcaldes dos cinco concellos afectados para informalos do proxecto.

    Ningún dos cinco alcaldes se puxo en contacto cos veciños para explicarlles o proxecto e tomar unha posición, considerando que cada concello ten que emitir un informe de impacto medio-ambiental, como tamén o teñen que emitir a Consellería de Medio Ambiente que é a mesma que a de Industria e tamén o Servizo de Arqueoloxía da Consellería de Cultura.

    A ampla zona de posible instalación mineira xa fora prospectada e explotada por outro imperio multinacional; Roma, daquela de xeito menos agresivo pero levando a produción para a metrópole. Esta explotación de hai uns 2000 anos deixounos unha densa rede de xacementos arqueolóxicos sumados a varios campos de mámoas e petróglifos e castros e a achados líticos paleolíticos.

    Á riqueza arqueolóxica temos que engadirlle o patrimonio etnográfico da serra (a rede hídrica antrópica, casetas forestais, foxos de lobo, curros, meixóns, …) tanto construído como inmaterial.

    É a serra dos cabalos salvaxes de pura raza galega tamén ameazados polo decreto equino e que xuntan nos curros da Valga, Torroña, Mougás e San Cibrán.

    A ameaza da minería do ouro súmase ós proxectos de varios parques eólicos, campos de golf, balsa de auga (un millón de metros cadrados), pista de autocross, …

    Por moito isto e moito máis non queremos a explotación industrial capitalista e contaminante da Serra da Groba.

  5. A LIMIA NON É UNHA MINA!

    Na Limia, temos o millor Entroido do mundo e producimos as millores patacas, como todos saben.

    E iso e o que queremos defender, defender a nosa forma de vida como fixeron os nosos ancestros, como o facedes vos, os labregos e gandeiros actuais, como o faremos nos, as xeracions vindeiras.

    Polo noso futuro, pedimos un plan sectorial, non para axudar a por minas, senon para o desarrollo da agricultura e gandaria, un plan que fomente e axude o desenvolvemento das zonas agricola-gandeiras de Galicia, que representan o 90% da economia galega, que son as que prevalecen e deben prevalecer en Galicia, e non as actividades que represenan o 1%, as mineiras.

    Tamen pedimos que se axude a instalacion de novas empresas de transformacion dos nosos productos, e con ese plan sectorial agricola-gandeiro, señores da Xunta, con el crearemos empregos e aseguraremos o futuro da nosa terra e o futuro dos nosos fillos.

    Porque a Limia non e unha mina.
    Porque Galicia non e unha mina.

  6. A TERRA CHA NON É UNHA MINA!

    “Eu son esta terra e esta auga” . Con estas palabras do noso chairego máis universal Manuel María queremos berrar alto é claro: A TERRA CHA NON ESTÁ EN VENDA

    O seixo que hai nas nosas leiras permite que, despois das chuvias do inverno, a terra drene e conserve a súa fertilidade.

    Rexeitamos as supostas modernidades que promete a empresa de capital noruego e chinés Erimsa. Onde temos prados e terras de labranza propoñen deixar inmensas lagoas de augas mortas, onde temos carballeiras propoñen deixar ermos, onde hai granxas e o medio de vida de centos da familias propoñen uns poucos empregos temporais… Non nos deixamos enganar por cantos de serea. O noso seixo non é a súa mina.
    Erimsa pretende ocupar 6.000 hectáreas dos concellos de Cospeito, Castro de Rei, A Pastoriza, Vilalba, Abadín e Riotorto. Para Erimsa 6.000 hectáreas non serán nada. Para nós son unha inmensidade. Son a nosa vida.

    A NOSA TERRA NON É A SÚA MINA.
    GOBERNE QUEN GOBERNE A TERRA CHA NON SE VENDE

  7. A SERRA DO GALIÑEIRO NON É UNHA MINA!

    De seguir esta senda de absurdo desenvolvemento económico só lograremos trocar o territorio como lugar de vida e fonte de alimentación, con toda a súa biodiversidade, por enfermidade e miseria para a gran maioría das persoas. Estannos a propor alegremente… traballo… traballo de enterradores… cavando a tumba dos nosos soños, dos nosos fillos, do noso pais e a nosa propia. E os que propoñen e deciden tal negocio son as mesmas elites económicas e políticas que meteron o pais na crise do ladrillo, co mesmo dogma económico, coa mesma irresponsabilidade, cegados neste caso polo cobizoso relumbrar do metal. Pero por moito que se empeñen, por moito que o repitan, a megaminería non é solución a ningún dos problemas actuais que sofre este ou calquera outro pobo.

  8. VALEIRA, BURON, BECERREA E BARALLA NON SON UNHA MINA

    Desde as Terras altas do Oriente, Valeira, Burón, Becerreá e Baralla, vales do Eu, do Neira, do Návia, defendemos o chao que sustenta as nosas vidas, no que camiñamos, no que cultivamos, no que pasce noso gado, no que medran as nosas fragas, no que se refuxían animais e florescen as urces. Non aceitaremos a barbárie do seu esfolamento, a samesuga de ferro que quer extirpar as entrañas da nosa terra.
    Resistiremos! Non pasarán!

  9. SANTA COMBA, ZÁS E MAZARICOS NON SON UNHA MEGAMINA

    Eliximos o agro e a gandería para vivir deles e a minaría a ceo aberto é totalmente incompatible coas nosas actividades,

    Nin as explosións, nin as emisións de po, nin a contaminación da auga e o solo poden ser compatibles coa crianza de animais e o cultivo dos vexetais que alimentan a todos.

    Non pode ser compatible coa saúde das persoas.

    Queremos que a nosa arsenopirita que acompaña ao ouro permaneza enterrada, afastada de onde poda facer mal, de onde esteamos nós.

    O ouro que queren extraer non é para nós, é para eses canadenses.

    O que si é valioso para nós é o alimento que inxerimos, que sexa de calidade, que sexa saudable. A capacidade de producirlo xera na comarca miles de postos de traballo directos e indirectos de carácter permanente.

    Imos cambiar estes recursos, que fixan poboación e manteñen viva a nosa terra por uns recursos a curto prazo que provocan despoboamento e nos envelenan?

    Non queremos cianuro, non queremos arsénico, queremos poder vivir tranquilos sen que veñan a modificar as nosas vidas. Se quixésemos vivir de outro xeito, o decidiríamos nós e non os gobernantes nin os estranxeiros, por iso nós dicimos ben alto: Non

  10. TAPIA DE CASARIEGO EN EL OCCIDENTE DE ASTURIAS NO ES UNA MINA / O OCCIDENTE ASTURIANO NON É UNHA MINA MINA

    ORO NO rechaza os proxetos de megaminaría que ameazan os nosos modos de vida, a nosa economía, o noso medioambiente, e en definitiva, o noso presente e futuro, e o dos nosos fillos. A megaminaría de ouro supoi a destrucción de todo isto. Queremos continuar vivendo da pesca, da gandeiría e o turismo, á vez que conservamos o noso patrimonio natural e paisaxísttico.

  11. TRIACASTELA NON É UNHA MINA

    Estamos cansos de ilegalidades e caciquismos, de roubos e mentiras, de que sempre nos traten de parvos. TEMOS DIGNIDADE!

    Estamos cansos de que nos dividam e manipulen utilizando o emprego duns poucos como moeda de cambio, e desa ruina que é o pan para hoxe e fame pra mañá. TEMOS FUTURO!

    Estamos cansos de que nos quiten as terras e a auga, de que destruan a agricultura e as nosas economías locais, de que destruan o noso patrimonio arqueolóxico e natural. TEMOS ALTERNATIVAS!

    Non queremos vivir ao pé dun buraco que medra e medra destruindo o noso medio de vida, o fértil solo agrícola fruto do trabalho dos nosos antepasados, nen os nosos lugares da infancia. Non queremos estar sempre en pé de guerra baixo dunha ameaza constante. Non queremos que destruan as nosas aldeas nen as nosas vidas e nos obriguen a emigrar. QUEREMOS VIVIR AQUI E QUEREMOS VIVIR TRANQUILOS!

    Non mais buracos!
    Non mais terras e montes comunais roubados!
    Non mais camiños e rios cortados!
    Non mais explosivos danando as nosas casas!
    Non mais expropiacions!
    Non mais lucros duns poucos a conta de todos!

    Veciños de Cancelo, O Castiñeiro, A Lagua, O Teixo, Vilar e Vilavella, TODOS EN PÉ!
    Galegos e persoas de bem de todo o mundo, ERGAMOS E PAREMOS ESTA DESFEITA!

    Aqui estamos e aqui berramos hoxe, A NOSA TERRA É NOSA!, O FUTURO É NOSO!


A terra é nosa!

As nosas riquezas que nos queren roubar non cotizarán na bolsa de Toronto, nin servirán aos intereses e fins especulativos das empresas multinacionais.

A todas elas diremos: Galiza non é unha mina, así que fóra de aquí! E por se non nos entenden probaremos con frack off e go home!

Galiza non é unha mina, volvemos dicir hoxe en Compostela ao goberno da Xunta.

A mina ou nós!

Porque non permitiremos que dinamiten o noso territorio.
Non nos deixaremos explotar,
nin que minen a nosa saúde,
nin consentiremos
que os traballos que nos dan de comer
voen polo aire,
nin toleraremos que enterren o futuro das xeracións vindeiras,
nin que desapareza o legado dos nosos ancestros:
o noso patrimonio, que é a nosa memoria.

Galiza non é unha mina!
Que non nos toquen o mercurio,
Nin nos remexan o wolframio,
Nin nos esquilmen o estaño,
Que non acaben co granito,
Nin nos desarmen o xisto.
Que o arsénico, o chumbo e o ouro
descansen en paz,
alá onde están, onde deben estar,
na rocha e baixo terra.

A natureza e a auga son as nosas primeiras fontes de riqueza e sustento. Sen elas non somos nada. Elas serán as primeiras víctimas colaterais desta invasión mineira. En dez, en quince anos, trala contenda, Galicia será só un campo minado, unha sombra do que foi, unha triste paisaxe devastada.

A natureza e a auga son hoxe a nosa máis grande canteira, o noso máis prezado tesouro, un tesouro colectivo, de todos nós, que vimos aproveitando desde tempos inmemoriais e que agora pretenden destruír para sempre.

Xentes de ouro de lei
aquí reunidas,
dignidades aquilatadas,
que nos estades escoitando,
habitantes das terras raras,
herdanza de Breogán:
defendede a terra,

defendede a vida,

Galiza non é unha mina!

Grazas!